loading...

ثبت شرکت و برند

تاسیس و ثبت شرکت در زاهدان

ali بازدید : 1 پنجشنبه 08 آبان 1399 نظرات ()




برای انجام هرگونه فعالیت تجاری و یا خدماتی مستمر و برنامه ریزی شده می توان از طریق ثبت نمودن شرکت و یا موسسه اقدام نمود و از امتیازات قانونی که برای شرکت های ثبت شده در نظر گرفته شده است برخوردار شد. یکی از پارامترهای مهم در ثبت یک شرکت ، قانونی کردن فعالیت افراد است. با فعالیت به صورت شرکت کلیه امور، معاملات و فعالیت های تجاری و غیرتجاری شرکت صورت رسمی و قانونی می یابد و اعتبار بیشتری به آن ها تعلق می گیرد. با توجه به اینکه تمامی فعالیت های شرکت ها تحت نظارت و حمایت قانون است فعالان اقتصادی و اشخاص حقیقی و حقوقی به دلیل اعتباری که شرکت به نسبت فرد حقیقی یا شخص دارد بیشتر مایل به همکاری با شرکت های ثبت شده هستند.
از سویی دیگر، ثبت یک شرکت در راستای شراکت اعضا نیز تاثیرگذار است و اطمینان بیشتری به همراه دارد. زیرا در صورت شراکت با شخص ممکن است قراردادها شفاهی باشد و حتی در صورت کتبی بودن پشتوانه محکمی نداشته باشد در حالی که هنگامی که اعضا در قالب یک شرکت با همدیگر شراکت کنند، میزان سهم الشرکه یا سهام و نحوه تقسیم سود و زیان و سایر مسائل مالی و حقوقی به صورت مدون به ثبت رسیده و قابلیت پیگرد قانونی دارد. این امر در صورت بروز اختلاف با اشخاص ثالث نیز صدق می کند و حافظ منافع شرکا و نیز اشخاص ثالث و طرف قرارداد با شرکت است .
از جمله سایر مزایایی که قانون برای شرکت های ثبت شده پیش بینی کرده است عبارت است از :
- امتیازات اعتبارات وام تسهیلات
- اخذ و اعطای نمایندگی رسمی
- اخذ جوازها
- بهره مندی از معافیت های دارایی با توجه به نوع فعالیت

 - امکان شرکت در مناقصات و مزایدات رسمی
- امکان تبلیغات گسترده و پربازده
- امکان ورود به عرصه های بین المللی
اقسام شرکت های تجاری

شرکت های تجاری انواع مختلفی دارند که عبارتند از :
1- شرکت سهامی ( عام – خاص ) 2- شرکت با مسئولیت محدود 3- شرکت تضامنی 4- شرکت نسبی 5- شرکت مختلط سهامی و غیرسهامی 6- شرکت تعاونی
انتخاب نوع شرکت تاثیر زیادی بر نحوه عملکرد شرکت و ارتباط میان شرکا دارد . طبق آمارهای رسمی اداره ثبت شرکت ها، از میان انواع قالب شرکت ها، اکثریت شرکت هایی که در این اداره به ثبت رسیده اند، از دو نوع شرکت با مسئولیت محدود و شرکت های سهامی هستند. معمولاَ سوال کارآفرینان این است که چه نوع شرکتی ثبت کنیم ؟ شرکت سهامی یا شرکت با مسئولیت محدود ؟ ذیلاَ به طور مفصل به معرفی این شرکت ها می پردازیم.
شرکت با مسئولیت محدود

شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل می شود و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود مسئول قرض ها و تعهدات شرکت هستند.
شرایط تشکیل شرکت با مسئولیت محدود :
1- پرداخت تمام سرمایه نقدی و تقویم و تسلیم سهم الشرکه غیرنقدی
2- تنظیم و امضای شرکت نامه میان شرکاء
3- بیان بهای تقویم شده سهم الشرکه های غیرنقدی
4- در شرکت با مسئولیت محدود اسم شرکت حتماَ باید ذکر شود چون در غیر اینصورت این شرکت برای اشخاص ثالث ناشناخته می باشد. در غیر اینصورت در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی دارند و اسم شرکت نباید متضمن نام هیچکدام از شرکاء باشد و اگر اسم او در اسم شرکت ذکر شود آن شخص در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی دارد.

خصوصیات سرمایه در شرکت با مسئولیت محدود

1- سرمایه به سهام مساوی تقسیم نمی شود.
2- تمام سرمایه نقدی باید پرداخت شود.
3- سرمایه غیرنقدی باید تقویم و تسلیم شود.
ویژگی های سهم الشرکه در شرکت های با مسئولیت محدود :
1- در شرکت با مسئولیت محدود لازم نیست که سهم الشرکه به صورت مساوی بین تمام شرکاء تقسیم شود بلکه هر کدام از شرکاء می توانند سهم معینی را تقبل نمایند.
2- در شرکت با مسئولیت محدود سهم الشرکه به صورت اوراق قابل نقل و انتقال درنمی آید .
3- نقل و انتقال سهم الشرکه منوط به موافقت دارندگان حداقل سه چهارم سرمایه لازم است که اکثریت عددی هم داشته باشد.
4- نقل و انتقال سهم الشرکه باید به موجب سند رسمی باشد.
مدیران در شرکت با مسئولیت محدود

1- تعداد مدیران : در شرکت با مسئولیت محدود حد معینی برای انتخاب مدیر وجود ندارد و بر حسب تعداد شرکاء و نیاز آن ها مدیر انتخاب می شود.
2- مدت مدیریت : در مورد مدت مدیریت محدود به زمان معینی نیست و این مورد در اختیار شرکاء قرار داده شده است.
3- عدم لزوم عضویت در شرکت : در شرکت با مسئولیت محدود لازم نیست که مدیران از بین شرکاء باشند، بلکه شرکاء می توانند اشخاصی خارج از شرکت برای مدیریت انتخاب نمایند.
4- اختیارات مدیران : مدیران شرکت کلیه اختیارات لازم را برای نمایندگی و اداره شرکت دارا می باشند مگر اینکه در اساسنامه غیر این مورد تصریح شود. هر قراردادی که راجع به محدود کردن اختیارات مدیران که در اساسنامه به آن تصریح نشده باشد اعتبار ندارد.
نحوه تقسیم سود و زیان در شرکت با مسئولیت محدود :
در این شرکت سود و زیان طبق اصول کلی به نسبت آورده هر یک از شرکاء می باشد مگر اینکه شرط خلاف شده باشد.
موارد انحلال شرکت با مسئولیت محدود :
1- وقتی که شرکت مقصودی که برای آن تشکیل شده، انجام داده و یا انجام آن غیرممکن شود.
2- وقتی که شرکت برای مدت معینی تشکیل شده باشد و آن مدت منقضی گردد.
3- در صورتی که شرکت ورشکسته شود.
4- در صورت تصمیم عده ای از شرکاء که سرمایه آن ها بیش از نصف سرمایه شرکت است.
5- در موارد فوت یکی از شرکاء در صورتی که به موجب اساسنامه ذکر شده باشد.
شرکت سهامی

شرکت های سهامی به دلیل کثرت سرمایه ، تعدد شرکاء و تنوع و گستره فعالیت ، مهم ترین ، بزرگ ترین و فعال ترین نوع شرکت در میان شرکت های موجود به حساب می آیند.
ماده اول لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت در مورد شرکت سهامی چنین می گوید :
شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.
به موجب ماده (4) لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت : شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود:
نوع اول : شرکت هایی که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند این گونه شرکت ها،شرکت سهامی عام نامیده می شوند.
نوع دوم : شرکت هایی که تمام سرمایه آن ها در موقع تاسیس منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده است.این گونه شرکت ها، شرکت سهامی خاص نامیده می شوند.
خصوصیات شرکت های سهامی

1- تجاری بودن عملیات شرکت های سهامی :
گرچه در قانون پیرامون این موضوع بحثی صورت نگرفته اما مشخص است که شرکت های سهامی برای عملیات تجاری تشکیل می شوند و در قانون تجارت هم ذکر شده که خرید یا تحصیل هر نوع مال منقول به قصد فروش تجاری است و همچنین در قانون تجارت ذکر شده که معاملات غیرمنقول به هیچ وجه تجاری نیست و شرکت ها نمی توانند موضوع فعالیت های خود را معاملات غیرمنقول قرار بدهند. اما در قانون ذکر شده است که شرکت سهامی شرکت بازرگانی محسوب می شود ولو اینکه موضوع آن عملیات بازرگانی نباشد. بنابراین شرکت های سهامی اگر موضوع فعالیت خود را عملیاتی قرار بدهند که تجاری نباشد مثلاَ معاملات غیرمنقول از قبیل خانه سازی، سد سازی و احداث اتوبان گرچه این عملیات مربوط به غیرمنقول است اما چون توسط شرکت های سهامی انجام می گیرد، بازرگانی محسوب می شود.
2- میزان سرمایه :
سرمایه در شرکت های سهامی رکن اصلی و اساسی شرکت است و هیچ شرکتی بدون سرمایه تشکیل نمی شود. البته قانون گذار به جز در مورد شرکت های سهامی که حداقل میزان سرمایه را معین کرده در مورد بقیه شرکت ها چیزی نگفته است. بنابراین در شرکت سهامی عام حداقل سرمایه در بدو تاسیس 000/000/5 ریال است و در مورد شرکت سهامی خاص 000/000/1 ریال است و در صورتی که سرمایه شرکت بعد از تاسیس به هر علتی کم شود باید ظرف مدت یک سال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر اقدام شود یا شرکت به نوع دیگری تبدیل شود در غیر این صورت هر ذینفع می تواند انحلال شرکت را از دادگاه بخواهد .
3- عده شرکاء :
عده شرکاء اصولاَ بستگی به نظر موسسین دارد. قانون گذار در این زمینه دخالت ندارد اما در مورد شرکت سهامی قانون گذار اقدام به وضع قاعده نموده است و قاعده این است که تعداد شرکاء در شرکت سهامی عام در بدو تاسیس نباید کمتر از 5 نفر باشد و در شرکت سهامی خاص نباید کمتر از 3 نفر باشد.
شرایط مدیران شرکت سهامی :

منظور شرایطی است که با وجود آن شرایط مدیر انتخاب و انجام وظیفه می نماید که عبارتند از :
1- اعضای هیئت مدیره باید از بین سهامداران انتخاب شوند.
2- اعضای هیئت مدیره در شرکت های سهامی عام نباید کم تر از 5 نفر و در شرکت های سهامی خاص کمتر از 3 نفر باشند.
3- مدت مدیریت مدیران طبق اساسنامه تعیین می شوند اما این مدت بیشتر از 2 سال نخواهد بود و انتخاب مجدد بلامانع است.
4- مدیران باید برای جبران خسارت احتمالی که از عملکرد آن ها به شرکت وارد می گردد دارای تعدادی سهم معین باشند و این سهام باید تا خاتمه مدیریت آن ها باقی بماند.
اگر کسی این شرایط را داشته باشد نمی تواند به عنوان مدیر انتخاب شوند.

 1- محجورین ( دیوانه ، سفیه ، نابالغ ، صغیر غیرممیز )
2- کسانی که به علت ارتکاب جرم به عنوان کلاهبردار، خیانت به امانت ، ورشکستگی ، اختلاس یا تصرف غیرقانونی در اموال دولتی محکوم شده باشند.
بازرس و چگونگی انتخاب آن در شرکت های سهامی :
انتخاب بازرس در شرکت های سهامی برای اولین بار به عهده مجمع عمومی موسس است و در مراحل بعدی توسط مجمع عمومی عادی انتخاب می شود. در صورتی که مجمع عمومی عادی بازرس تعیین نکند در این صورت هر ذینفعی می تواند به دادگاه صلاحیت دار مراجعه نماید و دادگاه به تعداد مقرر در اساسنامه بازرس تعیین می کند. عزل بازرس هم در صلاحیت مجمع عمومی عادی است و مجمع عمومی عادی می تواند همه ساله یک یا چند بازرس انتخاب کند.
موارد انحلال شرکت سهامی :
شرکت سهامی به دو صورت منحل می گردد :
1- انحلال بدون حکم دادگاه که شامل موارد ذیل می باشد :
الف) وقتی که شرکت موضوعی را که برای آن تشکیل شده است انجام نماید یا انجام آن غیرممکن شود.
ب) در صورتی که شرکت برای مدت معینی تشکیل شده باشد و آن مدت منقضی گردد، مگر اینکه آن مدت تمدید شود.
ج) در مورد ورشکستگی
د) در هر موقع مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام به هر علتی رای به انحلال بدهد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت کردن شرکت
1- مدارک شناسایی ( شامل کارت ملی و شناسنامه ) اعضای شرکت
2- گواهی عدم سوء پیشینه برای اعضای هیئت مدیره ، مدیرعامل و بازرس ها
3- اخذ مجوز از سازمان مربوطه برای فعالیت در موضوعاتی که نیاز به مجوز دارند.
4- مدارک تحصیلی مورد نیاز برای موضوعاتی که نیاز به مدرک تحصیلی دارند.
5- ارائه آدرس صحیح به همراه کدپستی برای محل فعالیت شرکت و محل سکونت متقاضیان
6- تنظیم و تدوین اوراق اساسی شرکت نظیر اساسنامه ، شرکتنامه و ...
• مراحل ثبت شرکت
- فراهم نمودن مدارک مورد نیاز
- ثبت نام اولیه در سامانه اداره ثبت شرکت ها و تعیین نام شرکت
- ارسال اوراق به اداره مربوطه از طریق پست پس از پذیرش اینترنتی
- درج بارکد پستی در سامانه
- بررسی مدارک ارسال شده توسط کارشناس اداره فوق الذکر
بعد از انجام بررسی های لازم، مرجع ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری دریافت کننده تقاضا، مکلف است چنانچه تقاضای واصله با قوانین و مقررات منطبق بوده و مدارک و مستندات ارسالی کامل باشد، جهت احراز هویت و اخذ امضای متقاضی ثبت اقدام نماید.
در انتها، خلاصه مفاد شرکتنامه باید ظرف یک ماه در روزنامه رسمی کشور و یک روزنامه کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت درج و منتشر گردد.

ثبت شرکت و ثبت تغییرات شرکت در کاشان

ali بازدید : 1 پنجشنبه 08 آبان 1399 نظرات ()




شهرستان تاریخی کاشان از شهرستان های استان اصفهان است که دارای چهار بخش ( مرکزی، قمصر ، نیاسر و بزرک ) و هفت شهر ( کاشان ، قمصر ، نیاسر ، جوشقان قالی ، کامو و چوگان ، برزک و مشکات ) می باشد.
این شهرستان، به دلیل ماهیت خود، طی سالیان دراز مورد توجه سرمایه گذاران کثیری قرار گرفته است. از جمله مهم ترین مزیت های سرمایه گذاری در منطقه کاشان می توان به موارد ذیل اشاره نمود :

- امنیت سرمایه گذاری در منطقه ؛
- برخورداری از 16 شهرک صنعتی به مساحت بیش از 3500 هکتار و بیش از 1500 واحد تولیدی دارای پروانه بهره برداری با 200 نوع محصول ؛
- تاسیس فرودگاه با وجود شبکه حمل و نقل ریلی و تنوع راه های ارتباطی ؛
- دارا بودن صنایعی از قبیل فرش ماشینی ، ریسندگی ، بافندگی ، نخ ، انواع پارچه ، مخمل ، پتو ، چینی سازی ، سایت مدرن خودروسازی ، کاشی سازی ، ملامین سازی ، بخاری ، آبگرمکن و ده ها واحد صنعتی پیشرفته دیگر ؛
- برخوردار بودن از ویژگی های ممتاز کشاورزی و دامداری ؛
- دارا بودن معادنی نظیر مس، آهن ، نمک طعان ، سنگ های مرمر ؛
- برخورداری از جاذبه های متنوع گردشگری ؛
- فراهم نمودن زمینه مناسب و تسهیل در امر صادرات و همچنین واردات ماشین آلات و مواد اولیه با وجود گمرک در این منطقه که به عنوان بندر خشک نیز تلقی می شود.
- وجود نیروی انسانی خبره و متخصص با توجه به استقرار 15 مرکز دانشگاهی و موسسات آموزش عالی و ...

 




یکی از مطمئن روش ها، جهت سرمایه گذاری و شروع فعالیت اقتصادی در کاشان ، راه اندازی شرکت تجاری است. شرکت تجاری، قراردادی است که به موجب آن چند شخص ( حقیقی و حقوقی ) سرمایه را با هم برای ایجاد یک شخصیت حقوقی در میان می گذارند که در نفع و ضرر به تناسب سرمایه سهیم باشند.
از پرسش های همیشگی افراد صاحب سرمایه، زمانی که می خواهند در قالب یک شرکت به کسب و کار بپردازند، چگونگی تاسیس آن است. این مقاله با هدف بررسی شرکت های تجاری و نحوه ثبت آن در کاشان تهیه گردیده است تا با آگاهی از آن به راحتی نسبت به ثبت نمودن شرکت اقدام نمایید.
در نظام حقوقی ایران، شرکت های تجاری بیشتر جنبه قراردادی دارد که مستلزم همکاری دو یا چند شخص است. این شرکت ها ، دارای شخصیت حقوقی هستند که به شخصیت شرکاء بستگی ندارد و شرکت به خودی خود قادر است امور تجاری انجام دهد و دارای اموال و حقوق باشد.
شرکت های تجاری ، پس از تشکیل با ثبت حیات پیدا می کنند و در قالب شخصیت حقوقی مبادرت به فعالیت تجاری می نمایند. با توجه به تنوع شرکت ها و امکانات متفاوتی که برای هر نوع شرکت متصور است، انتخاب شرکتی که متناسب با موضوع فعالیت شرکت باشد و در عین حال منافع موسسان را تامین کند، ضروری است.
شرکت های تجاری اساساَ به شرکت های شخص و شرکت های سرمایه و شرکت های مختلط تقسیم میشوند. ذیلاَ فهرست وار به شرح تفصیلی آن ها خواهیم پرداخت .
الف- شرکت های شخص : در این قبیل شرکت های بازرگانی ، شخصیت شرکا از اهمیت خاصی برخوردار است و محور گردش امور شرکت، اعتبار مالی شرکا است. زیرا در این شرکت آنچه مهم است سرمایه شرکا است که گردش امور شرکت را سامان می بخشد. بدین جهت عامل مهم در تشکیل این شرکت ها، اعتماد و اطمینان افراد تشکیل دهنده آن ها نسبت به یکدیگر است و در این شرکت ها کلیه شرکا در اداره امور شرکت دخالت و نظارت دارند و نه تنها سرمایه آن ها در شرکت ها جوابگوی قروض شرکت خواهد بود، بلکه اگر قروض شرکت بیش از سرمایه شرکت بوده باشد ، شرکا بایستی از دارایی شخصی خود قروض شرکت را پرداخت نمایند. مانند شرکت های تضامنی و شرکت های نسبی که در آن ها شرکا مسئولیت تضامنی دارند .
ب- شرکت های سرمایه : در این قبیل شرکت های بازرگانی، اعتبار شخصی شرکا مطرح نیست و به همان اندازه مسئولیت آنان در مقابل قروض شرکت نیز مانند مسئولیت شرکا در شرکت های شخص نمی باشد، بلکه شرکا در این شرکت ها فقط تا میزان سرمایه آورده خود به شرکت در مقابل قروض شرکت مسئولند ، و بستانکاران شرکت نمی توانند مانند شرکت های شخص برای مطالبات بیش از سرمایه شرکت، به شخص شرکا رجوع نمایند. بلکه طلبکاران فقط تا میزان سرمایه شرکا حق رجوع به مدیران شرکت را دارند. در این شرکت ها خود شرکا در اداره امور شرکت دخالتی ندارند بلکه مدیران شرکت هستند که اداره امور شرکت را به عهده دارند. مانند شرکت های سهامی ( اعم از سهامی عام یا سهامی خاص ) و شرکت با مسئولیت محدود .
ج- شرکت های مختلط : دو نوع شرکت بازرگانی وجود دارد که نوعاَ اختلاطی از شرکت های سرمایه و شرکت های شخص می باشند و معمولاَ در این نوع شرکت ها، شرکای ضامن تخصص و دانش شغلی و صنعت خود را به صورت ( آورده ) در اختیار شرکت می گذارند و سایر شرکا سرمایه نقدی یا غیرنقدی به شرکت می آورند و مسئولیت این ها در حدود سرمایه ای است که در شرکت دارند. این شرکت ها دو قسم هستند و هر قسم دو نوع شریک دارد :
قسم اول شرکت مختلط سهامی است که از یک عده شرکایی که سرمایه آن ها به سهام یا قطعات سهام متساوی القیمه تقسیم می شود و نیز از یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می گردد.
قسم دوم شرکت مختلط غیرسهامی است که از یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود به وجود می آیند .
هر کدام از شرکت ها برای ثبت نیاز به نام دارند . نام شرکت باید دارای شرایط زیر باشد :
- دارای ریشه فارسی باشد . یعنی در فرهنگ لغات دهخدا یا معین موجود باشد.
- تکراری نباشد و قبلاَ به ثبت نرسیده باشد.
- مخالف شئونات اسلامی و نظم عمومی و اخلاق حسنه نباشد.
- باعث فریب افکار عمومی نشود.
نکته : نام محل در اسم شرکت در صورتی مورد تایید اداره ثبت قرار می گیرد که شرکت حاضر در همان حوزه ثبتی به ثبت برسد.
وظیفه تعیین نام شرکت ها و موسسات غیرتجاری سراسر کشور در حال حاضر با اداره کل ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری در تهران می باشد و در صورتی که ثبت کردن شرکت در خارج از تهران و در شهر دیگری صورت گیرد، واحد ثبت شرکت ها در شهرستان مراتب را از اداره کل ثبت شرکت ها در تهران استعلام خواهد نمود.
لازم به توضیح است در حال حاضر با توجه به فرایند الکترونیکی شدن ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری، مراحل پذیرش درخواست ثبت شرکت، به صورت الکترونیکی و غیرحضوری انجام می پذیرد و متقاضی ثبت کردن شرکت یا موسسه می تواند با ورود به سامانه ثبت شرکت ها نسبت به انجام آن اقدام نماید.
بعد از اتمام مراحل اینترنتی ثبت شرکت، در مرحله بعد می بایست مدارک مورد نیاز را از طریق باجه های پست به صورت سفارشی به آدرس ذکر شده در تاًییدیه ی پذیرش ارسال نمود.
در صورت کامل بودن مدارک تقدیمی، کارشناس اداره ثبت شرکت ها در کاشان اقدام به تهیه پیش نویس آگهی ثبت نموده و به متقاضیان ثبت یا یکی از شرکا یا وکیل رسمی شرکت تحویل می دهد.


پس از ثبت نمودن شرکت، اعضاء شرکت می توانند با اخذ تصمیمات لازم در مفاد اساسنامه یا امور کلی شرکت تغییراتی ایجاد کنند اما این تغییرات در مواردی که در روابط اشخاص خارج با شرکت تاثیر داشته باشد باید در اداره مربوطه ثبت و آگهی گردد و تا هنگامی که این تغییرات ثبت و آگهی نشده باشد، کلیه معاملاتی که اشخاص خارج به استناد ثبت قبلی انجام داده اند معتبرند. مثلاَ در صورتی که مدیر شرکت تغییر کند یا در اختیارات وی تغییراتی داده شود، این تغییر تا زمانی که به ثبت نرسیده است برای اشخاص ثالث معتبر نیست و معاملاتی که مدیر معزول قبل از ثبت و آگهی عزل انجام داده است، برای شرکت تعهد آور می باشد.
به موجب ماده 200 قانون تجارت ، ثبت تغییرات ذیل در شرکت ها الزامی است :

 

ثبت تغییرات شرکت در کاشان

الف- تغییر اساسنامه
ب- تمدید مدت شرکت زاید بر مدت مقرر
ج- انحلال شرکت، حتی در مواردی که انحلال به واسطه انقضای مدت شرکت صورت گیرد.
د- تعیین کیفیت تفریغ حساب یا تبدیل شرکا یا خروج بعضی از آن ها از شرکت
ه- تغییر اسم شرکت
و- و در هر تقسیم راجع به مورد معین ماده 58 قانون تجارت در ماده 58 قانون تجارت در ماده نهم نظامنامه قانون تجارت، علاوه بر موارد بالا ، تغییر مدیر با مدیران شرکت هم افزوده شده است.
به منظور ثبت تغییرات و تصمیمات شرکت ها ، لازم است صورت جلسه ای از تصمیمات و تغییرات مزبور تنظیم شود و در ذیل صورت جلسه اعضا به یکی از سهامداران یا مدیران شرکت یا وکیل رسمی شرکت وکالت بدهند تا از طرف سایر اعضا در اداره فوق الذکر حاضر شده و نسبت به امضای ذیل ثبت تغییرات اقدام نماید.
همان طور که اشاره گردید، انتشار تغییراتی که در وضعیت شرکت ثبت شده ایجاد می شود نیز ضروری است. نتیجه عدم انتشار مواردی که به عهده مدیران است ، این است که اولاَ مدیران ممکن است مطابق قواعد عام ، به سبب خطای خود ، محکوم به جبران خسارت اشخاص ثالث شوند و ثانیاَ اشخاص ثالث می توانند این تغییرات را نادیده بگیرند ؛ چه تغییراتی که به نظر آن ها نرسیده در مقابل آن ها قابل استناد نیست.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت تغییرات شرکت عبارت است از

1- ارائه صورت جلسه تغییرات شرکت و تنظیم صورت جلسات
2- ارائه مدارک شناسایی برای سهامداران و شرکا
3- ارائه اسناد شرکت
4- کپی برابر اصل مدارک شناسایی اعضای هیئت مدیره
5- کپی روزنامه رسمی به همراه تغییرات موجود در آن
6- حضور تمامی شرکا و مدیر در صورت انحلال شرکت
7- پرداخت هزینه روزنامه رسمی
کلیه تغییرات و تصمیمات شرکت ها طی مجمع عمومی عادی یا مجمع عمومی فوق العاده و یا در جلسات هیات مدیره انجام می پذیرد. در ادامه، به وظایف هر یک از آن ها می پردازیم.
وظایف مجمع عمومی عادی

- تعیین خط مشی شرکت و رسیدگی و اتخاذ تصمیم راجع به کلیه امور شرکت ( غیر از آنچه که در صلاحیت مجمع عمومی موسس یا فوق العاده است ) .
- رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان سال مالی قبل و صورت دارایی و مطالبات و دیون شرکت و صورتحساب دوره عملکرد و سالانه شرکت. رسیدگی مزبور پس از استماع گزارش مدیران و بازرس یا بازرسان خواهد بود.
- انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان
- تصویب ترازنامه و دستور تقسیم سود بین صاحبان سهام
- تعیین روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی ها و اطلاعیه های شرکت تا مجمع عمومی عادی سال بعد در آن انتشار خواهد یافت.
وظایف مجمع عمومی فوق العاده

- تغییر در مواد اساسنامه ( مانند تغییر در نام شرکت، تغییر در موضوع شرکت ، تغییر محل شرکت )
- افزایش یا کاهش سرمایه
- تغییر در عده مدیران و مدت خدمت آن ها و تعیین بازرسان
- اجازه صدور اوراق قرضه
- ایجاد سهام ممتازه
- انحلال شرکت
برخی تصمیمات دیگر نیز مانند تغییر نشانی شرکت ، تغییر دارندگان حق امضا ، تاسیس یا تغییر شعبات شرکت ، تعیین مدیر عامل و ...می تواند در جلسه هیئت مدیره انجام شود، که برای آن بایستی صورتجلسه هیئت مدیره تنظیم و به امضای اعضای هیات مدیره برسد.

اظهارنامه ثبت برند، از چه جهاتی مورد بررسی قرار می گیرد

ali بازدید : 1 پنجشنبه 08 آبان 1399 نظرات ()





علامت تجاری یا برند ، علامتی است که برای معرفی و مشخص کردن کالا و محصولات به کار می رود. همان طور که در مقالات پیش نیز گفته شد، داشتن علامت تجاری و ثبت آن اجباری نیست و افراد می توانند آزادانه برای کالا و محصولی که دارند و عرضه می کنند علامت خاصی تدارک ببینند و انتخاب کنند یا انتخاب نکنند و اگر علامتی را برگزیدند آن را به ثبت برسانند یا نرسانند . قانون ثبت علایم و اختراعات در این خصوص می گوید : " داشتن علامت تجاری اختیاری است مگر در مواردی که دولت با توجه به تبصره ذیل ماده یک قانون ثبت علایم و اختراعات سال 1310 آن را الزامی قرار دهد " .

برابر ماده 2 قانون مزبور حق استعمال انحصاری علایم تجاری فقط برای کسی شناخته خواهد شد که علامت خود را به ثبت رسانیده باشد بنابراین آن ها که علایم تجاری مورد استفاده خود را ثبت نکرده باشند قانوناَ نمی توانند از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت جلوگیری نمایند.
ثبت علامت تجاری مستلزم تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت است. اظهارنامه یا تقاضانامه ثبت برند که باید با مدارک به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی داده شود می بایست به زبان فارسی در سه نسخه تنظیم شود و باید دارای تاریخ و امضاء متقاضی و حاوی مطالب زیر باشد :
1- اسم، شماره ملی، نشانی، کد پستی و تابعیت متقاضی و در صورتی که متقاضی شخص حقوقی است، ذکر نام، نوع فعالیت، اقامتگاه، محل و شماره ثبت، تابعیت، مرکز اصلی و عنداللزوم هر شناسه دیگر آن الزامی است.
2- اسم، شماره ملی، نشانی و کدپستی نماینده قانونی متقاضی، در صورت وجود.
3- اسم، نشانی و کدپستی شخص یا اشخاصی که صلاحیت دریافت ابلاغ ها در ایران را دارند، در صورتی که متقاضی مقیم ایران نباشد.
4- الصاق نمونه ای از علامت در کادر مربوط
5- توصیف و تعیین اجزاء علامت و تعیین حروف مشخص در صورتی که علامت مورد درخواست ثبت مشتمل بر حروف خاص باشد.
6- ذکر کالاها و خدماتی که علامت برای تشخیص آن ها به کار می رود، با تعیین طبقه یا طبقات درخواست شده طبق طبقه بندی بین المللی
7- ذکر حق تقدم درصورت درخواست
8- رشته فعالیت مالک علامت
9- ذکر علامت جمعی در صورتی که ثبت آن مورد درخواست باشد.
10- در صورتی که علامت مشتمل بر کلمه یا کلماتی غیر از فارسی باشد، درج آوانویسی و ترجمه آن
11- ذکر رنگ، در صورتی که رنگ به عنوان صفت مشخصه و یا ویژگی خاص علامت باشد.
12- ذکر سه بعدی بودن علامت در صورت ثبت آن
13- تعیین ضمائم
دریافت کننده تقاضا و مدارک به شرح فوق مقدمتاَ صحت تنظیم اظهارنامه را مورد بررسی قرار می دهد و پس از وارد نمودن اظهارنامه در دفتر درخواست های وارده نسخه دوم آن را که دارای همان مشخصات نسخه اصلی است بعد از امضاء و مهر شعبه ثبت شرکت ها و علایم تجاری به عنوان رسید به متقاضی مسترد می کند نسخه سوم اظهارنامه فوراَ در شعبه مزبور تا تاریخ رد یا قبول قطعی درخواست ، آگهی خواهد شد تا هر ذی نفعی بتواند از مفاد آن اطلاع حاصل کرده و اعتراض خود را در صورت تمایل تسلیم نماید. در مورد هر اظهارنامه ظرف 15 روز از تاریخ وصول از جهات ذیل مورد بررسی قرار می گیرد :
1- از لحاظ شکل بررسی می شود که آیا درخواست ثبت و ضمایم مطابق مقررات کامل است یا نه ؟ چنانچه اظهارنامه نواقصی داشت مراتب به متقاضی کتباَ اخطار می شود تا در موعد مناسب ( نسبت به ساکنین در ایران ظرف دو ماه و نسبت به ساکنین در خارجه تا شش ماه ) اقدام به رفع نقص نمایند چنانچه مدت مذکور کافی نباشد درخواست کننده می تواند فقط برای یک بار استمهال نماید.
2- از جهت تطبیق طبقه ای که درخواست کننده ثبت علامت جهت کالای خود ذکر نموده یا طبقات مربوط به نوع کالا در صورت عدم مطابقت کالا با طبقه مندرج در اظهارنامه از متقاضی ثبت دعوت می شود تا در اصلاح طبقه بندی کالای مشروحه اقدام نماید.
3- از لحاظ مطابقت علایم با شرایط مقرر در قانون قوانین و آئین نامه مثلاَ نام های عام محصولات با اسامی جغرافیایی که خریدار را نسبت به مبدا و کیفیت محصولات گمراه کند علامت مشخصه تجاری محسوب نمی شود.
4- در صورتی که علامت قبلاَ به اسم دیگری ثبت شده و یا شباهت علامت با علامت دیگری که قبلاَ ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاصی که اطلاعات مخصوص ندارند به اشتباه بیندازد . شباهت مذکور ممکن است از لحاظ شکل ظاهر یا تلفظ یا کتابت یا به هر کیفیت دیگری باشد که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه اندازد.
برای هر علامتی که با بررسی های فوق مورد قبول قرار گیرد اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی یک آگهی در روزنامه رسمی منتشر می کند آگهی مزبور شامل نام و نشانی صاحب علامت و خصوصیات آن و خصوصیات کالا یا کالاهایی که علامت در مورد آن ها به کار می رود خواهد بود . سی روز پس از انتشار آگهی اداره ثبت شرکت ها مکلف است در صورت عدم اعتراض علامت را به ثبت برساند چنانچه بعد از بررسی معلوم گردد که تقاضای ثبت قابل قبول نیست یا درخواست کننده در مدت مقرر در تکمیل و رفع نقص اظهارنامه با ضمایم آن اقدام نکند اداره ثبت شرکت ها رد تقاضای ثبت علامت را با ذکر علل به درخواست کننده ابلاغ خواهد کرد.

لینک 77

ali بازدید : 0 چهارشنبه 07 آبان 1399 نظرات ()

پس از تشکیل و ثبت شرکت تضامنی، چه آثاری متوجه اعضا شرکت می شود

ali بازدید : 0 سه شنبه 06 آبان 1399 نظرات ()




همان طور که می دانیم ، در روند تشکیل و ثبت نمودن شرکت ، یکی از مهم ترین عوامل برای انتخاب نوع شرکت و همچنین عضویت در آن شرکت ، میزان مسئولیت هر یک از شرکا است.
یکی از انواع شرکت های قابل ثبت ، شرکت تضامنی است. در شرکت های تضامنی مسئولیت و محدودیت شرکاء از همه شرکت های تجاری بیشتر است. در این شرکت ، مسئولیت شرکاء بر اساس تضامن قراردارد یعنی هر یک ضامن کلیه قروض و بدهی و تعهدات شرکت می باشد. به همین دلیل ، این نوع شرکت، از لحاظ استحکام و اعتبار در راس تمام شرکت ها قرار دارد.

حداقل شرکای شرکت تضامنی برای تشکیل دو شخص می باشد که می توانند همه شرکای شرکت ، اشخاص حقیقی یا اشخاص حقوقی یا ترکیبی از اشخاص حقیقی و حقوقی باشند. در مورد حداکثر شرکای شرکت تضامنی در قانون تجارت هیچ حکمی مقرر نشده است و معلوم می شود که از دیدگاه قانونگذار از این جهت هیچ محدودیتی وجود ندارد. البته در مقام عمل شرکت های تضامنی با تعداد کمی معمولاَ میان خویشان ، دوستان و آشنایان تشکیل می شود که با یکدیگر شناسایی کامل داشته یا از یک خانواده باشند و معمولاَ بین پدر و پسران یا برادران تشکیل می شود و دلیل آن نیز حاکمیت مسئولیت سنگینی به نام مسئولیت تضامنی بر شرکاء می باشد که اقتضاء دارد شرکاء نسبت به یکدیگر شناخت کافی و اعتماد کامل داشته باشند تا اولاَ بتوانند شرکت را با وفاق و هماهنگی کامل اداره نموده و شرکتی موفق داشته باشند تا نوبت به مسئولیت تضامنی و مراجعه طلبکاران به آنان نرسد و ثانیاَ بر فرض اینکه اگر شرکت بدهکار شده و نتوانست بدهی های خودش را بپردازد و طلبکاران به برخی از شرکای شرکت جهت وصول مطالبات خویش مراجعه نموده باشند این شرکاء بتوانند بعد از پرداخت به نسبت سهم شرکای دیگر به آنان مراجعه کنند.
حال در این مقاله به این موضوع می پردازیم که با تشکیل و ثبت شرکت تضامنی، اعضاء شرکت چه مسئولیت ها و محدودیت هایی دارند. عضویت در شرکت های تضامنی دارای آثار مثبت و منفی می باشد که در این مقاله به هر یک از آن ها به طور مفصل پرداخته می شود.
الف- آثار مثبت عضویت

هر شخصی با ورود خود به یک شرکت تجاری از جمله شرکت تضامنی از حقوق و مزایایی برخوردار می شود مانند برخورداری از سود قابل تقسیم شرکت ، داشتن حق رای به هنگام تصمیم گیری در مراجع مربوطه ، حق اشتراک در دارایی شرکت بعد از انحلال و مانند این ها .
در مورد سهم هر یک از شرکای شرکت تضامنی از منافع و سود شرکت ، قاعده اولیه برخورداری به نسبت سهم الشرکه شرکا می باشد ولی قاعده مزبور ، جزو قواعد امری نبوده و شرکا می توانند برخلاف آن با یکدیگر تراضی و توافق نمایند . ماده 119 ق. ت مقرر می دارد : " در شرکت تضامنی منافع به نسبت سهم الشرکه بین شرکا تقسیم می شود مگر آنکه شرکت نامه غیر از این ترتیب را مقرر داشته باشد ".
بنابراین مطابق ماده فوق در صورت تراضی شرکا، سهم یک یا چند نفر از شرکا می تواند از نسبت سهم الشرکه آن ها کمتر یا بیشتر باشد ولی آیا شرکا می توانند توافق کنند که یک یا چند نفر از شرکا از سود و منافع شرکت هیچ سهمی نداشته باشند ؟
ظاهر و اطلاق ماده 119 قانون تجارت می تواند حکایت از اعتبار چنین توافقی باشد ولی با توجه به ماهیت شرکت و اصول و قواعد کلی حاکم بر شرکت باید از این ظاهر رفع ید کرد و گفت که چنین توافقی معتبر نمی باشد. زیرا چنین توافقی با مقتضای شرکت مغایر است و در نتیجه باطل بوده و دارای اعتبار نخواهد بود.
در مورد نحوه تقسیم ضرر و زیان در قانون تجارت حکم خاصی مقرر نشده است ولی با توجه به رابطه یکسان سود و زیان نسبت به شرکت ، احکام مقرر در مورد سود ، در مورد ضرر و زیان نیز حاکم است و در نتیجه در مورد زیان های وارده نیز قاعده نسبت سهام حاکم است مگر اینکه برخلاف آن توافق شده باشد. البته این توافق تا جائی معتبر است که منجر به حذف یک یا چند نفر از شرکا از تحمل ضرر و زیان نگردد.
ب- آثار منفی عضویت

منظور از آثار منفی ، عبارت از محدودیت ها و مسئولیت ها و تعهداتی است که از عضویت شریک در شرکت تضامنی حاصل می شود که برای روشن شدن بحث مطالب در دو قسمت تعهدات و محدودیت ها مورد بررسی واقع می شود.
1- تعهدات شرکا در مقابل اشخاص ثالث
در شرکت های تضامنی، هر شریکی صرفنظر از میزان سهم او در شرکت ، در قبال بدهی های شرکت در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی دارد. البته مسئولیت تضامنی شرکا به محض تشکیل شرکت در مورد شرکای اولیه ( موسسین شرکت ) و به محض ورود به شرکت در مورد شرکای جدید حاصل می شود و این مسئولیت مشروط به هیچ شرطی نمی باشد و صرف شریک بودن برای تحقق آن کافی است اگرچه طلبکاران شرکت برای اینکه بتوانند جهت وصول مطالبات خود به شرکای شرکت مراجعه کنند ابتدا باید مطالبات خود را از شرکت مطالبه نمایند و چنانچه دارایی شرکت برای پرداخت تمام بدهی هایش کافی نباشد بعد از ورشکستگی و انحلال شرکت ، طلبکاران می توانند به هر یک از شرکا مراجعه نموده و کلیه طلب های خود را از هر یک از آن ها منفرداَ یا از مجموع آن ها مجتمعاَ مطالبه نمایند.
مسئولیت تضامنی شرکا در مقابل طلبکاران شرکت در شرکت های تضامنی قاعده آمره بوده و شرکا به هیچ وجه نمی توانند برخلاف آن با یکدیگر تراضی و توافق نمایند. بر همین اساس قانونگذار در دو مورد به این امر تصریح نموده است. ابتدا در ذیل ماده 116 ق. ت بعد از بیان اصل مسئولیت تضامنی شرکا مقرر داشته است :" ... هر قراری که بین شرکا برخلاف این ترتیب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود ". سپس در ماده 125 ق. ت بعد از بیان مسئولیت تضامنی شریکی که جدیداَ وارد شرکت تضامنی می شود نسبت به قروض قبل از ورود و بعد از ورود خود به شرکت ، در نهایت عبارت ذیل ماده 116 را تکرار نموده است : " هر قراری که بین شرکا برخلاف این ترتیب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود ".
همان گونه که اشاره شد مبنای بی اعتباری اینگونه تراضی و توافق ها را باید در آمره بودن مسئولیت تضامنی شرکا در شرکت تضامنی از یک طرف و اصل نسبی بودن اثر قراردادها از طرف دیگر جستجو کرد . زیرا مطابق اصل مزبور ، اثر مستقیم توافق و تراضی که بین دو طرف ایجاد می شود نمی تواند اضرار یا تضرر اشخاص ثالث باشد.
نکته قابل توجه در مواد 116 و 125 ق. ت این است که تراضی و توافق برخلاف مسئولیت تضامنی، فقط نسبت به اشخاص ثالث لغو و کان لم یکن تلقی شده است و این امر این پرسش را به دنبال دارد که آیا مواد مزبور مفهوم دارند به طوری که اینگونه تراضی ها اگرچه در مقابل اشخاص ثالث لغو و باطل و قابل استناد نمی باشند اما در مقابل دیگران مانند خود شرکا موثر و معتبر بوده و قابل استناد می باشند ؟
در پاسخ به نظر می رسد اگرچه توجه به ماهیت مسئولیت تضامنی با وجود هرگونه مفهومی مغایر است. زیرا اساساَ مسئولیت تضامنی ناظر به روابط شرکا با اشخاص ثالث است و ارتباطی به روابط شرکا با یکدیگر ندارد و بر همین اساس تراضی برخلاف مسئولیت تضامنی هم باید ناظر به این رابطه باشد نه رابطه شرکا با یکدیگر. ولی از آنجا که این تراضی و توافق فیمابین شرکا انجام می گیرد در واقع قصد آن ها این است که این توافق در روابط خود آن ها نافذ و معتبر باشد اگرچه نسبت به اشخاص ثالث باطل است و اقتضای برخی از اصول حقوقی و فقهی مانند " اعمال الکلام اولی من اهماله " و اصل صحت این است که هر توافقی که انجام گرفته تا جایی که امکان پذیر است صحیح و معتبر تلقی شود. بنابراین وقتی که شریکی به هنگام ورود به شرکت تضامنی شرط می کند که در مقابل دیون و بدهی های شرکت در زمان قبل از ورود خود هیچگونه مسئولیتی نخواهد داشت و شرکای دیگر نیز آن را قبول می کنند، این شرط اگرچه در مقابل اشخاص ثالث ( طلبکاران ) قابل استناد نمی باشد و شریکی که این شرط به نفع او درج شده باشد باید طلب طلبکار را بپردازد ولی بعد از پرداخت می تواند با استناد به این شرط، برای تمامی آنچه بابت بدهی های شرکت در زمان قبل از ورود خود پرداخت نموده به شرکای دیگر شرکت مراجعه کند در حالی که اگر چنین شرطی نبود نمی توانست به همه آنچه به طلبکاران پرداخت نموده به شرکا مراجعه نماید بلکه فقط به میزان مازاد بر سهم خود می توانست به آن ها رجوع نماید. بدیهی است سهم خود از آنچه پرداخت نموده مساوی با نسبت سهم او در سرمایه شرکت است.
بنابراین از عبارت مواد 116 و 125 استفاده می شود که منظور از لغو و کان لم یکن بودن تراضی برخلاف مسئولیت تضامنی، فقدان اعتبار کلی و بطلان این گونه توافق ها نمی باشد بلکه منظور این است که چنین توافقاتی نسبت به اشخاص ثالث موثر نبوده و قابل استناد نیست اگرچه در روابط خود شرکا موثر و قابل استناد است.
ناگفته نماند که مسئولیت تضامنی به اعتبار رابطه مسئولیت تضامنی با یکدیگر به سه نوع تقسیم می شود. نوع اول آن است که هرگاه یک نفر از میان اشخاص متعددی که مسئولیت تضامنی دارند طلب شخص ثالث را بپردازد حق مراجعه به سایر مسئولین را نخواهد داشت مانند اینکه براتکش، ظهرنویس و براتگیز در برات مسئولیت تضامنی دارند ولی اگر براتگیر وجه برات را به دارنده بپردازد نمی تواند به براتکش یا ظهرنویس مراجعه نماید.
در نوع دوم، مسئولی که طلب شخص ثالث را می پردازد بعد از پرداخت برای تمامی آنچه پرداخت نموده حق مراجعه به دیگر مسئولین را داشته باشد چنانچه هر گاه دارنده برات به دلیل عدم پرداخت براتگیر، وجه برات را از ظهرنویس وصول نماید، ظهرنویس مزبور بعد از پرداخت می تواند به تمامی آنچه پرداخت نموده به براتگیز و براتکش و ظهرنویس های قبل از خود مراجعه کند.
نوع سوم آن است که پرداخت کننده فقط نسبت به مازاد حصه خود حق مراجعه به دیگر مسئولین را دارد مانند مسئولیت تضامنی شرکا در شرکت تضامنی که مطابق قاعده ، هر گاه شخص ثالث ( طلبکار ) طلب خود را از یکی از شرکا وصول نماید ، شریک مزبور بعد از کسر سهم خود از آنچه پرداخت نموده ، برای بقیه به دیگر شرکا مراجعه می کند البته با در نظر گرفتن سهم هر یک از آن ها که به نسبت سهم آنان در شرکت مشخص می شود. در مورد نوع اخیر می توان گفت : مسئولیت شرکا در شرکت های تضامنی در مقابل اشخاص ثالث تضامنی و در روابط خودشان با یکدیگر مسئولیت نسبی است که نسبت به روابط شرکا با یکدیگر در قسمت زیر اشاره خواهد شد.
2- تعهدات شرکا در مقابل یکدیگر
مسئولیت شرکای شرکت تضامنی اگرچه در مقابل اشخاص ثالث تضامنی است ولی در رروابط بین خود شرکا، مسئولیت آن ها نسبی می باشد. به موجب این مسئولیت است که روابط بین خود شرکا، مسئولیت آن ها نسبی می باشد. به موجب این مسئولیت است که اولاَ- شخصیت شرکا در روابط خود با یکدیگر اهمیت پیدا می کند و ثانیاَ – شریکی که بدهی شرکت را به اشخاص ثالث می پردازد می تواند به نسبت سهم هر یک از شرکا به آن ها مراجعه و مطالبه نماید. قانونگذار به این نوع مسئولیت در ذیل ماده 124 ق. ت به این صورت تصریح نموده است : "... فقط در روابط بین شرکا، مسئولیت هر یک از آن ها در تادیه قروض شرکت به نسبت سرمایه خواهد بود که در شرکت گذاشته است آن هم در صورتی که در شرکت نامه ترتیب دیگری اتخاذ نشده باشد ".
از ماده فوق استفاده می شود که مسئولیت نسبی برخلاف مسئولیت تضامنی آمره نبوده و بلکه قاعده ای تکمیلی است و بر همین اساس شرکا می توانند برخلاف آن تراضی و توافق نمایند . البته همانگونه که اشاره شد این تراضی تا زمانی معتبر است که مسئولیت برخی از شرکا کلاَ حذف نشده باشد.
نکته قابل توجه در مورد ماده 124 ق. ت این است که اگر تراضی برخلاف مسئولیت نسبی نه در شرکتنامه بلکه در اساسنامه یا سند جداگانه دیگری انجام گرفته باشد، اعتبار ندارد ؟
در پاسخ باید گفت که شرکت نامه در این خصوص، خصوصیت خاصی ندارد و ذکر شرکت نامه در ماده مزبور شاید از این جهت بوده است که چون قرارداد تشکیل شرکت بوده و همه شرکا باید آن را امضا نمایند و شرط برخلاف قاعده حاکمیت نسبت سهم هم برای اینکه مقابل همه شرکا قابل استناد باشد باید به قبول آن ها برسد لذا امضای شرکت نامه با وجود چنین شرطی به منزله قبول شرط نیز می باشد. بنابراین در هر سند دیگری که چنین شرطی به امضا و قبول تمام شرکا رسیده باشد مانند اساسنامه یا سند جداگانه دیگر، از همان اعتبار برخوردار خواهد بود.
3- محدودیت های ناشی از عضویت در شرکت
عضویت و حضور در شرکت تضامنی علاوه بر مسئولیت تضامنی شرکا در مقابل اشخاص ثالث، می تواند محدودیت هایی را نیز برای شرکا به دنبال داشته باشد که قانونگذار در ماده 134 ق. ت آن را به این شرح مقرر داشته است : " هیچ شریکی نمی تواند بدون رضایت سایر شرکا ( به حساب شخص خود یا به حساب شخص ثالث ) تجارتی از نوع تجارت شرکت نموده یا به عنوان شریک ضامن یا شریک با مسئولیت محدود در شرکت دیگری که نظیر آن تجارت را دارد داخل شود ".
بنابراین در ماده فوق دو نوع محدودیت برای شرکای شرکت پیش بینی شده است که در در ذیل به طور جداگانه به هر کدام اشاره می شود .
الف- ممنوعیت تجارت

محدودیت اول برای شریک شرکت تضامنی این است که نمی تواند با شرکت به رقابت تجاری بپردازد و در این ممنوعیت فرقی نمی کند که شریک برای خود و به حساب خود تجارت بنماید یا به عنوان وکیل به نام دیگران و به حساب دیگران یا به عنوان حق العمل کار به نام خود و به حساب دیگران تجارت نماید. مبنای ممنوعیت مزبور را باید در قاعده لاضرر جستجو کرد. زیرا رقابت زمینه ساز تضرر یا حداقل عدم نفع شرکت تضامنی و شرکا می شود. بدیهی است اگر شریک شرکت تضامنی تجارتی از نوع تجارت شرکت داشته باشد در صورت تعارض منافع خویش با منافع شرکت ، مطابق معمول منافع خویش را به منافع شرکت ترجیح می دهد. مثلاَ اگر پیشنهاد معامله ای خوب برای او شده باشد او ترجیح می دهد خود معامله را انجام دهد و شرکت را در جریان آن قرار ندهد زیرا در این صورت تمام سود حاصل او فقط به نسبت سهم خود سهیم خواهد بود و همین گونه است در مواردی که او برای دیگران و به حساب دیگران تجارتی از نوع تجارت شرکت می نماید که اقتضای وکالت و نمایندگی او از یک طرف و رعایت مصلحت موکل خود ایجاب می نماید که معامله مزبور را برای موکل خود انجام دهد.
مبنای دیگر این حکم قانونگذار را باید در مسئولیت نامحدود شرکای شرکت جستجو کرد. زیرا این مسئولیت سنگین اقتضاء می کند که اولاَ- تمامی شرکا با یکدیگر توافق و هماهنگی کامل داشته باشند تا بتوانند شرکت را با موفقیت پیش ببرند و شرکت دچار ضرر و زیان نگردد تا شرکا مجبور شوند در اثر مسئولیت تضامنی آن را عهده دار گردند و ثانیاَ – باید شرکا سعی کنند تمامی موانع سرراه تجارت شرکت را از پیش رو بردارند و قطعاَ یکی از موانع عبارت از ایجاد رقابت با شرکت می باشد. با توجه به این مبناست که در شرکت – های سرمایه چنین ممنوعیتی وجود ندارد ولی در شرکت های نسبی به موجب ماده 172 قانون تجارت این ممنوعیت حاکم است. البته همانگونه که در ماده 134 پیش بینی شده، این ممنوعیت تجارت مطلق نبوده و تحت شرایطی شریک می تواند به تجارتی از نوع تجارت شرکت اشتغال داشته باشد که این شرط عبارت از رضایت سایر شرکای شرکت می باشد. بنابراین برای امکان اشتغال به چنین تجارتی، شریک باید رضایت همه شرکای دیگر را جلب نماید. علت رفع ممنوعیت در این مورد آن است که حکم قانونگذار در خصوص ممنوعیت تجارت برای حمایت از شرکای شرکت تضامنی و خود شرکت بوده است ولی در صورتی که خود شرکا اجازه چنین تجارتی را به شریک می دهند ضررهای ناشی از آن قابل حمایت و جبران نمی باشد زیرا در این صورت این ضررها با قاعده اقدام قابل توجیه است و دیگر قاعده لاضرر حاکم نخواهد بود.
- ممنوعیت شریک شدن

به موجب ذیل ماده 134 ق. ت ، شریک شرکت تضامنی نمی تواند بدون رضایت سایر شرکای شرکت، به عنوان شریک ضامن یا شریک با مسئولیت محدود در شرکت دیگری که نظیر آن تجارت را دارد داخل شود.
مطابق ماده فوق، شریک شرکت تضامنی بدون رضایت سایر شرکا نمی تواند شریک شرکت تضامنی، شریک ضامن در شرکت های مختلط و شریک شرکت با مسئولیت محدود و همچنین شریک با مسئولیت محدود در شرکت مختلط غیرسهامی باشد. اما در مورد شریک شدن در شرکت های سهامی اعم از خاص و عام و شرکت نسبی و شریک سهامی در شرکت مختلط سهامی منعی مقرر نشده است.

لینک 7

ali بازدید : 0 سه شنبه 06 آبان 1399 نظرات ()

ثبت اتحادیه تعاونی ها در مرجع ثبت شرکت ها

ali بازدید : 8 یکشنبه 27 مهر 1399 نظرات ()




پس از تشکیل اتحادیه ، می توان به ثبت آن اقدام کرد.
لازمه وجود قانونی اتحادیه تعاونی، مانند سایر اشخاص حقوقی حقوق خصوصی، ثبت آن است . مرجع ثبت تعاونی ها در تهران " اداره کل ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی " و در شهرستان " اداره ثبت " واقع در آن شهرستان می باشد. مقررات مربوط به ثبت اتحادیه ها، مانند سایر اشخاص حقوقی حقوق خصوصی، جنبه امری دارد و رعایت آن ها الزامی است و این امر تحت نظارت دولت صورت می گیرد.

اولین هیات مدیره اتحادیه ، مکلف است ظرف یک ماه از تاریخ جلسه اولین مجمع عمومی عادی، برای ثبت اتحادیه اقدام لازم را به عمل آورد. برای این منظور، اولین هیات مدیره در نخستین جلسه خود ، پس از انتخاب مدیر عامل ، به یکی از اعضای خود یا به مدیرعامل، وکالت با حق توکیل غیر می دهد تا برای ثبت اتحادیه اقدامات لازم را به عمل آورد.
منظور از وکالت با حق توکیل غیر، این است که شخص وکیل ، اختیار دارد که برای انجام امور مورد وکالت خود، دیگری را وکیل کند. قانون مدنی در این خصوص می گوید : " وکیل در امری، نمی تواند برای آن امر، به دیگری وکالت دهد ؛ مگر اینکه صریحاَ یا به دلالت قرائن ، وکیل در توکیل باشد ". بنابراین عضو هیات مدیره یا مدیرعامل مزبور ، در صورت لزوم با استفاده از حق توکیل ، می تواند وکیلی انتخاب و به موجب قراردادی که با وی منعقد می نماید، انجام اقدامات لازم برای ثبت اتحادیه را به وی واگذار کند که در این صورت ، پرداخت حق الوکاله بر عهده اتحادیه خواهد بود.
• مجوز ثبت
مجوز ثبت جزو مدارکی است که باید برای ثبت اتحادیه به مرجع ثبت تسلیم شود. برای این منظور لازم است تا اول اقدامات انجام شده برای تشکیل آن ، از لحاظ مطابقت با مقررات ، به تایید وزارت تعاون ( اداره کل یا اداره تعاون ) برسد و برای آن از طرف وزارت نامبرده ، " مجوز ثبت " صادر گردد.
• اسناد و مدارکی که به وزارت تعاون تسلیم می شود

اولین هیات مدیره می بایست مدارک لازم را برای ثبت اتحادیه به وزارت تعاون ( اداره کل یا اداره تعاون ) تسلیم نماید. این مدارک عبارت است از :
- طرح توجیهی که به توسط وزارت تعاون پذیرفته شده است ،
- اساسنامه مصوب اتحادیه ،
- دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی ،
- صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و اولین هیات بازرسی و روزنامه کثیرالانتشار که باید آگهی اتحادیه در آن درج شود ،
- رسید پرداخت وجوه لازم التادیه سرمایه اتحادیه ،
- فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل اتحادیه ،
- فهرست اسامی حاضران در جلسه رسمی اولین مجمع عمومی عادی ،
- فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیات مدیره و اولین هیات بازرسی ، اعم از اصلی و علی البدل و قبولی کتبی آن ها ،

ثبت اتحادیه تعاونی ها
- صورتجلسه اولین هیات مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره ،
- انتخاب صاحبان امضای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیرعامل ،
- نام و مشخصات و نشانی مدیرعامل .
در صورت بدون ایراد بودن مدارک فوق، وزارت تعاون مدارک مورد نیاز را به مرجع ثبت ارسال می نماید و بدین وسیله ثبت اتحادیه را درخواست می نماید.
مرجع ثبت پس از اخذ مدارک به ثبت اقدام می نماید. مرجع ثبت پس از ثبت اتحادیه و انتشار آگهی آن، بایستی رونوشتی از آگهی مزبور و نسخه ای از اساسنامه اتحادیه را که به مهر خود ممهور کرده است ، به اداره کل یا اداره تعاون مربوط ارسال نماید.
• آگهی ثبت اتحادیه
ثبت اتحادیه ، از طریق درج آگهی در " روزنامه رسمی " برای اطلاع عموم اعلام می شود. هر گونه تغییری که بعداَ در اساسنامه اتحادیه داده شود نیز باید در روزنامه مزبور درج و آگهی گردد، ولی انتشار آگهی در روزنامه رسمی ، برای اعلام تغییر هیات مدیره و هیات بازرسی و مدیرعامل، الزامی نیست. اتحادیه های تعاونی، مانند شرکت های تعاونی ، از پرداخت حق الثبت و نصف تعرفه آگهی ثبت در روزنامه رسمی معافند . در صورت لزوم، اتحادیه می تواند علاوه بر روزنامه رسمی ، در یکی از جراید محلی یا نشریات تعاونی و غیره ثبت یا تغییر اساسنامه را اعلام دارد.
• مدارک و اسناد مورد نیاز برای ثبت

اوراقی که وزارت تعاون باید به همراه درخواست ثبت اتحادیه به مرجع ثبت ارسال کند ، به قرار ذیل است :
- طرح توجیهی
- سه نسخه اساسنامه مصوب اتحادیه
- آگهی دعوت اولین مجمع عمومی عادی
- اسامی حاضران در جلسه رسمی اولین مجمع عمومی عادی
- صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و اولین هیات بازرسی
- صورتجلسه اولین هیات مدیره ، دایر بر انتخاب هیات رئیسه ، مدیرعامل و صاحبان امضای مجوز .
- رسید پرداخت وجوه لازم التادیه
ثبت هر اتحادیه ، با شماره ای مخصوص صورت می گیرد. لازم به ذکر است، اتحادیه به عنوان تعاونی، می تواند از امکانات و تسهیلات مربوط به تعاونی ها که دولت اعطا می کند بهره مند گردد.
• پروانه تاسیس
پس از ثبت نمودن اتحادیه ، لازم است تا نسبت به اخذ پروانه تاسیس اقدام نمود و پس از گرفتن پروانه تاسیس است که اتحادیه تعاونی می تواند به فعالیت بپردازد.
مدارک و اسنادی که می بایست هیات مدیره به وزارت تعاون ( اداره کل یا اداره تعاون ) تسلیم نماید عبارت است از :
- کپی مصدق مدرک ثبت اتحادیه که از مرجع ثبت اخذ شده است ،
- نسخه ای از روزنامه رسمی که آگهی تاسیس اتحادیه در آن چاپ شده است.
- درخواست برای اخذ پروانه تاسیس که به عنوان وزارت تعاون نوشته شده است.
• مسئولیت اولین هیات مدیره در رابطه با اقدام به ثبت اتحادیه

همان طور که گفته شد، قانون اولین هیات مدیره اتحادیه را مکلف می کند که به ثبت اتحادیه اقدام نماید. پس اقدام به ثبت اتحادیه، برای هیات مدیره یک تکلیف قانونی است. لذا ، هر گاه هیات مدیره مزبور اقدام لازم برای ثبت اتحادیه را به عمل نیاورد به علت عدم انجام وظیفه، مسئول خساراتی خواهد بود که از این لحاظ بر داوطلبان عضویت وارد شده است. می توان گفت که مسئولیت هیات مدیره در عدم اقدام به ثبت اتحادیه ، مبتنی بر " تفریط " است. " تفریط " ، ترک عملی است که انجام آن بر عهده شخص باشد و هیات مدیره به تکلیفی که قانوناَ بر عهده اوست، عمل نکرده است.
گفته شد که اولین هیات مدیره به یکی از اعضای خود یا به مدیرعامل وکالت می دهد که اقدام لازم را برای ثبت اتحادیه انجام دهد. هر گاه شخص مزبور از انجام اقدام مزبور خودداری کند، این امر مانع توجه مسئولیت به اولین هیات مدیره نمی شود، زیرا قانون صریحاَ هیات مدیره مزبور را مکلف به اقدام برای ثبت اتحادیه کرده است، لذا مسئولیت ناشی از عدم اقدام ، در هر حال ، متوجه اولین هیات مدیره خواهد بود . شخصی که هیات مدیره وی را وکیل در اقدام به ثبت کرده است، در برابر هیات مدیره نسبت به خسارات وارده ناشی از عدم ثبت ، مسئول است و هیات مدیره بعد از جبران خسارات مربوط، می تواند آن را از وی، از طریق دادگاه مطالبه و وصول کند.
• استرداد مبالغ پرداختی داوطلبان عضویت
همان طور که می دانیم ، داوطلبان عضویت در اتحادیه، مقداری از بهای سهم یا سهام خریداری شده خود را به عنوان " مبلغ لازم التادیه " در موقع خرید پرداخت می کنند. در مواردی که ذیلاَ بیان می شود، باید مبلغ مزبور به آن ها مسترد شود. دستور استرداد را وزارت تعاون ( اداره کل یا اداره تعاون ) صادر می کند :
1- هر گاه، در ظرف دو ماه از تاریخ صدور موافقتنامه تشکیل اتحادیه از طرف وزارت تعاون یا اگر مدت مزبور تمدید شده باشد، در ظرف مدت اخیر ، هیات موسس برای تشکیل اتحادیه ، اقدامات لازم را انجام ندهد و یا با وجود انجام اقدامات لازم و دعوت از " اولین مجمع عمومی عادی" ، جلسه مجمع به علت عدم حصول نصاب لازم ، رسمیت پیدا نکند ، یا در صورت رسمیت یافتن، موفق به تصویب اساسنامه و اخذ تصمیم درباره امور دیگر مندرج در دستور جلسه نشود ( در این صورت هیات موسس باید عدم تشکیل اتحادیه را اعلام و مراتب را به وزارت تعاون اطلاع دهد. در صورت تعلل هیات موسس در اعلام عدم تشکیل و اطلاع به وزارت تعاون، هر یک از داوطلبان عضویت یا هر یک از اعضای هیات موسس می تواند تشکیل نشدن اتحادیه را به وزارت اعلام کند ) .
2- هر گاه، با وجود تشکیل اتحادیه، ثبت آن به علتی از قبیل عدم انجام اقدامات لازم برای ثبت از طرف اولین هیات مدیره یا تصمیم وزارت تعاون ، عملی نشود.
در موارد فوق، وزارت تعاون ( اداره کل یا اداره تعاون ) ، دستور استرداد را صادر و به صندوق تعاون یا شعبه بانکی که مبالع مربوط به آن واریز شده است ، ابلاغ می کند. داوطلبان عضویت ، با ارائه ورقه تعهد سهام خود، مبالغ پرداختی خود را از صندوق یا بانک مربوط دریافت می کنند.
یادآوری می شود، در یک مورد نیز مبالغ پرداختی به عنوان لازم التادیه به برخی از داوطلبان عضویت مسترد می شود و آن وقتی است که پس از تصویب شدن اساسنامه اتحادیه در جلسه " اولین مجمع عمومی عادی " ، افرادی که با اساسنامه مصوب موافق نباشند، در همان جلسه درخواست عضویت خود را پس بگیرند که در این صورت ، پس از به ثبت رسیدن اتحادیه ، اولین هیات مدیره آن، به استرداد وجوه پرداختی این افراد مبادرت می کند.
وزارت تعاون ، از فعالیت موسساتی که به نام تعاونی ، به ثبت داده نشده اند ، ولی تحت این عنوان فعالیت می کنند ، پیشگیری می کند ، زیرا این امر سوء استفاده از عنوان تعاونی و نادیده گرفتن مقررات تعاونی محسوب می شود و به موجب قانون ، " نظارت بر حسن اجرای قوانین و مقررات بخش تعاونی و جلوگیری از فعالیت اشخاص حقیقی یا حقوقی، که به هر نحو از نام یا عنوان تعاونی، سوء استفاده می کنند " ، بر عهده وزارت تعاون است.

نکاتی راجع به ادغام شرکت های تجاری در اداره ثبت شرکت ها

ali بازدید : 6 یکشنبه 27 مهر 1399 نظرات ()




در مورد ادغام شرکت های تجاری نکات متعددی قابل طرح است . مانند مفهوم لغوی و اصطلاحی ادغام ، جایگاه ادغام در نظام حقوقی ایران و تحولات قانونگذاری در مورد آن ، فواید و آثار ادغام و ثبت آن در اداره ثبت شرکت ها که در این مقاله سعی خواهد شد به طور مختصر در این خصوص مطالبی ارائه شود.
• مفهوم ادغام

برای ادغام در لغت معانی متعددی ذکر شده است مانند :1 – در هم فشردن و فرو بردن دو چیز . 2- درآوردن حرفی در حرف دیگر ، حرفی را در حرف دیگر فرو بردن و به تشدید خواندن.
ادغام در مفهوم اصطلاحی از مفهوم لغوی الهام گرفته و در یک معنا به مفهوم داخل کردن یک یا چند شرکت تجاری در یک شرکت تجاری دیگر می باشد که نتیجه آن افزایش سرمایه شرکت موجود و زوال شرکت های ادغام شونده می باشد. از ادغام به مفهوم فوق که کامل ترین نوع ادغام می باشد تحت عنوان ادغام قانونی یا واقعی نیز نام برده می شود. البته ادغام انواع مختلف دارد که در ادامه بحث به آن ها اشاره خواهد شد.
• جایگاه ادغام در نظام حقوقی ایران

ادغام شرکت های تجاری در برخی از نظام های حقوقی سابقه ای طولانی دارد. برای مثال اولین قانون در آمریکا که مقرراتی در ارتباط با ادغام شرکت های تجاری تدوین نمود، قانون ایالت نیوجرسی مصوب 1868 می باشد. البته اگرچه هر یک از ایالات آمریکا در ارتباط با ادغام شرکت های تجاری مقررات ویژه ای دارد ولی با توجه به اینکه با مساعی کانون وکلای آمریکا در بخش حقوق شرکت های تجاری، " قانون اصلاحی نمونه شرکت های تجاری مصوب 1969 " پس از چند اصلاحیه به تصویب رسیده است که بسیاری از ایالات متحده قانون نمونه فوق را پذیرفته اند که با مطالعه قانون مزبور می توان با قوانین اکثر ایالات متحده آمریکا آشنا شد. در حقوق انگلیس اگرچه در مورد ادغام شرکت های تجاری مقررات خاصی تحت این عنوان وجود ندارد ولی در برخی مواد قانون شرکت های تجاری 1985 مانند 425 تا 427 مقرراتی در مورد ادغام پیش بینی شده است.
در حقوق ایران در قانون تجارت 1311 و لایحه اصلاحی قسمتی از قانون تجارت 1347 هیچگونه مقرراتی در مورد ادغام پیش بینی نشده است. در برخی قوانین خاص مقررات پراکنده ای در مورد ادغام برخی شرکت های دولتی پیش بینی شده است مانند : لایحه قانونی ادغام شرکت های وابسته به وزارت اطلاعات و تبلیغات مصوب 4/ 2/ 1358، لایحه قانونی ادغام شرکت ملی ذوب آهن ایران و شرکت ملی صنایع فولاد ایران و تشکیل شرکت ملی فولاد ایران مصوب 28/ 9/ 1358، قانون ادغام شرکت سهامی دولتی که در زمینه تولید و پرورش طیور فعالیت می نمایند مصوب 29/ 2/ 1371، ماده 17 و 18 لایحه قانونی اداره امور بانک ها مصوب 8/ 4/ 1350، ماده 95 به بعد قانون شرکت های تعاونی 1350 و ماده 53 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب 13/ 6/ 1370 و ماده 8 تا 14 آئین نامه اجرایی قانون مزبور مصوب 14/ 5/ 1371 و ماده 105 قانون برنامه پنجم توسعه کشور مصوب 5/ 10/ 1389 مجلس شورای اسلامی که در تاریخ 25/ 10/ 1389 مجمع تشخیص مصلحت نظام آن را موافق با مصلحت نظام تشخیص داده است. از توجه به قوانین فوق تمایل قانونگذار به پیش بینی مقررات در مورد ادغام قابل استباط است ولی در هر حال در حال حاضر قواعد عمومی در مورد ادغام شرکت های تجاری در نظام حقوقی ایران وجود ندارد و ضروری می نماید که قانونگذار در این خصوص دست به کار شده و مقررات جامع و کاملی را در این خصوص وضع نماید . بر همین اساس در لایحه جدید تجارت به این امر مهم توجه شده و موادی از لایحه به ادغام و آثار آن اختصاص یافته است. ( مواد 590 تا 616 ) .
همان گونه که اشاره گردید قانون شرکت های تعاونی مصوب 1350، مواد 95 تا 106 را تحت عنوان فصل هجدهم به ادغام شرکت ها یا اتحادیه های تعاونی اختصاص داده است که بیشتر ناظر به مرجع تصمیم گیر در مورد ادغام ، حق اعتراض اعضای شرکت یا اتحادیه به تصمیم راجع به ادغام ، لزوم تصویب ادغام از جانب وزارت تعاون و آثار ادغام می باشد.
نکته قابل توجه در مقررات مزبور این است که نتیجه ادغام شرکت های تعاونی با اتحادیه های تعاونی، ایجاد شرکت یا اتحادیه تعاونی جدید می باشد. ماده 105 قانون مزبور در این مورد مقرر می دارد : " با انجام عمل ادغام ، دارایی و بدهی شرکت یا اتحادیه جدید عبارت خواهد بود از مجموع دارایی و بدهی شرکت ها یا اتحادیه های قبل از ادغام پس از وضع مطالبات و سهامی که بازپرداخت شده است ". بنابراین قانون مزبور از نوع دیگر ادغام که موجب زوال و از بین رفتن شرکت های ادغام شونده و بقای شرکت ادغام پذیر است سخنی نگفته است.
قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران، علی رغم اینکه یک بخش ازفصل نهم خود را به بحث ادغام اختصاص داده است ولی بدون اینکه مفهوم ادغام ، انواع و آثار آن را بیان کند، با اختصاص یک ماده به آن ( ماده 53 ) فقط به شرایط لازم برای ادغام اشاره کرده و مقرر داشته است : " شرکت های تعاونی می توانند در صورت تصویب مجامع عمومی فوق العاده و طبق مقررات آیین نامه اجرایی این قانون با یکدیگر ادغام شوند.
تبصره- صورتجلسات مجامع عمومی فوق العاده تعاونی های ادغام شده منضم به مدارک مربوط باید حداکثر ظرف مدت دو هفته برای ثبت به اداره ثبت شرکت ها تسلیم شده و خلاصه تصمیمات به اطلاع کلیه اعضاء و بستانکاران برسد ".
چنانکه ملاحظه می شود ماده مزبور، نحوه ادغام شرکت های تعاونی را به آئین نامه اجرایی قانون واگذار نموده است و بر همین اساس فصل دوم آئین نامه مزبور مصوب 14/5/1371 که مشتمل بر 7 ماده ( مواد 8 تا 14 ) می باشد به این موضوع اختصاص یافته است. مطابق مواد مزبور از جمله ماده 13 و 14، با ادغام دو یا چند شرکت در یکدیگر ، همه آن ها از بین رفته و شرکت جدیدی ایجاد می شود که تعهدات شرکت های ادغام شده را به عهده خواهد داشت که از این نوع ادغام ، تحت عنوان ادغام ترکیبی یاد می شود. ماده 13 آئین نامه مزبور مقرر می دارد : " اداره ثبت شرکت ها مکلف است نسبت به ثبت مراتب ، مطابق مقررات اقدام کند و ضمن باطل کردن ثبت شرکت های اغادم شده به شرکت تعاونی جدید – که از ادغام دو یا چند تعاونی تاسیس شده است – شماره ثبت جدید بدهد ".
در قسمت اخیر ماده 14 آئین نامه مزبور نیز تصریح شده است : " ... تعاونی جدید از هر جهت مسئول تعهدات و دیون شرکت های ادغام شده می باشد ".
در مقابل ادغام ترکیبی ، ادغام ساده قرار دارد که در این نوع ادغام برخلاف ادغام ترکیبی، یک یا چند شرکت در یک شرکت دیگر ادغام می شود اما شخصیت شرکت های ادغام شده از بین رفته ولی شرکت ادغام پذیر به قوت و اعتبار خود باقی می ماند و تمامی حقوق و تعهدات شرکت های ادغام شونده به آن منتقل می شود.
برخلاف مقررات قانون بخش تعاون و آئین نامه اجرایی آن ، ماده 105 قانون برنامه پنجم توسعه کشور مصوب 1389 به هر دو نوع ادغام اشاره نموده و از ادغام ساده به عنوان ادغام یک جانبه و از ادغام ترکیبی به عنوان ادغام دو یا چند جانبه یاد نموده و مقرر داشته است : " ادغام شرکت های تجاری، مادامی که موجب ایجاد تمرکز و بروز قدرت انحصاری نشود، به شکل یک جانبه ( بقاء یکی از شرکت ها – شرکت پذیرنده ) و ادغام دو یا چند جانبه ( محو شخصیت حقوقی شرکت های ادغام شونده و ایجاد شخصیت حقوقی جدید – شرکت جدید ) در چهارچوب اساسنامه آن شرکت در سایر شرکت های تجاری موضوع ادغام ، مجاز است ... کلیه حقوق و تعهدات ، دارائی ، دیون و مطالبات شرکت یا شرکت های موضوع ادغام ، به شرکت پذیرنده ادغام یا شرکت جدید منتقل می شود ... "
بنابراین با تصویب ماده 105 مذکور، نظام حقوقی ایران موضوع ادغام شرکت های تجاری را به صورت یک قاعده کلی پذیرفته است اگرچه در این خصوص با خلا قانونی بسیار مواجه می باشیم که از جمله آن ها نحوه تصمیم گیری در مورد ادغام و مرجع تصمیم گیری است.
• ادغام واقعی و انواع آن

در ادامه به مفهوم ادغام واقعی و انواع آن اشاره می شود.
اول: ادغام واقعی یا قانونی
ادغام واقعی یا قانونی عبارت از این است که به موجب قراردادی که بین دو یا چند شرکت تجاری ایجاد می شود شخصیت حقوقی یک یا چند شرکت یا همه شرکت های تجاری طرف قرارداد از بین رفته و کلیه حقوق و تعهدات شرکت یا شرکت های تجاری محو شده به یکی از آن ها یا به یک شرکت جدیدی که ایجاد می شود منتقل می شود.
دوم: انواع ادغام واقعی
ادغام واقعی یا قانونی به دو نوع ساده و ترکیبی تقسیم می شود.
الف- ادغام ساده آن است که یک یا چند شرکت تجاری در یک شرکت تجاری دیگر ادغام می شود به طوری که شخصیت حقوقی شرکت یا شرکت های ادغام شونده محو شده و ازبین می رود ولی شخصیت حقوقی شرکت پذیرنده به قوت و اعتبار خود باقی می ماند و کلیه حقوق و تعهدات ، دارایی ، دیون و مطالبات شرکت یا شرکت های ادغام شونده به شرکت پذیرنده منتقل می شود که در ماده 105 قانون برنامه پنجم توسعه کشور از این نوع ادغام تحت عنوان اغام یک جانبه یاد شده است.
ب- ادغام ترکیبی آن است که دو یا چند شرکت تجاری با یکدیگر ادغام می شود به طوری که شخصیت حقوقی هر دو طرف قرارداد از بین رفته و از ترکیب آن ها شرکت تجاری جدیدی با شخصیت حقوقی جدید ایجاد می شود و در نتیجه ادغام ، کلیه حقوق و تعهدات ، دارایی، دیون و ومطالبات شرکت یا شرکت های موضوع ادغام به شرکت جدید منتقل می شود که در 105 قانون برنامه پنجم توسعه کشور از ادغام مزبور به عنوان ادغام دو یا چند جانبه تعبیر شده است.
• آثار ادغام شرکت های تجاری

ادغام شرکت های تجاری با یکدیگر از نظر حقوقی دارای آثاری است که به چند مورد اشاره می شود .
1- شرکت یا شرکت های تجاری ادغام شونده منحل شده و از بین می روند.
2- سهامداران شرکت یا شرکت های ادغام شونده، سهام شرکت ادغام کننده را دریافت می دارند.
3- کلیه حقوق و تعهدات ، دارایی ، دیون و مطالبات شرکت یا شرکت های ادغام شونده به شرکت پذیرنده ادغام یا شرکت جدید منتقل می شود.
4- کارکنان شرکت یا شرکت های موضوع ادغام به شرکت پذیرنده یا شرکت جدید انتقال می یابند. در صورت عدم تمایل برخی کارکنان با انتقال به شرکت پذیرنده ادغام یا شرکت جدید، مزایای پایان کار مطابق مقررات قانون کار توسط شرکت مزبور به کارکنان یادشده پرداخت می شود. در صورت ادغام شرکت های دولتی با یکدیگر، چنانچه در اثر ادغام نیروی کار مازاد وجود داشته باشد مطابق قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده 113 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 26/ 5/ 1382 عمل می شود. ( ماده 105 قانون برنامه پنجم توسعه کشور ).
5- ادغام در اکثر موارد موجب افزایش سرمایه شرکت پذیرنده می شود که در این خصوص باید اقدام قانونی لازم انجام گیرد. چنانچه از ادغام در کشورهای پیشرفته برای انجام دادن پروژه های مهم اقتصادی که نیاز به سرمایه های بسیار دارد و یا برای تخصصی کردن شرکت ها استفاده می کنند.
با توجه به اینکه این امر ( افزایش سرمایه ازیک طرف و در اختیار گرفتن پروژه های مهم اقتصادی ) خطراتی را به همراه دارد لذا قانونگذار در ماده 105 قانون برنامه پنجم توسعه کشور، ادغام شرکت های تجاری را در صورتی مجاز می داند که موجب ایجاد تمرکز و بروز قدرت انحصاری نشود.

تکالیف قانونی شعبه و نمایندگی در قانون ثبت شرکت ها

ali بازدید : 6 یکشنبه 27 مهر 1399 نظرات ()




در این مقاله به تکالیفی که آیین نامه ثبت شعبه یا نمایندگی و قانون ثبت شرکت ها و نظامنامه آن به طور مستقیم بر شعب و نمایندگی ها بار می نمایند، می پردازیم.

• اول- ارائه گزارش فعالیت توسط شعبه و نمایندگی
از جمله تکالیفی که به موجب آیین نامه ثبت شعبه یا نمایندگی بر شعب و نمایندگی ها تحمیل گردیده است، ارائه گزارش فعالیت می باشد. ماده 8 این آیین نامه در این خصوص چنین مقرر می نماید : " کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی مشمول این آیین نامه موظفند گزارش فعالیت شعبه یا نمایندگی در ایران را همراه با صورت های مالی حسابرسی شده خود ظرف مدت ( 4 ) ماه پس از پایان سال مالی به دستگاه های ذیربط ارسال دارند. حسابرسی مذکور تا زمانی که آیین نامه اجرایی تبصره ( 4 ) ماده واحده قانون استفاده از خدمات تخصصی و حرفه ای حسابداران ذی صلاح به عنوان حسابدار رسمی – مصوب 1372- اعلام نشده است ، توسط سازمان حسابرسی و موسسات حسابرسی مورد قبول دستگاه ذی ربط، که شرکای آن افراد حقیقی تایید شده توسط اداره نظارت سازمان حسابرسی باشند، انجام می گیرد ".
همان گونه که ملاحظه می شود، طبق این ماده کلیه اشخاص مشمول آیین نامه مزبور دارای تکلیف مقرر در این ماده می باشند، که همانا منظور شعبه شرکت خارجی و همچنین نمایندگی شرکت خارجی ( اعم از حقیقی یا حقوقی ) می باشد. اشخاص یادشده مکلف گردیده اند، گزارش فعالیت خود را به همراه صورت های مالی حسابرسی شده ظرف 4 ماه پس از پایان سال مالی به دستگاه های ذی ربط ارسال نمایند.
لازم به ذکر است، از آن جا که " آیین نامه اجرایی تبصره ( 4 ) قانون استفاده از خدمات تخصصی و حرفه ای حسابداران ذی صلاح به عنوان حسابدار رسمی " در 13/ 6/ 1379 به تصویب رسیده است، در حال حاضر اشخاص مزبور باید حسب مورد " حسابرس و بازرس رسمی قانونی " یا " حسابرس " خود را از میان موسسه های حسابرسی که عضو جامعه حسابداران رسمی ایران می باشند ، انتخاب نمایند. در غیر این حالت صورت های مالی آن ها نه تنها نزد سازمان امور مالیاتی کشور، بلکه به موجب آیین نامه مذکور در هیچ یک از وزارتخانه ها ، موسسه های دولتی ، شرکت های دولتی ، بانک ها و بیمه ها ، موسسه های اعتباری غیربانکی ، سازمان بورس اوراق بهادار و موسسه ها و نهادهای عمومی غیردولتی معتبر نمی باشد و به نفع اشخاص مزبور قابل استناد نخواهد بود.
• دوم- انحلال شعبه و نمایندگی در صورت لغو مجوز
در برخی از موارد فعالیت به اخذ مجوز منوط گردیده است که چنان چه مجوز مزبور لغو گردد، شعبه یا نمایندگی به منحل نمودن شخصیت ثبت شده خود مکلف می باشد. طبق ماده 6 آیین نامه ثبت شعبه یا نمایندگی : " اشخاصی که مجوز فعالیت آن ها از سوی مراجع ذی صلاح لغو می شود مکلفند ، در مهلت تعیین شده توسط اداره ثبت شرکت ها و مالکیت های صنعتی، نسبت به انحلال شعبه یا نمایندگی و انجام امور تصفیه آن اقدام نمایند. تبصره – شرکت هایی که مجوز فعالیت آن ها تمدید نمی شود، ( 6 ) ماه مهلت دارند تا نسبت به انحلال شرکت ثبت شده و انجام امور تصفیه آن اقدام نمایند ."
شاید ماده یادشده تنها ماده ای باشد که به مقوله انحلال شعبه یا نمایندگی پرداخته است، با این حال این ماده نیز بدون آن که منظور از " مراجع ذی صلاح " را مشخص نماید ، موضوع را به ابهام برگزار کرده است. در هر حال، آن چه به نظر می رسد این است که قانونگذار، موضوع بند 7 ماده 1 این آیین نامه را بیش از هر چیز مد نظر داشته است.
لازم به ذکر است، در برخی از موارد فعالیت شعبه یا نمایندگی از جمله فعالیت در زمینه بانک یا بیمه، به صدور مجوز از دستگاه های دولتی مربوطه وابسته می باشد. در چنین مواردی اگر مجوز مزبور از سوی مراجع مربوط لغو شود، بدیهی است آن شعبه یا نمایندگی باید نسبت به انحلال واحد ثبت شده خود اقدام نماید. اگرچه لزوم انحلال شعبه یا نمایندگی طبق ماده یادشده باید در مهلت تعیین شده از سوی اداره فوق الذکر صورت گیرد، با این وجود به نظر می رسد، بهتر آن بود تعیین مهلت مزبور بدون آن که به اداره ثبت شرکت ها محول شود، در ماده فوق مشخص می گردید. زیرا بدیهی است که اگر مجوز لغو شود، شعبه یا نمایندگی باید هر چه زودتر برچیده شود و نه آن که اختیار برچیدن آن به اداره فوق الذکر محول گردد تا آن اداره بتواند بر اساس سلیقه خود اقدام نماید. در هر حال برای شرکت هایی که مجوز فعالیت آن ها تمدید نمی گردد، این مهلت 6 ماه خواهد بود.
• سوم- ارائه گزارش سالانه شرکت اصلی توسط شعبه
اگرچه دو تکلیف گفته شده ، تنها در آیین نامه ثبت شعبه یا نمایندگی مورد توجه قرار گرفته است، اما لزوم ارائه گزارش سالانه از جمله مواردی است که در نظامنامه اجرای قانون ثبت شرکت ها مصوب 1310 نیز مورد توجه قرار گرفته بود. طبق ماده 7 آیین نامه ثبت شعبه یا نمایندگی : " شعبه شرکت های خارجی که نسبت به ثبت شعبه خود در ایران اقدام نموده و به فعالیت می پردازند موظفند ، هر سال گزارش سالانه شرکت اصلی مشتمل بر گزارش های مالی حسابرسی شده توسط حسابرسان مستقل مقیم در کشور متبوع را به دستگاه ذی ربط ارائه نمایند ".
همان گونه که ملاحظه می شود، در ماده فوق قانونگذار منظور خود را از " دستگاه ذی ربط " بیان ننموده است . با این وجود، کشف این موضوع به موجب بند 12 ماده 6 نظامنامه اجرای قانون ثبت شرکت ها امکان پذیر است. بند یاد شده این تکلیف را در قالب یک تعهد بیان نموده است، به گونه ای که شرکت خارجی به هنگام ثبت خود و به موجب اظهارنامه ثبت باید متعهد گردد تا همه ساله یک نسخه از آخرین بیلان شرکت را – البته در صورتی که بیلان مزبور به موجب اساسنامه خود شرکت قابل انتشار باشد – " دایره مربوطه " که به موجب ماده 1 طرح اصلاحی آیین نامه ثبت شرکت ها، مصوب 1340 به " اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی " تغییر نام یافته است، تحویل دهد.
به نظر می رسد که این تکلیف از آن جهت مقرر گردیده است تا اداره مربوطه در ایران از وضعیت شرکت خارجی در خارج از کشور مطلع گردد و در صورتی که شرکت در کشور اصلی خود منحل یا ورشکسته شود ، انحلال شعبه او در ایران نیز خواستار گردد. در هر حال این تکلیف تنها برای شعب شرکت های خارجی مقرر گردیده است و به نمایندگی های شرکت مزبور مربوط نمی شود.

ضرورت ها در تشکیل و ثبت شرکت با مسئولیت محدود

ali بازدید : 8 یکشنبه 27 مهر 1399 نظرات ()




از جمله شرکت هایی که در ماده 20 قانون تجارت به آن اشاره شده است، شرکت با مسئولیت محدود است. شرکت مزبور را به این جهت با مسئولیت محدود می گویند که مسئولیت هر یک از شرکاء محدود به همان مقدار سرمایه ای است که در شرکت سهیم می باشد و بیشتر از سرمایه خود مسئولیتی نداشته و متعهد به پرداخت دیون و قروض شرکت نخواهد بود. بنابراین اگر شرکت زیان کند یا ورشکستگی او اعلام شده باشد و طلبکاران از قسمتی از طلب خود محروم شوند، حق مراجعه به شرکا ندارند.

موفقیت این نوع شرکت در ایران بسیار چشمگیر است. علت موفقیت آن هم این است که :
اولاَ : تشکیل شرکت ، متضمن تشریفات بسیار ساده ای است ؛ از جمله اینکه تشکیل آن نیاز به وجود بیش از دو نفر شریک ندارد. ( قانون تجارت سقفی برای تعداد شرکاء معین نکرده است. بنابراین شرکت می تواند متضمن هر تعداد شریک باشد) .
ثانیاَ : مسئولیت شخصی شرکاء را به دنبال ندارد.
ثالثاَ : تشکیل شرکت با مسئولیت محدود ، علی الاصول با مبلغ کمی سرمایه هم میسر است.
برای تشکیل شرکت با مسئولیت محدود باید سه عنصر آورده و قصد تشکیل و تداوم شرکت و همکاری همگانی برای تحصیل منفعت و تقسیم سود و زیان ، وجود داشته باشد و شرایط ذیل فراهم باشد :
قصد و رضای شرکا : در تشکیل شرکت موضوع قصد، تشکیل نوعی شخصیت حقوقی به نام ( شرکت تجاری ) است. هم چنان که نوع شرکت نیز باید معلوم بوده و موضوع قصد قرار گیرد. رضایت شرکا نیز نباید ناشی از اکراه و اشتباه باشد.
اهلیت شرکا : توافق طرفین برای تشکیل شرکت ماهیتاَ قراردادی می باشد و موضوع این قرارداد مالی است. از این رو، شرکا باید اهلیت انعقاد و دخالت در امور مالی خود را داشته باشند؛ یعنی دارای اهلیت استیفا باشند و اگر محجور باشند باید به واسطه نمایندگان قانونی خود اقدام کنند.
موضوع شرکت : منظور از موضوع شرکت موضوع فعالیت و به عبارت دیگر شغل شرکت است. موضوع شرکت باید امور تجاری باشد وگرنه شرکت تشکیل شده، شرکت مدنی خواهد بود. فعالیت یا شغل شرکت باید مشروع و قانونی باشد؛ یعنی قانون گذار انجام آن فعالیت را ممنوع نکرده باشد. موضوع شرکت باید معلوم و معین باشد. به عبارت دیگر مجهول و مبهم یا مردد بین چند امر نباشد. مالیت داشته و دارای منفعت عقلایی باشد و نیز مقدور و ممکن باشد.
لازم به ذکر است، شرکت با مسئولیت محدود شرکت موضوعاَ " تجاری " است و به عبارت دیگر، موضوع فعالیت آن نمی تواند چیزی جز امور تجاری باشد. از این نظر ، شرکت با مسئولیت محدود با شرکت سهامی متفاوت است ؛ زیرا شرکت سهامی می تواند برای امور تجاری یا غیرتجاری تشکیل شود و به اصطلاح ، یک شرکت شکلاَ تجاری است .البته شرکت با مسئولیت محدود نمی تواند به هر امر تجاری اشتغال داشته باشد، بلکه مطابق ماده 31 قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری مصوب 1350، تصدی به عملیات بیمه توسط شرکت های با مسئولیت محدود ممنوع است.
در تشکیل و ثبت شرکت با مسئولیت محدود اصول زیر باید رعایت گردد :
• اساسنامه و شرکتنامه
از جمله شرایط تشکیل شرکت با مسئولیت محدود ، تنظیم و امضای شرکت نامه میان شرکاء است. شرکتنامه قرارداد تشکیل شرکت بامسئولیت محدود است و باید در اداره ثبت شرکت ها به ثبت برسد و سند رسمی محسوب می شود. اساسنامه قانون اداره شرکت است. در صورت عدم تنظیم اساسنامه، نکات و مقررات لازم نسبت به اداره امور شرکت در شرکتنامه درج می شود. به موجب ماده 197 قانون تجارت، نشر خلاصه شرکتنامه ضروری است و ضمانت اجرایی آن جواز ابطال عملیات شرکت است.
اضافه می شود ، در برخی شرکت ها مانند شرکت های سهامی و تعاونی و شرکت های مختلط، اساسنامه الزامی است اما در سایر شرکت ها وجود شرکتنامه اجباری است.
• شرایط راجع به سرمایه
به موجب ماده 96 قانون تجارت ، " شرکت با مسئولیت محدود وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد ". در این شرکت تعهد سرمایه امکان پذیر نیست و تمام سرمایه باید در لحظه تشکیل پرداخت شود. در ماده 115 ق. ت ، برای اشخاصی که به طور غیرواقعی پرداخت تمام سرمایه را تصدیق کرده باشند، مجازات کلاهبرداری پیش بینی شده است.
قانون گذار ایران هیچ گونه حداقل و حداکثری برای سرمایه شرکت با مسئولیت محدود معین نکرده است. بنابراین ، سرمایه شرکت می تواند به هر میزانی باشد و این شرکت با هر میزان سرمایه قابل ثبت است. نتیجه این وضع در حقوق ایران این است که شرکت با مسئولیت محدود، علی الاصول ، هیچ گاه نمی تواند به دلیل میزان سرمایه اش باطل اعلام شود ؛ برخلاف آنچه در مورد شرکت های سهامی صدق می کند.
در شرکت با مسئولیت محدود آورده نقدی تادیه می شود. یعنی توسط شریک به حساب شرکت یا به حساب شرکت در شرف تاسیس واریز می شود. آورده غیرنقدی با نظر کارشناس رسمی دادگستری ارزیابی و تقویم و تسلیم میشود. به این ترتیب کل سرمایه نقدی و غیرنقدی به قیمت واقعی در اختیار شرکت قرار می گیرد. قبل از تادیه سرمایه غیرنقدی و تقویم و تسلیم سرمایه غیرنقدی ثبت شرکت با مسئولیت محدود ممکن نیست.
در شرکت با مسئولیت محدود این شرط ضمنی وجود دارد که اگر آورده غیرنقدی پذیرفته شد آن آورده نمی تواند به صورت کار یا هنر باشد. زیرا این نوع آورده اولاَ نمی تواند وثیقه پرداخت دیون شرکت قرار گیرد و در صورت ورشکستگی شرکت نمی تواند جهت پرداخت دیون شرکت به فروش رسد و ثانیاَ قابل وصول و تسلیم نیست. زیرا شرکت با مسئولیت محدود وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقدیم و تسلیم شده باشد.
بنابراین محدودیت آورده غیرنقدی به شکل هنر وجود دارد. از طرف دیگر هر یک از شرکاء در مورد کل قیمتی که به هنگام ثبت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین می شود در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت دارد.
شایان ذکر است، پذیره نویسی سهام این نوع شرکت ممنوع است.
• ویژگی های سهم الشرکه
مجموع سرمایه شرکت را اعم از نقدی و غیرنقدی سهم الشرکه می گویند و سرمایه به سهام تبدیل نمی شود. ویژگی های سهم الشرکه عبارت است از :
1- سهم الشرکه را نمی توان به صورت اوراق تجارتی قابل انتقال مانند سهام بانام یا بی نام و غیره درآورد.
2- انتقال سهم الشرکه به اشخاص دیگر موکول به رضایت تعدادی از شرکاء می باشد که ضمن داشتن اکثریت عددی، لااقل سه چهارم سرمایه متعلق به آنان باشد.
3- برخلاف شرکت های سهامی که انتقال سهام با تحویل اوراق سهام و نهایتاَ در مورد سهام بانام با ثبت در دفتر شرکت به عمل می آید، انتقال سهم الشرکه فقط از طریق سند رسمی صورت می گیرد.
از این رو با توجه به تعریف سند رسمی، صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده شرکت با مسئولیت محدود در ارتباط با انتقال سهم الشرکه می بایست در اداره مربوطه به ثبت رسیده و آگهی آن در روزنامه رسمی کشور درج گردد. بنابراین برخلاف تصور عام منظور از " سند رسمی " انجام معامله صرفاَ در دفاتر اسناد رسمی نمی باشد ، هر چند که این کار نیز مقدور می باشد.
• نام شرکت با مسئولیت محدود
در نام شرکت با مسئولیت محدود ، رعایت دو شرط زیر الزامی است :
1- عبارت " با مسئولیت محدود " می بایست در آن قید شود. در غیر این صورت شرکت مذکور در برابر اشخاص ثالث شرکت تضامنی محسوب شده و تابع مقررات آن خواهد بود.
2- در نام شرکت نبایستی اسم هیچیک از شرکاء آورده شود والا شریکی که نامش در اسم شرکت ذکر شده باشد، در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن را خواهد داشت.
• مدیران در شرکت با مسئولیت محدود
1- تعداد مدیران : در شرکت با مسئولیت محدود حد معینی برای انتخاب مدیر وجود ندارد و بر حسب تعداد شرکاء و نیاز آن ها مدیر انتخاب می شود.
2- مدت مدیریت : در مورد مدت مدیریت محدود به زمان معینی نیست و این مورد در اختیار شرکاء قرار داده شده است.
3- عدم لزوم عضویت در شرکت : در شرکت با مسئولیت محدود لازم نیست که مدیران ازبین شرکاء باشند، بلکه شرکاء می توانند اشخاصی خارج از شرکت برای مدیریت انتخاب نمایند.
4- اختیارات مدیران : مدیران شرکت کلیه اختیارات لازم را برای نمایندگی و اداره شرکت دارا می باشند مگر اینکه در اساسنامه غیر این مورد تصریح شود. هر قراردادی که راجع به محدود کردن اختیارات مدیران که در اساسنامه به آن تصریح نشده باشد اعتبار ندارد.
• هیئت نظار و وظایف آن
برابر ماده 109 در صورتی که شرکاء شرکت با مسئولیت محدود بیش از دوازده نفر باشند. باید دارای هیئتی به نام هیئت نظار بوده که در حقیقت همان هیئت بازرسی یا بازرسان شرکت می باشند و حداقل هر سال یک مرتبه باید مجمع عمومی شرکاء را تشکیل دهند و مهمترین وظایف هیئت نظار به قرار ذیل است :
1- پس از انجام انتخابات هیئت مزبور ضمن تحقیق باید اطمینان حاصل نماید که :
اولاَ : سهم الشرکه نقدی شرکت تسلیم گردیده است.
ثانیاَ : سرمایه غیرنقدی شرکت تقویم و تسلیم شده است.
2- آیا در شرکت نامه میزان سهم الشرکه غیرنقدی شرکت قید گردیده که به چه میزانی تقویم شده است ؟
3- در صورتی که لازم باشد هیئت نظار می تواند مجمع عمومی فوق العاده را دعوت نماید.
• مجمع عمومی در شرکت با مسئولیت محدود
1- اگر شرکا در این شرکت بیش از 12 نفر باشند، مجمع عمومی تشکیل می شود. در غیر این صورت الزامی نیست.
2- دعوت از مجمع عمومی از وظایف هیات نظار است.
3- مجمع، حداقل سالی یک بار دعوت می شود.
• افزایش سرمایه
1- اگر افزایش سرمایه نیازمند افزایش سهم الشرکه باشد، یعنی قرار باشد که مبلغ سرمایه افزایش یافته از شرکا دریافت شود، نیازمند رضایت همه شرکاست.
2- اگر افزایش سرمایه نیازمند افزایش سهم الشرکه نباشد، یعنی مبلغ افزایش سرمایه را از شرکا دریافت نکنیم، بلکه از منابع دیگر مانند اندوخته های شرکت یا وارد کردن شرکای جدید در شرکت، تامین کنیم، در این صورت نیاز به رضایت همه شرکا نیست ؛ بلکه رضایت همان اکثریتی که برای تغییر اساسنامه مقرر شده ( اکثریت عددی شرکا که دارای حداقل سه چهارم سرمایه باشند) کافی است.
• مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت

- دو برگ شرکت نامه و تکمیل آن و امضا ذیل شرکت نامه توسط کلیه سهامداران
- دو برگ تقاضانامه ثبت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضا ذیل تقاضانامه توسط کلیه سهامداران
- دو جلد اساسنامه ی تکمیل شده و امضا ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران
- دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسس که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
- دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکا،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از دوازده نفر باشد)
- اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضا ی هیات مدیره،مدیر عامل
- تاییدیه هیئت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار،مبنی بر غیر دولتی بودن آن
- معرفی نامه نمایندگان، در صورتیکه سهامداران و اعضا هیئت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند و ارائه تصویر روزنامه رسمی آگهی تاسیس یا آخرین تغییرات آن
- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
- اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که این کار توسط وکیل صورت پذیرد.

شش نکته کلیدی در ثبت برند

ali بازدید : 8 یکشنبه 27 مهر 1399 نظرات ()






برند و ثبت برند نکته مهمی است که این روزها فکر بعضی از افراد را به خود مشغول کرده است. بیشتر مواقع ، در هنگام ثبت نمودن برند به جزئیات کمتر اهمیت داده می شود. اما باید به این نکته توجه داشت که اطلاع کامل از اصول و قواعد حاکم بر ثبت، در روند کاری شما بسیار مهم است. برای این منظور ما 6 نکته کلیدی در ثبت کردن برند را برای شما بیان می کنیم.

1- در انتخاب علامت تجاری و برند دقت به خرج دهید.

علامت تجاری یا اصطلاحاَ برند می تواند برای کسب و کار شما بسیار کارآمد و موثر باشد . بنابراین اگر می خواهید برند فوق العاده ای برای بیزینس خود داشته باشید، لازم است تا در انتخاب آن دقت به خرج دهید. در هنگام انتخاب نام برند به موارد ذیل توجه داشته باشید :
- نام برند باید برای مخاطبان و مشتریان جذاب و متفاوت باشد .
- برند انتخابی نباید مشتری را از لحاظ جنس یا مبدا علامت به اشتباه اندازد.
- برندی که برای ثبت ارائه می شود، از نظر شکلی باید جدید و ابتکاری بوده و سابقه ثبت و استعمال توسط دیگران را نداشته باشد.
- از انتخاب نام هایی که محدودکننده فعالیتتان است خودداری کنید.
- از انتخاب علائم طولانی و مبهم بپرهیزید.
- نام مورد نظر می بایست از نظر فرم و شکل، ثبت آن امکان پذیر باشد. توضیح آنکه علائم ممکن است به صورت نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، عبارت ، مهر ، لفاف باشد. در ایران ، ثبت علائم صوتی و بویایی امکان پذیر نیست .
یکی از اشکالاتی که وجود دارد این است که برخی افراد نامی را انتخاب می کنند ولی به دلیل عدم اطلاع از محدودیت های برند ، موفق به ثبت آن نمی شوند. به موجب ماده 32 قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 7 / 8/ 1386 ، ثبت علامات ذیل ممنوع می باشد :
الف- نتواند کالاها یا خدمات یک موسسه را از کالاها و خدمات موسسه دیگر متمایز سازد.



ب- خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد.
ج- مراکز تجاری یا عمومی را به ویژه در مورد مبدا جغرافیایی کالاها یا خدمات یا خصوصیات آن ها گمراه کند.
د- عین یا تقلید نشان نظامی ، پرچم یا سایر نشان های مملکتی یا نام یا نام اختصاری یا حروف اول یک نام یا نشان رسمی متعلق به کشور، سازمان های بین الدولی یا سازمان هایی که تحت کنوانسیون های بین المللی تاسیس شده اند، بوده یا موارد مذکور یکی از اجزاء آن علامت باشد، مگر آن که توسط مقام صلاحیتدار کشور مربوط یا سازمان ذی ربط اجازه استفاده از آن صادر شود.
ه- عین یا به طرز گمراه کننده ای شبیه یا ترجمه یک علامت یا نام تجاری باشد که برای همان کالاها یا خدمات مشابه متعلق به موسسه دیگری در ایران معروف است.
و- عین یا شبیه آن قبلاَ برای خدمات غیر مشابه ثبت و معروف شده باشد. مشروط بر آن که عرفاَ میان استفاده از علامت و مالک علامت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن به منافع مالک علامت قبلی لطمه وارد سازد.
ز- عین علامتی باشد که قبلاَ به نام مالک دیگری ثبت شده و با تاریخ تقاضای آن مقدم یا دارای حق تقدم برای همان کالا و خدمات و یا برای کالا و خدماتی است که به لحاظ ارتباط و شباهت موجب فریب و گمراهی شود.

2- پیش از ثبت از برندتان استعلام بگیرید .

قبل از ثبت برند ، شما می بایست از برند مورد نظرتان استعلام بگیرید تا مطمئن شوید برند شما ابتکاری بوده و قبلاَ به ثبت نرسیده است. چرا که اگر بدون بررسی های لازم نامی را انتخاب کنید و بعد متوجه شوید که قبلاَ به ثبت رسیده و مشابه سایر برندهای دیگر بوده است ، مجبور خواهید شد نام برندتان را تغییر دهید. به همین دلیل، لازم است از ابتدای کار به این موضوع توجه داشته باشید.


3- ثبت برند الزامی نیست .

شاید این سوال برایتان پیش آمده باشد که آیا ثبت کردن برند اجباری است یا اختیاری ؟
به موجب قانون، این کار اختیاری است، مگر در مواردی که دولت آن را اجباری کند. بنابراین انجام این کار مطابق آئین نامه آن اجباری نمی باشد. یعنی اگر کسی برندی برای کالای خود انتخاب کرد و استعمال نمود ولی آن را به ثبت نرساند قانون وی را الزام نمی کند. اما حق انحصاری علامت ، برای آن ها تنها در صورتی امکان پذیر است که آن را به ثبت داده باشند. بدین ترتیب ، اشخاصی که برند مورد استفاده خود را ثبت نکرده باشند قانوناَ نمی توانند از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت جلوگیری کنند.

ثبت برند


مطابق مصوبه سوم اردیبهشت 1328 هیات وزیران ، ثبت برند برای هر کدام از این موردها الزامی می باشد :
الف- داروهای مخصوص مورد استعمال پزشکی
ب- مواد غذایی که در پوشش و ظرف های ویژه ارائه می گردند .
ج- آب های گازدار
د- لوازم آرایشی که جهت استفاده مستقیم روی پوست انسان به کار گرفته می شود.
تمامی اجناس فوق ، اعم از آنکه در ایران ساخته شده یا در خارج ساخته شده و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود، در معرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجاری بوده و در روی برچسب به نکات ذیل تصریح شود : الف- اسم تجاری و نشانی سازنده جنس، با قید کشور مبدا ب- شماره ثبت علامت در ایران و شماره و تاریخ اجازه وزارت بهداشت و درمان و امور پزشکی برای ساختن و یا به معرض فروش گذاشتن جنس در ایران .
4- ثبت برند مستلزم تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت است.
برای ثبت نمودن برند مورد نظر در ابتدا می بایست به پایگاه اینترنتی مالکیت صنعتی ( قسمت ثبت علائم تجاری ) به نشانی http://iripo.ssaa.ir مراجعه نمایید و با تکمیل فرم اظهارنامه الکترونیکی و ارسال ضمائم از طریق سامانه ، مراحل ثبت علامت را آغاز نمایید. بررسی اظهارنامه صرفاَ بر اساس اولویت زمان ثبت آن ها در سامانه می باشد. لذا حضور متقاضیان محترم در اداره تاثیری در فرآیند انجام کار ندارد.
پاسخ اداره صرفاَ از طریق بخش پیگیری اظهارنامه و خلاصه پرونده قابل مشاهده است.
تمامی هزینه ها برای اظهارنامه با مالک ایرانی صرفاَ از طریق همین سامانه قابل پرداخت است. لذا امکان درخواست هایی که هزینه مربوطه در بانک پرداخت شده باشد وجود ندارد.
نتایج حاصل از بررسی اظهارنامه یکی از موارد ذیل خواهد بود :
الف- ابلاغیه رد اظهارنامه
ب- ابلاغیه رد بخشی از موارد خواسته شده در اظهارنامه
ج- آگهی نوبت اول ( آگهی تقاضای ثبت )
چند نکته حائز اهمیت :
الف) در صورتیکه سابقه ای مشابه علامت مورد تقاضا نباشد یا سابقه از مصادیق علائم غیرقابل ثبت نباشد مراتب منتهی به آگهی تقاضای ثبت علامت ( آگهی نوبت اول ) می گردد . پس از گذشت 30 روز از تاریخ چاپ آگهی نوبت اول در روزنامه رسمی، اگر نسبت به ثبت علامت اعتراضی به اداره مالکیت صنعتی واصل نگردیده باشد، متقاضی ثبت می تواند از اداره مذکور تقاضای ثبت نهایی برند را بنماید. در این حالت سند نهایی برند به نام متقاضی صادر می گردد.
ب) تمام مراحل ثبت برند به صورت اینترنتی انجام می شود به جز مرحله آخر که شما برای تشکیل پرونده و ثبت نهایی باید شخصاَ حضور داشته باشید و کارهایتان را به صورت حضوری انجام دهید.
ج) هزینه ثبت نمودن برند تا حدود زیادی به این بستگی دارد که شما در چند طبقه تجاری به صورت هم زمان ثبت نام کرده و خواستار ثبت علامت تجاری باشید.
5- در صورتی که برندتان به لاتین باشد، باید کارت بازرگانی داشته باشید.
ثبت کردن برند می تواند به فارسی باشد و یا به لاتین و یا به هر دو شکل انجام شود. اما متقاضیانی که می خواهند برندشان را به صورت لاتین ثبت کنند، باید کارت بازرگانی داشته باشند.
6- برندتان را هر ده سال یک بار تمدید کنید.
برندها تاریخ انقضا دارند. این موضوعی است که دارندگان برند باید آن را در نظر داشته باشند. علائمی که به ثبت می رسند، از تاریخ تسلیم اظهارنامه حمایت خواهند شد و مدت اعتبار علامت ثبت شده ، ده سال است ولی صاحب برند می تواند ثبت کردن برند را تا شش ماه پس از انقضای مدت اعتبار آن، هر ده سال یک بار تجدید نماید. در این صورت حق استعمال انحصاری ده سال با صاحب برند خواهد بود و به همین طریق، هر تجدید ثبت ، حق مزبور را برای ده سال دیگر تضمین می کند.

در تشکیل و ثبت شرکت تضامنی چه فرآیند هایی صورت می گیرد؟

ali بازدید : 12 سه شنبه 22 مهر 1399 نظرات ()



شرکت تضامنی، شرکتی است که بین دو یا چند نفر تحت اسم مخصوصی برای امور تجاری با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود و در صورتی که دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض آن کافی نباشد ، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت خواهند بود.
در مورد نحوه تشکیل شرکت تضامنی موضوع های متعددی قابل بررسی است که در این مقاله به آن ها اشاره می شود.

شایان ذکر است، خوانندگان محترم جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند مقالات ذیل را نیز مورد مطالعه قرار دهند :
- شرکت تضامنی چیست و مدارک لازم جهت ثبت شرکت تضامنی؟
- مراحل ثبت شرکت تضامنی
طریقه تشکیل شرکت تضامنی

برای تشکیل شرکت تضامنی وجود حداقل دو شخص لازم است که می توانند شخص حقیقی یا حقوقی باشند. اشخاص حقیقی فاقد اهلیت ( صغیر ) نیز می توانند شریک در یک شرکت تضامنی باشند ، لیکن حقوق آنان باید توسط قیم یا ولی آن ها در شرکت اعمال شود.
اساس تشکیل شرکت تضامنی بعد از تراضی شرکاء ، سرمایه است که آن هم اصل مهمی برای تشکیل شرکت می باشد. برای ثبت شرکت تضامنی مانند شرکت با مسئولیت محدود ، بایستی تمام سرمایه نقدی پرداخت و سهم الشرکه غیرنقدی نیز ارزیابی و تسلیم شده باشد. تقویم سهم الشرکه غیرنقدی ، توسط خود شرکا به عمل می آید و تابع هیچ تشریفات خاصی نیست. از جانب هیچ مقام قضایی و اجرایی کنترل نمی شود. چه اگر سهم الشرکه غیرنقدی کمتر از ارزش واقعی تقویم شود ، شرکا متضامناَ مسئول هستند و به ضرر خودشان اقدام کرده اند.
به موجب ماده 118 قانون تجارت : " شرکت تضامنی وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی تقویم و تسلیم شده باشد ". تقویم سهم الشرکه غیرنقدی به تراضی تمام شرکا به عمل خواهد آمد.
هم چنین لازم است قرارداد یا شرکتنامه که حاکی از توافق و تراضی شرکاء به تشکیل شرکت است و از مدارک اصلی در تشکیل شرکت تضامنی است ، تنظیم و امضا شده باشد. طبق ماده 47 قانون ثبت ، شرکتنامه باید به ثبت برسد. وگرنه مطابق ماده 195 قانون تجارت شرکتنامه باید به صورت سند رسمی تنظیم گردد. مفاد شرکتنامه در دفتر ثبت شرکت ها ثبت می گردد اما ممکن است شرکای شرکت تضامنی، قبلاَ شرکتنامه را نزد یکی از دفاتر اسناد رسمی به ثبت برسانند. در این صورت شرکت مجبور خواهد شد ، دو حق الثبت پرداخت کند ، یکی حق الثبت دفتر خانه اسناد رسمی و دیگری حق الثبت شرکت در اداره ثبت شرکت ها . با توجه به اینکه دفاتر ثبت شرکت ، همان اعتبار دفاتر رسمی را دارند ، به این جهت اشخاص ، شرکتنامه را تنظیم می نمایند و بعداَ فقط در اداره ثبت شرکت ها به ثبت می رسانند.
شرکتنامه ای که در اداره ثبت شرکت ها تنظیم می گردد ، باید حاوی نکات ذیل باشد :
اسم شرکت ، موضوع شرکت ، مدت شرکت ، میزان سرمایه و سهم الشرکه هر یک از شرکاء اعم از نقدی و غیرنقدی ، ذکر نام شریک ، نحوه تقسیم سود و زیان و مسائل دیگری که برابر اساسنامه تجویز شده باشد.
رعایت هیچ تشریفات خاص دیگری برای تشکیل شرکت ضرورت ندارد و شرکت ، با رعایت مقررات قانون تجارت در مورد این نوع شرکت و پس از انجام یافتن تشریفات مزبور ، تشکیل می گردد و دارای شخصیت حقوقی مستقل می شود.
در ثبت شرکت تضامنی نکات ذیل را در نظر داشته باشید :

- حداقل شرکایی که می توانند شرکت تضامنی تشکیل بدهند دو نفر خواهند بود. ولی برای حداکثر نصابی مقرر نشده است .
- موضوع شرکت باید معین و مشروع بوده و دارای منفعت عقلاتی باشد و دامنه فعالیت شرکت محدود به موضوعی خواهد بود که در شرکتنامه تصریح شده است و مراجع ذیصلاح صنفی و بازرگانی در صدور پروانه های صنفی و مواقت نامه های اصولی و کارت بازرگانی توجهاَ به موضوع شرکت اقدام لازم به عمل خواهند آورد.
- شرکت نامه و اساسنامه شرکت تضامنی از اهمیت ویژه ای برخوردار است و قابل تغییر نمی باشد مگر بنا به نظر تمامی شرکا .
- پس از تشکیل شرکت تضامنی نسبت به تعیین حوزه مالیاتی و تشکیل پرونده دارایی ، تهیه دفاتر قانونی و پلمپ دفاتر تجاری و اخذ کد اقتصادی اقدام نمایید.

اسم شرکت
اسم شرکت تضامنی معمولاَ معرف اعتبار و موقعیت شرکت است که اسم مخصوص نامیده می شود. در اسم شرکت تضامنی باید عبارت " شرکت تضامنی " قید شود. اسم شرکت باید حداقل متضمن نام یکی از شرکا باشد.
اگر اسم شرکت متضمن نام تمام شرکا نباشد ، پس از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است ، باید از عباراتی مانند " و شرکا " یا " و برادران " استفاده شود.

اداره شرکت تضامنی
نحوه انتخاب و عزل مدیر :
شرکت تضامنی توسط حداقل یک مدیر که شرکاء از میان خود انتخاب می نمایند ، اداره می شود ، مدیر مزبور ممکن است غیر از شرکاء بوده و از خارج انتخاب شود.
در صورتی که مدیران از بین شرکاء بدون قید در اساسنامه انتخاب شده باشند ، با توجه به شرایط اساسنامه یا به اتفاق آرا سایر شرکاء قابل عزل می باشند. مدیر غیر شریک با شرایط پیش بینی شده در اساسنامه و در غیر این صورت با تصمیم اکثریت شرکاء معزول می شود.
در صورتی که عزل مدیری بدون دلیل موجه باشد ، مدیر معزول حق مطالبه ضرر و زیان را از شرکت خواهد داشت.
چند نکته :
- مدیر یا مدیران مندرج در شرکتنامه قابل عزل نمی باشند و حق استعفاء نیز ندارند ، مگر با توافق کلیه شرکاء شرکت تضامنی .
- در صورتی که مدیر یا مدیران در اساسنامه انتخاب شده باشند ، ممکن است طبق اساسنامه نسبت به تغییر مدیر یا مدیران مذکور عمل شود.
- اگر مدیر یا مدیران در شرکتنامه یا اساسنامه انتخاب نشده ، ولی انتخاب آنان بعداَ صورت گرفته باشد ، در این صورت شرکاء می توانند مدیر یا مدیران فوق را معزول نمایند. بدیهی است مدیر یا مدیران حق استعفاء خواهند داشت.

تقسیم سود
منافع در شرکت تضامنی به نسبت سهم الشرکه بین شرکاء تقسیم می شود ، مگر آنکه شرکتنامه ترتیب دیگری مقرر داشته باشد ، لیکن تادیه هر نوع منفعت به شرکاء تا زمانی که کمبود سهم الشرکه شرکاء به علت زیان های وارده جبران نشده باشد ، ممنوع خواهد بود.

سهم الشرکه و نحوه انتقال آن
در شرکت تضامنی همچون شرکت با مسئولیت محدود به سرمایه ای که شرکا برای تاسیس شرکت می گذارند سهم الشرکه یا حصه می گویند. سهم الشرکه می تواند نقدی یا غیرنقدی باشد.
طبق ماده 122 قانون تجارت در شرکت های تضامنی اگر سهم الشرکه یک یا چند نفر غیرنقدی باشد باید سهم الشرکه مزبور قبلاَ به تراضی تمام شرکای تقویم (قیمت گذاری) شود.
طبق ماده 123 قانون تجارت در شرکت تضامنی نیز مثل شرکت با مسئولیت محدود هیچ یک از شرکا نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند مگر با رضایت تمام شرکا ؛ ولی در قانون تجارت مشخص نگردیده است که در شرکت تضامنی نیز مانند شرکت با مسئولیت محدود انتقال سهم الشرکه باید با سند رسمی باشد یا خیر؟
طبق ماده 124 قانون تجارت، مادام که شرکت تضامنی منحل نشده مطالبه قروض آن باید از خود شرکت به عمل آید و پس از انحلال، طلبکاران شرکت می توانند برای وصول مطالبات خود به هر یک از شرکا که بخواهند و یا به تمام آن ها رجوع کنند، در هر حال هیچ یک از شرکا نمی توانند به استناد اینکه میزان قروض شرکت از میزان سهم او در شرکت تجاوز می نماید از تادیه قروض شرکت امتناع ورزد. فقط در روابط بین شرکا مسئولیت هر یک از آن ها در تادیه قروض شرکت به نسبت سرمایه خواهد بود که در شرکت گذاشته است آن هم در صورتی که در شرکت نامه ترتیب دیگری اتخاذ نشده باشد.

موارد انحلال شرکت تضامن
شرکت تضامنی در موارد ذیل منحل می شود:
1- وقتی شرکت موضوعی را که برای آن تشکیل شده است انجام داده یا انجام آن غیرمقدور باشد.
2- در صورتیکه شرکت برای مدت معینی تشکیل شده و آن مدت منقضی شده باشد مگر اینکه قبل از انقضاء مهلت آن تمدید شده باشد.
3- در صورتیکه شرکت ورشکست شده باشد.
4- در صورتیکه شرکاء بر انحلال شرکت تراضی نموده باشند.
5- هر گاه انحلال شرکت بر اثر حکم قطعی دادگاه باشد.

در قالب شرکت مسئولیت محدود چه فعالیت هایی قابل انجام است؟

ali بازدید : 11 سه شنبه 22 مهر 1399 نظرات ()






امروزه ، بسیاری از افراد برای ورود به کسب و کار و توسعه آن ، از شرکت های تجاری استفاده می کنند. طبق ماده ماده 20 قانون تجارت ، شرکت های تجاری به هفت قسم به شرح ذیل تقسیم شده است :

الف- شرکت سهامی (شامل سهامی عام و خاص)
ب- شرکت های با مسئولیت محدود
ج- شرکت های تضامنی
د- شرکت های نسبی
ه- شرکت های مختلط سهامی
و- شرکت های مختلط غیرسهامی
ز- شرکت های تعاونی (شامل تولید، مصرف ، اعتبار ، وام و روستایی)
هر یک از این شرکت ها برای اهداف خاصی شکل یافته اند، به همین جهت اگر انواع آن ها را درست بشناسیم ، بهتر می توانیم به هدفی که با ثبت شرکت قصد رسیدن به آن را داریم دست پیدا کنیم .
در این مقاله قصد داریم در رابطه با شرکت با مسئولیت محدود و زمینه های فعالیت آن ، اطلاعاتی را در اختیار شما متقاضیان محترم ارائه دهیم. این نوع شرکت ، به دلیل گسترش فعالیت های تجاری از شکل فردی به جمعی و امکان تشکیل آن با حداقل 2 نفر محبوبیت زیادی بین افراد دارد.
پیش از آن ، به معرفی چندین مقاله دیگر در این رابطه می پردازیم :
- شرکت با مسئولیت محدود چیست و چگونه تشکیل می شود؟
- راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت با مسئولیت محدود
- مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود و زمینه های فعالیت آن

طبق ماده 94 قانون تجارت، شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است. در شرکت با مسئولیت محدود همانند شرکت های سهامی خاص و برخلاف شرکت تضامنی، مسئولیت هر یک از سهامداران در مورد بدهی های شرکت محدود به مبلغ سرمایه گذاری شده در شرکت است و در صورت عدم کفایت مجبور نیستند اموال شخصی خود را در این راه مصرف کنند.
این شرکت ها، به اصطلاح شرکتی دوستانه و خانوادگی هستند که بیشتر بین افرادی که با هم دوست و روابط مالی دارند تشکیل می شوند.
برای تاسیس بنگاه های کوچک اقتصادی و انجام فعالیت های محدود اقتصادی، ثبت این نوع شرکت بسیار مناسب است چرا که شرکت با مسئولیت محدود با وجود حداقل دو نفر شریک به ثبت می رسد و انتخاب بازرس در آن اختیاری است و تشریفات تشکیل مجامع عمومی و هیئت مدیره و انتشار آگهی ها که در شرکت های سهامی وجود دارد در این گونه شرکت ها گسترده نیست. مدیران در این نوع شرکت ها می توانند برای مدت نامحدودی انتخاب شوند بنابراین تشکیل جلسات مجامع عمومی و هیئت مدیره برای تمدید مدت ماموریت مدیران ، همانند شرکت های سهامی ضروری نیست.
همچنین، شرکت با مسئولیت محدود این امتیاز عمده را برای شرکاء دارد که مسئولیت آن ها را در عملیات شرکت ، محدود به آورده آن ها در شرکت می کند.
این نوع از شرکت ها محدودیت فعالیتی ندارند و می توانند در کلیه امور بازرگانی، مهندسی، صنعتی، فناوری اطلاعات و دیگر اصناف فعالیت نمایند. به طور کلی، شرکت های با مسئولیت محدود برای موضوعاتی نظیر بهداشتی ، آشامیدنی ، مواد غذایی ، آرایشی ، خرید ، فروش ، صادرات ، واردات و به طور کلی کلیه موضوعاتی که نیاز به شرکت در مناقصات و مزایدات دولتی و خصوصی ندارند بسیار مناسبند.
در صورتی که مایل به راه اندازی این قالب از شرکت می باشید ، لازم است با قوانین رایج بر این شرکت ها اطلاعات و دانش کافی کسب نمایید تا پس از ثبت شرکت به دلیل ناآگاهی دچار اشتباه و عواقب ناشی از آن نشوید .

سامانه پلمپ دفاتر تجاری

ali بازدید : 14 سه شنبه 08 مهر 1399 نظرات ()




یکی از موضوعات مهم پس از ثبت شرکت، پلمپ دفاتر تجاری است. تمامی شرکت ها با توجه به دستورالعمل ها و آیین نامه تحریر دفاتر قانونی کلیه عملیات مالی خود را موظفند به ترتیب وقوع به صورت خوانا و بدون خط خوردگی و تراشیده شدن و لاک گیری در این دفاتر بنویسند.

با توجه به نیاز جوامع به انجام امور بدون نیاز به مراجعه حضوری، اداره ثبت املاک و اسناد کشور اقدام به راه اندازی سامانه ای نموده است که می توان امور مربوط به پلمپ دفاتر را در این سامانه به انجام رساند.

دفاتر تجاری در واقع دفاتر مخصوصی هستند که تجار تمام امور مربوط به داد و ستد های خود را در آن درج می نمایند. همچنین توجه داشته باشید که کلیه تجار به استثنا کسبه جزء قانونا ملزم به نگهداری این دفاتر می باشند.
این دفاتر عبارتند از 1-روزنامه 2 –کل 3-دارایی4 -کپیه.

بنا بر قانون ماده 6 قانون تجارت: قوانین مالیاتی ایران درآمد بازرگان و شرکت ها را بر اساس ترازنامه و حساب سود و زیان آنان که از روی دفاتر قانونی تنظیم می شود محاسبه می نماید. این دفاتر، هر سال می بایست حداکثر تا پایان اسفند ماه سال قبل، توسط اداره ثبت، شماره گذاری، امضاء و پلمپ گردند. برای مثال برای اخذ پلمپ دفاتر سال 99 باید تا پایان اسفند سال 98 اقدام نمود. مگر اینکه تمام صفحات دفاتر قبل از پایان سال مالی تمام شده و نیاز به دفاتر جدید باشد که در این صورت می توانند دفاتر جدید دریافت نمایند.
اشخاصی که مشمول عملیات پلمپ تجاری می باشند عبارتند از :

1) تمامی اشخاص حقوقی که در اداره ثبت شرکت ها به ثبت رسیده اند.
2) تمامی اشخاص حقیقی دارنده کسب و کار ( گروه اول موضوع آیین نامه اجرایی ماده 95 ق. م . م )
3) اشخاصی که مجموع فروش آن ها و یا 10 برابر درآمد آن ها طبق برگ قطعی مالیات از سال 91 به بعد بیش از 3 میلیارد تومان بوده است. در مورد اشخاص حقیقی دارای کسب و کار که خدماتی ارائه می دهند مثل کارشناسان رسمی دادگستری
4) تشکل های قانونی مثل انجمن ها ، احزاب ، اتحادیه های صنفی

اشخاص ذیل در نظر گرفتن حجم فعالیتشان جزء مودیان گروه اول آیین نامه اجرایی ماده 95 ق. م . م به حساب می آیند.
- فروشگاه های زنجیره ای دارای مجوز فعالیت از وزارتخانه ذیربط ؛
- صاحبان مشاغل صرافی؛
- صاحبان بیمارستان ها، زایشگاه ها ، کلینیک های تخصصی ؛
- صاحبان هتل های سه ستاره و بالاتر ؛
- صاحبان کارخانه ها و واحدهای تولیدی و بهره برداران معادن دارای جواز تاسیس و پروانه ؛
- بهره برداری از وزارتخانه ذیربط .

به موجب ابلاغیه جدید اداره ثبت جهت اخذ پلمپ دفاتر تجاری، روال اولیه اخذ پلمپ دفاتر به طور ثبت سامانه ای در سایت اداره ثبت شرکت ها می باشد. برای این منظور، لازم است به سامانه پلمپ دفاتر تجاری به نشانی http://irsherkat.ssaa.ir (قسمت پلمپ دفاتر تجاری) مراجعه نمایید. توجه داشته باشید که در زمان ثبت سامانه ای، آدرس ذکر شده به هیچ عنوان نباید صوری باشد. زیرا دیگر امکان تغییر نشانی وجود ندارد و دفاتر به همان آدرس ارسال خواهد شد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت درخواست در سامانه پلمپ دفاتر تجاری:

الف : اشخاص حقوقی
1) اصل اظهارنامه پلمپ دفاتر مهر و امضا شده دریافتی از اینترنت
2) کپی آخرین روزنامه رسمی شخصیت حقوقی
3) کپی کارت ملی مدیر عامل
4) اصل یا کپی وکالتنامه و یا معرفی نامه در خصوص اشخاص دولتی

ب: اشخاص حقیقی
1) اصل اظهارنامه پلمپ دفاتر مهر و امضاء شده دریافتی از اینترنت
2) کپی کارت ملی متقاضی پلمپ دفاتر
3) کپی پروانه کسب و یا مجوز فعالیت کسبی

ثبت برند محصولات دانش بنیان

ali بازدید : 39 شنبه 24 اسفند 1398 نظرات ()

 

لطفا رای دهید   

بطور کلی هنگامی که از محصولات دانش بنیان صحبت می شود، منظور محصولاتی هستند که در حوزه فن آوری سطح بالا و یا حداقل متوسط قرار بگیرند. در طراحی چنین محصولاتی از فن آوری های نوین ، تحقیقات و پیشینه علمی و آزمایشکاهی استفاده گردیده است، معمولا چنین محصولاتی به دلیل پیچیدگی ساختار به راحتی قابل کپی برداری نمی باشد، لکن مهم است که توسط صاحب ایده به ثبت قانونی برسد.

 

محصولات دانش بنیان دارای چندین دسته بندی اصلی می باشند و هریک از این دسته بندی ها دارای زیر شاخه هایی نیز هستند، شاخه های اصلی محصولات دانش بنیان عبارتند از:

1- فناوری زیستی

2- مواد پیشرفته و محصولات مبتنی بر فناوری های شیمیایی

3- سخت افزار های برق و الکترونیک، لیزر و فوتونیک

4 – فناوری اطلاعات و ارتباطات و نرم افزارهای رایانه ای

5- ماشین آلات و تجهیزات پیشرفته

6- داروهای پیشرفته

7- وسایل ملزومات و تجهیزات پزشکی

8- محصولات پیشرفته سایر حوزه ها

 

مسلما یکی از مهمترین خصوصیات محصولات دانش بنیان، علاوه بر وجه علمی آن، نوآورانه بودن آن می باشد. هنگامی که با حضور یک محصول جدید در بازار روبرو هستیم، ثبت برند یا علامت تجاری نیز از اقدامات لازم می باشد تا محصول مورد نظر با هویت مناسب به بازار وارد گردد و در مقابل جعل و تقلب نیز از حمایت های قانونی بهرمند گردد.

 

جهت این منظور می توان برند یا علامت تجاری برای محصول مورد نظر را در سطح داخلی یا بین المللی به ثبت رسانید. (البته جهت ثبت بین المللی علامت نیز در ابتدا ثبت علامت در کشور مبداء الزامی است.)

 

حمایت از ثبت برند محصولات دانش بنیان تنها در مواردی انجام می‌شود که برند دارای خصوصیات ذیل نباشد:

- از اسامی عام مثل کلمه «میز» برای محصول میز استفده نگردد.

- از عبارات توصیفی مانند «نفیس» برای پارچه استفاده نگردد.

- استفاده از عبارات گمراه کننده مانند «چرم طبیعی» برای محصولات چرم نما مجاز نمی باشد.

- برند نمی بایست بر خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه اجتماعی باشد.

- از پرچم کشورها و نماد سازمان‌های بین‌المللی در برند نمی توان استفاده نمود

- برند مورد نظر می بایست نوآورانه و خلاقانه باشد و در تعارض با علامت‌های تجاری ثبت شده نباشد.

- همچنین از تشابه و تعارض با علامت‌های تجاری معروف ثبت نشده نیز می بایست پرهیز نمود.

 

در صورتی که مایل به ثبت برند محصول دانش بنیان خود هستید باید بدانید، کریدور صادرات و معاونت علمی فن آوری از ثبت علامت تجاری محصول دانش بنیان و ثبت برند بین المللی دانش بنیان حمایت می‌نماید.

در این راستا این مرکز در قالب حمایت از شرکت های دانش بنیان بخشی از هزینه های ثبت علامت تجاری در کشورهای خارجی (میزان 70 درصد برای شرکت‌های دانش بنیان تا سقف 100 میلیون ریال برای هر کشور) را پرداخت می نماید. این هزینه برای حداکثر سه کشور پرداخت خواهد گردید و همچنین لازم است اهمیت ثبت برند محصولات دانش بنیان در کشور فوق به این مرکز ثابت گردد.

 

جهت بهره مندی از این حمایت لازم است شرکت پس از ثبت علامت تجاری ضمن هماهنگی با واحد مربوطه در کریدور اقدام به ارسال کلیه مستندات نماید و کریدور پس از بررسی اسناد مثبته و ارجاع به کارگزاران مورد تأیید از طریق کانون پتنت، میزان حمایت را مشخص خواهد نمود.

تنظیم اظهارنامه ی ثبت اختراع

ali بازدید : 33 چهارشنبه 21 اسفند 1398 نظرات ()
  
 
 
وفق ماده 2 آیین نامه ی اجرایی قانون ثبت اختراعات،ثبت اختراع مستلزم تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت است.اظهارنامه ی ثبت اختراع باید در سه نسخه و در فرم مخصوص و به زبان فارسی تنظیم شده و پس از ذکر تاریخ،توسط متقاضی یا نماینده قانونی وی امضاء شود.چنانچه اسناد ضمیمه اظهارنامه و سایر اسناد مربوط،به زبان دیگری غیر از فارسی باشد،ارائه اصل مدارک مورد نیاز همراه با ترجمه عادی کامل آن ها الزامی است.مع ذلک اگر ترجمه کامل این مدارک برای متقاضی میسر نباشد،می تواند خلاصه آن ها را به فارسی ضمیمه نماید.مرجع ثبت در صورت لزوم می تواند در جریان بررسی اظهارنامه،ترجمه رسمی مدارک مزبور را مطالبه کند.چنانچه اصطلاحات فناوری و علمی به کار رفته در اسناد مذکور،معادل فارسی نداشته باشند،ذکر همان اصطلاحات کفایت می کند.
- طریقه ثبت آگهی شرکت در روزنامه رسمی
- مراحل ثبت شرکت سهامی خاص
ادعای اختراع باید عناصر اختراعی را که حمایت از آن درخواست شده است،در چارچوب مشخصه های فنی تعیین کند.هر اختراع می تواند مشتمل بر یک یا چند ادعا باشد.ادعا یا ادعاها باید صریح و منجز بوده و دارای شرایط ذیل باشند:
1-معقول بودن تعداد آن ها با توجه به ماهیت اختراع و شماره گذاری ترتیبی آن ها در صورت تعدد.
2-از اطلاعات افشاء شده در توصیف اختراع فراتر نرود و به طور کامل در توصیف اثبات و مدلل شده باشد.
3-ویژگی های فنی قابل حمایت را با استفاده از جملات مثبت،بیان نماید.
4-جز در موارد غیرقابل اجتناب،از ارجاع به نقشه ها یا توصیف امتناع گردد و تا حد ممکن از به کار بردن عباراتی مانند "همان طور که در توصیف آمد" یا " همان طور که در نقشه ها نشان داده شده" خودداری شود.
5-در صورتی که برای فهم ادعا ارجاع به نقشه ضرورت داشته باشد،پس از بیان ادعا،شماره صفحه نقشه و علامت مشخص کننده آن در داخل پرانتز گردد.
6-مشتمل بر شیوه اجرا و مزایای اختراع نباشد.
تاریخ وصول اظهارنامه یا تاریخ داده پیام،تاریخ اظهارنامه تلقی می گردد.وفق ماده ی 5،اظهارنامه ثبت اختراع باید حاوی نکات ذیل باشد:
1-اسم،شماره ملی،نشانی،کد پستی،تابعیت و سمت متقاضی و در صورتی که متقاضی شخص حقوقی است ذکر نام،نوع فعالیت،اقامتگاه،محل و شماره ثبت،تابعیت،مرکز اصلی و عنداللزوم هرگونه شناسه دیگر آن الزامی است؛
2-اسم،شماره ملی،نشانی و کدپستی نماینده قانونی متقاضی،در صورت وجود؛
3-اسم،اقامتگاه و کدپستی شخص یا اشخاصی که صلاحیت دریافت ابلاغ ها در ایران را دارند،در صورتی که متقاضی مقیم ایران نباشد؛
4-اسم-نشانی و شغل مخترع،در صورتی که متقاضی شخص مخترع نباشد؛
5-عنوان اختراع به نحوی که اختراع ادعایی را مشخص سازد و مشتمل بر کلماتی مثل "بهتر" و غیره نبوده و ترجیحاَ بین سه تا 10 کلمه باشد؛
6-تاریخ،محل و شماره اظهارنامه یا گواهی نامه اختراع در خارج،در صورت درخواست حق تقدم؛
7-اطلاعات مربوط به اظهارنامه اصلی در صورت تکمیلی بودن اختراع؛
8-تعداد صفحات توصیف،ادعاها،خلاصه توصیف اختراع و نقشه ها؛
9-تعیین طبقه اختراع بر اساس طبقه بندی بین المللی اختراعات؛
10-تعیین ضمائم
تبصره 1-در صورت تسلیم اظهارنامه و سایر اسناد مربوط توسط اشخاص حقوقی،امضاء آن ها از طرف اشخاص مجاز،ضروری است.
تبصره 2-اسم و نشانی متقاضی مقیم خارج از کشور،علاوه بر فارسی باید به حروف لاتین باشد و با همان حروف نیز ثبت و آگهی شود.
به موجب ماده ی 6،مدارک ذیل می بایست ضمیمه ی اظهارنامه شود:
1-توصیف اختراع
2-ادعا یا ادعاهای اختراع
3-خلاصه ای از توصیف اختراع
4-نقشه یا نقشه ها،در صورت لزوم
5-مدارک مثبت هویت متقاضی و مخترع
6-درخواست کتبی مبنی بر عدم ذکر اسم مخترع،چنانچه مخترع نخواهد اسم وی ذکر شود.
7-مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
8-رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
9-مدارک نمایندگی،در صورتیکه تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
تبصره 1-چنانچه اظهارنامه در زمان تقاضا فاقد شرایط مقرر در ماده 11 قانون باشد،مرجع ثبت از متقاضی دعوت خواهد کرد تا از تاریخ ابلاغ ظرف 30 روز اصلاحات لازم را انجام دهد و تاریخ تقاضا همان تاریخ دریافت اصلاحات مذکور خواهد بود.اگر در مهلت تعیین شده اصلاح صورت نگیرد،اظهارنامه کان لم یکن تلقی خواهد شد.این مهلت برای اشخاص مقیم خارج از کشور 60 روز می باشد.
تبصره 2-اگر در اظهارنامه به نقشه هایی اشاره شود که در آن درج یا ضمیمه نشده است مرجع ثبت از متقاضی دعوت می کند تا نقشه ها را ظرف 30 روز ارائه دهد.در صورت ارائه،تاریخ دریافت نقشه ها،تاریخ تقاضا تلقی خواهد شد.در غیر این صورت،مرجع ثبت تاریخ تقاضا را همان تاریخ دریافت اظهارنامه قید نموده و اشاره به نقشه ها را کان لم یکن تلقی خواهد کرد.این مهلت برای اشخاص مقیم خارج از کشور 60 روز می باشد.
هر صفحه از توصیف،ادعا،خلاصه توصیف و نقشه اختراع باید توسط متقاضی یا نماینده قانونی او امضاء گردد.(ماده 7)
اظهارنامه باید فقط به یک اختراع یا به دسته ای از اختراعات مرتبط که یک اختراع کلی را تشکیل می دهند مربوط باشد.در غیر این صورت،متقاضی می تواند اظهارنامه مربوط به اختراع خود را به دو یا چند اظهارنامه مجزا و مستقل تقسیم نماید.(ماده 8)
وفق ماده ی 9،اظهارنامه تقسیمی باید دارای الزامات اظهارنامه اصلی بوده و در تسلیم آن نکات ذیل رعایت گردد:
1-شماره و تاریخ اظهارنامه اولیه
2-در صورت درخواست حق تقدم از سوی متقاضی،ذکر شماره و تاریخ اظهارنامه نخستین،همراه با محل حق تقدم
3-اصلاح توصیف،ادعا،نقشه و خلاصه توصیف مذکور در اظهارنامه اصلی
4-مدارک مربوط به پرداخت هزینه اظهارنامه های تقسیمی
تبصره-در صورت ادعای حق تقدم های متعدد برای اظهارنامه اصلی،متقاضی تقسیمی می تواند از حق تقدم یا حق تقدم هایی که از نظر موضوعی مرتبط با آن اظهارنامه تقسیمی باشد،استفاده کند.
توصیف اختراع:
توصیف اختراع باید صریح و همراه با جزییات کامل و مشمل بر نکات ذیل باشد:
1-عنوان اختراع به گونه ای که در اظهارنامه ذکر گردیده است.
2-زمینه ی فنی اختراع مربوط
3-مشکل فنی و بیان اهداف اختراع
4-شرح وضعیت دانش پیشین و سابقه ی پیشرفت هایی که در رابطه با اختراع ادعایی وجود دارد،به نحوی که برای درک و بررسی جدید بودن اختراع کفایت کند.
5-ارائه راه حل برای مشکل فنی موجود،همراه با شرح دقیق و کافی و یکپارچه اختراع.
6-توصیف اشکال،نقشه ها،نمودارها در صورت وجود،به نحوی که یک متخصص در آن زمینه بتواند اختراع را درک و ارتباط اجزای آن را دریابد.ارجاع به شماره هایی که برای بیان ویژگی های اختراع در نقشه آمده است الزامی است.
7-بیان واضح و دقیق مزایای اختراع ادعایی نسبت به اختراعات پیشین،به نحوی که ویژگی جدید بودن اختراع و تاثیر فنی آن را روشن سازد.
8-توضیح حداقل یک روش اجرایی برای به کارگیری اختراع.
9-ذکر صریح کاربرد صنعتی اختراع در صورتی که ماهیت اختراع گویای این امر نباشد.
خلاصه توصیف اختراع باید مستقیماَ زمینه ی فنی ای که اختراع به آن تعلق دارد را تعیین کند تا در جستجوی سوابق اختراع ادعایی مورد استفاده قرار گیرد.در خلاصه اختراع  نکات ذیل باید در نظر گرفته شود:
1-با عنوان اختراع شروع شود و مشتمل بر 70 تا 200 کلمه باشد.
2-مشکل فنی،اساس راه حل ارائه شده برای آن و کاربرد یا کاربردهای اصلی اختراع را اجمالاَ روشن نماید.
3-در صورت لزوم،مشتمل بر فرمول های شیمیایی یا معادلات ریاضی باشد تا براساس آن ها ویژگی های اختراع به بهترین شکل بیان شود.
4-در صورتی که برای توضیح اختراع ارجاع به نقشه های ارجاع دهنده به هر یک از نقشه ها در داخل پرانتز ذکر گردد.
5-عدم بیان ارزش و مزایای اختراع.
وفق ماده ی 14،خلاصه توصیف فقط برای بیان اطلاعات اختراع به کار می رود و نمی تواند مبنای تفسیر برای تعیین حدود ادعا باشد.
چنانچه نقشه ها،نمودارها و جداول،بخشی از ضمیمه اظهارنامه اختراع باشند در ترسیم آن ها باید نکات ذیل رعایت شوند:
1-در یک روی صفحه کاغذ با دوام و در قطع A4، با خطوط پر رنگ و یکدست مشکی و غیررنگی کشیده شده و ترجیحاَ در رسم آن ها از ابزارهای فنی نقشه کشی استفاده شود و حداکثر حاشیه اوراق به ترتیب از بالا5/2 سانتی متر از چپ 5/1 سانتی متر،از راست 5/2 سانتی متر و از پایین 1 سانتی متر باشد.
2-وضوح و شفافیت نقشه ها به نحوی باشد که امکان تکثیر یا تصویر برداری آن میسر شود.
3-تمام عناصر نقشه یا نمودار دارای مقیاس یکسان باشد مگر آنکه برای فهم اختراع،برجسته نمودن بخش خاصی از نقشه و یا نمودار ضروری باشد.
4-تا حدامکان به صورت عمودی در صفحه قرار گیرد.
5-اعداد،حروف و نشانه ها به طور روشن ذکر شده و خوانا باشند.
6-شامل نشانه هایی باشد که در توصیف بتوان به آن ها ارجاع داد.
7-صفحات باید به ترتیب شماره گذاری شده و ترجیحاَ نشان دهنده ی شماره آن صفحه از کل صفحات باشد.
8-هیچ توضیحی نباید روی نقشه ها وجود داشته باشد مگر در مورد جداول و نمودارها.
9-در صورتی که هر یک از نقشه ها،نمودارها و جداول در بیش از یک صفحه باشد،کل صفحات باید بدون حذف بخشی از آن ها،شامل نشانه هایی مستقل از شماره صفحات باشد به نحوی که ارتباط و تمامیت قسمت ها را با یکدیگر روشن سازد.
چنانچه در اظهارنامه،توصیف،خلاصه توصیف،ادعا یا ادعاها و نقشه ها،به واحدهای اندازه گیری وزن و حرارت،انرژی،نور،صدا،مغناطیس و از این قبیل امور اشاره شده باشد،از قواعد متعارف باید استفاده شود.
سایر ضمایم اظهارنامه،به جز نقشه،نمودار و جدول،باید روی کاغذ دارای قطع A4 درج و نکات ذیل در مورد آن ها مراعات گردد.
1-متن آن ها به صورت تایپ شده ارائه گردد و فاصله بین سطور بیش از 5/1 سانتی متر نباشد.
2-فرمول های شیمیایی و ریاضی ممکن است به صورت دستی نوشته شوند.
3-صفحات باید دارای حاشیه 3 سانتی متری در بالا و سمت راست و 2 سانتی متری از پایین و سمت چپ باشند.
4-شماره گذاری صفحات،باید به عدد فارسی و به نحوی باشد که شروع قسمت توصیف اختراع با شماره یک آغاز و به ترتیب تا پایان ادعاها و خلاصه اختراع شماره گذاری شود.چنانچه اظهارنامه همراه با نقشه،نمودار و جداول باشد ابتدای آن ها باید با شماره های جدید از یک شماره گذاری شوند.
5-اوراق نباید تاخورده و پاره شده باشند و فقط روی یک کاغذ نوشته می شود.
درخواست حق تقدم:
در صورتی که متقاضی طبق ماده 9 قانون،درخواست حق تقدم کرده باشد،هنگام تقاضای ثبت اختراع باید درخواست خود را وفق فرم مخصوص و به همراه مدارکی که حاکی از این حق باشد به مرجع ثبت تسلیم نماید.این درخواست باید مشتمل بر نکات ذیل باشد:
1-تاریخ و شماره اظهارنامه اصلی
2-طبقه بندی بین المللی مرتبط با اظهارنامه اصلی؛
3-کشور یا کشورهایی که اظهارنامه اصلی در آن جا تسلیم شده است و چنانچه اظهارنامه منطقه ای یا بین المللی مبنای حق تقدم باشد،ذکر ماخذ آن.
به موجب ماده ی 19،در صورتی که متقاضی مدعی دو یا چند اظهارنامه پیشین باشد،مدت حق تقدم از زمان مقدم ترین آن ها محاسبه می گردد.مدت زمان حق تقدم در ثبت اختراع،12 ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه ی اصلی خواهد بود.در این مورد روز تسلیم جزء مدت محسوب نخواهد شد و اگر آخرین روز مصادف با روز تعطیل باشد،این مدت تا آخرین ساعت اولین روز اداری بعد از روز تعطیل،محاسبه خواهد شد.
 

اختیارات هیات مدیره شرکت سهامی

ali بازدید : 42 سه شنبه 13 اسفند 1398 نظرات ()

 

برابر ماده اول لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24 اسفند ماه 1347 که می گوید : "  شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است" ، در شرکت سهامی ، سرمایه شرکت به سهام متساوی القیمه تقسیم شده ، مبلغ اسمی سهام و وحتی در صورت تجزیه آن به قطعات سهام باید متساوی باشد.

 

ارکان شرکت سهامی طبق قانون تجارت عبارتند از مجمع عمومی ، هیات مدیره و بازرس. ممکن است شرکتی مطابق اساسنامه خود دارای ارکان دیگری نیز باشد مانند شورای فنی یا شورای عالی معاملات.

رکن اداره کننده و به عبارت دیگر قوه مجریه شرکت های سهامی اعضای هیات مدیره آن هستند. سهام داران با انتخاب اعضای هیات مدیره و اعتماد به حسن عملکرد و درایت آنان سرمای های خود را به شرکت می سپارند و آنان نیز با بهره گیری از هوش و خلاقیت خود پس از انقضای سال مالی سود مناسبی عاید شرکت و سهام داران می کنند.

در این مطلب اختیارات هیات مدیره شرکت سهامی مورد بررسی قرار می گیرد.

 

اختیارات هیات مدیره شرکت سهامی

به طور کلی اداره شرکت از جمله دعوت از مجامع عمومی به عهده هیات مدیره است لذا مدیران مزبور از یک طرف بیان کننده اراده و تصمیمات شرکت در برابر اشخاص ثالث ( غیرسهامداران ) و از طرف دیگر پاسخگوی اعمال خویش در برابر مجامع عمومی صاحبان سهام هستند.

ماده 118 قانون تجارت در تفصیل اختیارات هیات مدیره مقرر می دارد : " جز درباره موضوعاتی که به موجب مقررات این قانون اخذ تصمیم و اقدام درباره آن ها در صلاحیت خاص مجامع عمومی است مدیران شرکت دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت می باشند مشروط بر آنکه تصمیمات و اقدامات آن ها در حدود موضوع شرکت باشد. محدود کردن اختیارات مدیران در اساسنامه یا به موجب تصمیمات مجامع عمومی فقط از لحاظ روابط بین مدیران و صاحبان سهام معتبر بوده و در مقابل اشخاص ثالث باطل و کان لم یکن است ". از جمع ماده فوق و ماده 86 مربوط به مجمع عمومی عادی می توان چنین استنباط کرد که سه گونه تصمیم ممکن است در شرکت های سهامی اتخاذ شود :

الف : آنچه بنا به تصریح قانون در صلاحیت خاص مجامع عمومی است مانند تغییر اساسنامه ، تعیین بازرس، انتخاب مدیران شرکت ، تصویب صورت های مالی و غیر این ها.

ب: آنچه بنا به تصریح قانون در صلاحیت خاص هیات مدیره است مانند انتخاب رئیس هیات مدیره و مدیر عامل.

ج: سایر موارد که ممکن است طبق مقررات اساسنامه یا مصوبات مجمع عمومی از صلاحیت هیات مدیره کاسته شده و جزء اختیارات مجمع عمومی قرار گرفته باشد، مانند تصویب معاملات غیرمنقول یا معاملات از مبلغی معین به بالا، تصویب آیین نامه های داخلی شرکت شامل آیین نامه های اداری و مالی و امثال این ها. در صورت عدم تعیین تکلیف موارد اخیر در اساسنامه یا در مصوبات مجامع عمومی، همه آن ها داخل در صلاحیت هیات مدیره هستند زیرا تحت عنوان " اداره شرکت " و مشمول مواد 107 و 118 قانون تجارت قرار می گیرند.

هر گونه تصمیم مجمع عمومی یا هیات مدیره برخلاف فقرات اول و دوم بی اعتبار است یعنی مثلاَ مجمع عمومی نمی تواند مدیر عامل انتخاب کند و هیات مدیره نیز نمی تواند صورت های مالی و سود قابل تقسیم را تصویب نماید ولی در مورد سوم ، مساله دو وجه دارد.

در برابر اشخاص ثالث، تمام اعمال هیات مدیره معتبر است اعم از آنکه موافق یا مخالف مقررات اساسنامه یا مصوبات مجامع عمومی باشد ولی در برابر صاحبان سهام ، ممکن است تخلف باشد و مجمع عمومی می تواند تصمیم مناسب در مورد آن اتخاذ کند. ضمناَ چنانچه خسارتی از زناحیه تخلف یادشده به شرکت وارد شده باشد، مدیرانی که مرتکب آن شده اند مسئول جبران آن خواهند بود. در عین حال، اگر سودی از همان تخلفات عاید شده باشد، متعلق به شرکت است زیرا مدیران طبق قانون به نام و حساب و با اموال شرکت عمل کرده اند.

طبق ماده 241 " لایحه " پاداش هیات مدیره نباید به هیچ وجه از پنج درصد در شرکت های سهامی عام و ده درصد در شرکت های سهامی خاص از سود قابل تقسیمی که در همان سال به صاحبان سهام پرداخت می شود تجاوز کند و در اساسنامه شرکت نیز نمی توان خلاف مقررات ماده فوق پیش بینی کرد. سود قابل پرداخت شرکت سودی است که پس از اعمال ذخایر و پرداخت مالیات به سهام دار پرداخت می شود.

ثبت شرکت باشگاه ورزشی

ali بازدید : 49 چهارشنبه 30 بهمن 1398 نظرات ()

در دنیای ماشینی امروز که تحرک و فعالیت کافی اندام های بدن کاهش یافته است؛ نیاز به ورزش و نرمش، بیشتر احساس می شود تا عضلات به کار انداخته شوند و توانایی خود را در طول عمر حفظ کنند. از این رو ورزش یکی از اموری است که به عناوین مختلف در جهان مطرح شده و گروه زیادی به اشکال مختلف با آن سرو کار دارند.

 

• تعریف ورزش:

به تمامی گونه های فعالیت فیزیکی بدن گفته می شود که شرکت کنندگان آن می توانند به صورت منظم و سازمان یافته یا گاه به گاه در آن شرکت کنند و از آن برای بهبود تناسب اندامشان یا فراهم آوردن سرگرمی و تفریح بهره ببرند.

حرکت و جنبش از ویژگی های حیات انسان و دارای انگیزه و ریشه ای در سرشت او و عاملی برای رشد و سلامت و نشاط اوست. انسان نیازمند به حرکت و ناگزیر از حرکت است، منع انسان از حرکت نه تنها موجب توقف رشد بلکه سبب افسردگی، بروز رفتار ناهنجار و از دست رفتن شور و نشاط زندگی وی می گردد. نگاهی به تاریخ نشان می دهد که ملل متمدن جهان همواره به نقش و اهمیت ورزش توجه داشته اند و از آن در پرورش جوانان خود و آماده کردن آن ها برای برخورد با مشکلات فردی و اجتماعی استفاده می کردند. در زندگی اجتماعی بسیاری از جوامع و ملت های امروز جهان تربیت بدنی و ورزش بخش مهم و جدایی ناپذیری از برنامه های کلی تربیت کودکان و جوانان به حساب می آید.

• تعریف باشگاه ورزشی :

باشگاه ورزشی Health Club ، به سالن های ورزشی گفته می شود که افراد با هدف هایی همچون رسیدن به تناسب بدنی، کم کردن وزن اضافی یا صرفا گذراندن اوقات فراغت همراه با انجام فعالیت منظم جسمانی به آن جا می روند.

• فواید ورزش :

ورزش در کلیه اجزای جسم، ذهن ، بدن و در کلیه مراحل زندگی انسان تاثیر غیر قابل انکار و به سزایی دارد، توجه به ورزش و تلاش برای توسعه آن در میان همه اقشار جامعه، به دلیل آثار سودمندی است که لازم و حیاتی است که در ذیل به برخی از آن ها اشاره می نماییم :

1- فعالیت های بدنی باعث افزایش بنیه و قدرت شما می شوند و در مواقع سختی و اظطراب توان شما را برای تحمل چنین وضعیت هایی افزایش می دهد. هر چه سلامت تر باشید قلب، ریه و شش های شما بهتر کار می کنند و در نتیجه می توانید مدت طولانی تری راه بروید، فعالیت داشته باشید و ورزش کنید و به طور کلی توانایی شما در همه زمینه ها افزایش پیدا می کند.

2- ورزش در پیشگیری از افسردگی و بالا بردن روحیه عمومی فرد موثر است.

3- ورزش باعث بالا بردن سطح هوشیاری و روحیه عمومی فرد شده و احساس انرژی شادابی بیشتری برای انجام کارهای روزمره زندگی به شخص ورزشکار اعطا می کند.

4- یک شخص ورزشکار با تنبلی و کسالت بیگانه است و علاوه بر داشتن اندامی متناسب از روحیه بالایی نیز برخوردار است، و این موفقیت ارتباطات وی را چه در خانواده و چه در اجتماع یا محیط کار تضمین می کند.

5- افراد ورزشکار ذهن خلاقانه و فعالی دارند و دیرتر نسبت به بقیه دچار خستگی ذهنی می شوند.

• ثبت شرکت باشگاه ورزشی :

با توجه به اثرات مثبت ورزش بر سلامت و تندرستی انسان، باید به فرهنگسازی ورزشی، بیشتر پرداخته شود. از این رو کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی واجد شرایط می توانند مطابق با قوانین تاسیس باشگاه ورزشی، نسبت به راه اندازی باشگاه اقدام نمایند.

شرکت های با موضوع باشگاه ورزشی مستلزم اخذ مجوز از مراجع ذیربط، پیش از به ثبت رسیدن شرکت می باشند. این شرکت ها عموما در قالب های شرکت سهامی خاص یا با مسئولیت محدود به ثبت می رسند که در ادامه به ذکر شرایط و مدارک این شرکت ها می پردازیم.

• شرکت با مسئولیت محدود: شرکتی است که بین دویا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده وهریک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط به میزان سرمایه خود مسئول قروض وتعهدات شرکت است، در نام شرکت باید عبارت (با مسئولیت محدود) قید شود.

• شرکت سهامی خاص: شرکتی است که تمام سرمایه آن منحصراً توسط موسسین تأمین گردیده وسرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، محدود به مبلغ اسمی آنهاست. تعداد سهامدار در این شرکت نباید از سه نفر کمتر باشد وعنوان شرکت سهامی خاص باید قبل از نام شرکت یا بعد ازآن بدون فاصله با نام شرکت به طور روشن وخوانا قید شود.

• شرایط مورد نیاز برای ثبت شرکت باشگاه ورزشی با مسئولیت محدود :

– سرمایه اولیه حداقل یک میلیون ریال

– وجود حداقل دو نفر عضو

– تعهد با پرداخت کل سرمایه

• مدارک لازم :

_ اقرارنامه امضاء شده

_ تصویر مدارک شناسایی (کارت ملی وشناسنامه) کلیه اعضاء

_ اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع

_ تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود در2 برگ وتکمیل آن و امضاء ذیل تقاضانامه توسط سهامداران

_ اصل گواهی عدم سوء پیشینه کیفری تهیه شده از مراکز پلیس+10

_ شرکتنامه 2 برگ و تکمیل آن و امضاء ذیل شرکت نامه توسط کلیه سهامداران

_ اساسنامه 2جلد و امضاء ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران

• شرایط ثبت شرکت باشگاه ورزشی سهامی خاص :

– حداقل میزان سرمایه لازم صد هزارتومان

– حداقل 3 نفر عضو+2نفربازرس (بازرسین نباید ازاعضاء باشند.)

– پرداخت نقدی حداقل 35%سرمایه

• مدارک مورد نیاز :

_ تصویر شناسنامه وکارت ملی کلیه اعضاء

_ اصل گواهی عدم سوء پیشینه کیفری

_ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع (بنا به اعلام اداره ثبت شرکت ها)

_ امضاء اقرارنامه

_ در صورتی که امور ثبت شرکت (سهامی خاص) به وسیله وکیل انجام شود، تنظیم وکالت نامه به نام وکیل صورت پذیرد.

دسیسه وتقلب در استعمال علامت تجاری ثبت شده و مجازات های مربوط به آن

ali بازدید : 49 چهارشنبه 30 بهمن 1398 نظرات ()

 

دسیسه به معنای مکر، حیله ، و توطئه و تقلب به معنای نادرستی و دغلکاری است. دسیسه و تقلب در کسب و تجارت عبارت است از اعمال متقلبانه اسباب چینی هایی که موجب گمراهی خریداران گشته و اسباب انحراف مشتریان را از اجناس و محصولاتی معین، فراهم آورد و نظر آن ها را به ناروا به اجناس و محصولات دیگری، جلب نماید. این اعمال توام با سوء نیت و مزور، در حقوق تجارت ، " رقابت مکارانه " نامیده شده است. تقلید اسم تجاری، تقلید و جعل علامت تجاری، قلمداد کردن کردن جنسی به جای جنس دیگر، اسباب چینی برای لطمه زدن به شهرت و معروفیت تجاری دیگران و غیره، در زمره و ردیف این اعمال قرار دارند. دسیسه و تقلب در کسب و تجارت، دامنه ای وسیع تر از رقابت مکارانه دارد.

 

در قانون تجارت راجع به رقابت مکارانه و دسیسه و تقلب در تجارت، بیانی مشاهده نمی شود این قبیل اعمال چون موجب وارد شدن ضرر به دیگران می شود ممنوع بودن آن ها مستنداَ به قاعده لاضرر، و بنا به منع اضرار به غیرمصرح در قانون اساسی، محرز است. بر این مبناست که قانون مجازات اسلامی تحت عنوان دسیسه و تقلب در کسب و تجارت، در این خصوص چنین مقرر می دارد :

– هر کس علامت تجاری ثبت شده در ایران را، عالماَ جعل کند یا با علم به مجعول بودن، استعمال نماید یا در روی اوراق و اعلانات یا روی محصولات قرار دهد یا با علم به مجعول بودن، به معرض فروش گذاشته یا به فروش برساند یا به الحاق یا کسر یا تغییر قسمتی از خصوصیات آن، تقلید کند ، به نحوی که موجب فریب مشتری شود، به مجازات سلاق تا 74 ضربه، محکوم خواهد شد.

– هر کس محصولی را که دارای علامت مجعول یا تقلیدی بوده یا دارای علامتی است که من غیرحق استعمال شده است، از ایران صادر و یا به مملکت وارد کند، به حبس از سه ماه تا سه سال، محکوم می شود.

– کسانی که علامت تجاری اجباری را ، در روی محصولی که اجباراَ باید دارای آن علامت باشد، استعمال نکنند و کسانی که عالماَ ، محصولی را به معرض فروش گذاشته یا بفروشند که دارای علامتی نباشد که برای آن محصول اجباری است، به حبس تا شش ماه محکوم خواهند شد.

بدین ترتیب با التفات به قاعده لاضرر و منع اضرار به غیرمقرر در قانون اساسی، مقررات جزایی قانون مجازات اسلامی و مقررات قانون مسئولیت مدنی به شرح فوق الاشعار، باید گفت که دسیسه و تقلب در کسب و تجارت و رقابت مکارانه دارای دو جنبه حقوقی و کیفری است. از جنبه حقوقی کسی که اقدام به دسیسه و تقلب یا رقابت مکارانه نموده و سبب تضرر دیگری شده، در مقابل آن مسئول است و لذا ملزم می باشد که ضرر وارده را جبران کند. زیان دیده، حق دارد جبران ضرر خود را از وی بخواهد و به این منظور، می تواند علیه وی در دادگاه اقامه دعوی کند. از جنبه جزایی، انجام دهنده دسیسه و تقلب یا رقابت مکارانه، اصولاَ دارای سوء نیت بوده و از لحاظ کیفری، مسئول شناخته شده و مستحق مجازات ، حبس یا شلاق یا هر دو خواهد بود.

ضرر ممکن است مادی باشد، مانند این که در اثر کم کردن مشتری و نقصان فروش، به منافع و سرمایه شخص لطمه وارد آید یا معنوی باشد، مثل این که شهرت و اعتبار وی، صدمه ببیند.

ضرر معنوی قابل تقویم به پول است. تعیین میزان آن مانند تعیین میزان ضرر مادی با دادگاه است.

نانویس نماند که جنبه جزایی جرم دسیسه و تقلب در کسب و تجارت و رقابت مکارانه، در مواردی از قبیل ترقی یا تنزل دادن قیمت اجناس و امتعه زیاده بر نرخ عادله یا کم فروشی یا صادر و وارد کردن محصولی با علامت مجعول یا تقلیدی و غیره، دارای حیثیت و اعتبار عمومی بوده و راساَ و بدون شکایت افراد، از طرف مقامات قضایی و انتظامی قابل تعقیب می باشد و چون حق الله محسوب می گردد با گذشت مدعی خصوصی، ساقط نمی شود ولی در مقابل، از لحاظ ضرر وارده که جنبه خصوصی داشته و حق الناس یا " حق عبد " به شمار می رود، موضوع بدون شکایت افراد قابل رسیدگی نبوده و با گذشت مدعی خصوصی، رسیدگی حقوقی موقوف می شود.

در ارتباط با دسیسه و تقلب در کسب و تجارت ، یادآوری می شود که به موجب " قانون مواد خوردنی و آشامیدنی و آرایشی و بهداشتی " ، مصوب 1346، در مود عرضه یا فروش جنسی دیگر، مخلوط کردن مواد خارجی به جنس منظور سوء استفاده ، عدم رعایت استاندارد یا فرمول ثبت شده، فروش و عرضه جنس فاسد یا فروش و عرضه جنسی که موعد مصرف آن گذشته، به کار بردن رنگ ها و اسانس ها و سایر مواد اضافی غیرمجاز سه ماه تا پانزده سال حبس، نسبت به مورد و نسبت به صدمه وارده مقرر شده است . هر گاه مصرف مواد مذکور منجر به فوت مصرف کننده گردد، مجازات سازنده یا تهیه کننده یا مخلوط کننده ، اعدام است.

• شرکت سهامی خاص :

ali بازدید : 41 چهارشنبه 30 بهمن 1398 نظرات ()

 

 

شرکت های که تمام سرمایه آنها در موقع تاسیس منحصرا توسط موسسین تامین گردیده است. وطبق ماده 5 قانون تجارت سرمایه شرکت های سهامی خاص از مبلغ 1000.000 ریال نباید کمتر باشد.

 

درشرکت های سهامی خاص عبارت " شرکت سهامی خاص " باید قبل از نام شرکت یا بعد از آن بدون فاصله با نام شرکت در کلیه اوراق واطلاعیه ها وآگهی های شرکت به طور روشن وخوانا قید شود.

• شرایط تاسیس شرکت سهامی خاص :

1. اظهارنامه مشعر بر تعهد کلیه سهام وگواهینامه بانکی حاکی از پرداخت قسمت نقدی که نباید کمتر از 35% کل سهام باشد.اظهارنامه مذکور باید به امضای کلیه سهامداران رسیده باشد؛ هرگاه تمام یا قسمتی از سرمایه به صورت غیر نقد باشد باید تمام آن پرداخت شود و صورت تقویم آن به تفکیک در اظهارنامه منعکس شده باشد ودر صورتی که سهام ممتازه وجود داشته باشد شرح امتیازات و مجبات آن در اظهارنامه منعکس شده باشد.

2. انتخاب اولین مدیران وبازرس یا بازرسان شرکت که باید در صورتجلسه ای قید وبه امضاء کلیه سهامداران رسیده باشد.

3. اساسنامه شرکت که باید به امضاء کلیه سهامداران رسیده باشد.

4. قبول سمت مدیریت وبازرسی.

5. ذکر نام روز نامه کثیرالانتشاری که هر گونه آگهی راجع به شرکت تا تشکیل اولین مجمع عمومی عادی در آن منتشر خواهد شد.

• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت های سهامی خاص :

1. پرداخت مبلغ تعیین شده به نام سازمان ثبت اسناد واملاک کشور

2. تصویر شناسنامه وکارت ملی بازرسین (نیازی به برابر اصل شدن ندارد)

3. دوبرگ اظهارنامه شرکت سهامی خاص

4. دونسخه اساسنامه شرکت سهامی خاص وامضاء زیرتمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران

5 . تکمیل فرم تعیین نام

6. دوجلد صورتجلسه هیأت مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد

7. دونسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین که به امضاء سهامداران وبازرسین رسیده باشد

8. فتوکپی شناسنامه وکارت ملی برابر اصل شده کلیه سهامداران

9. معرفی نامه نمایندگان، در صورتی که سهامداران واعضاء هیأت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند وارائه تصویر روزنامه رسمی، آگهی تأسیس با آخرین تغییرات آن.

10. تأییدیه هیأت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار، مبنی بر غیردولتی بودن آن

11. گواهی پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت از بانکی که حساب شرکت در شرف تأسیس در آنجا افتتاح شده است.

12. اخذ مجوز در صورت نیاز بنا به تشخیص کارشناس اداره ثبت شرکت ها.

• مراحل ثبت شرکت ها ی سهامی خاص :

1- مدارک را با توجه به مواردی که ذکر شد، تحویل قسمت پذیرش مدارک اداره ثبت شرکت ها داده و رسید دریافت شود وبا عنایت به تاریخ تعیین شده برای اعلام نتیجه در روز موعد برای اخذ نتیجه به باجه اعلام نتیجه اداره ثبت شرکت ها مراجعه نمایند.

2- در صورتی که کارشناس اداره ثبت شرکت ها ایرادی در مدارک ابرازی مشاهده ننمایند نسبت به تهیه پیش نویس آگهی ثبت اقدام وپیش نویس مربوطه پس از تأیید مسئولین اداره ثبت شرکت ها تایپ و در روز مراجعه تحویل متقاضی داده می شود. متقاضی می بایستی به بانک مراجعه ونسبت به پرداخت حق الثبت که در ذیل اظهارنامه مبلغ آن قید شده اقدام نماید.

* قبل از مراجعه به بانک به نمایندگی روابط عمومی جهت تعیین مبلغ حق الدرج آگهی تأسیس در روزنامه انتخابی مجمع موسس و اخذ فیش مراجعه شود ومبلغ حق الثبت وحق الدرج یکجا به بانک مربوطه پرداخت شود.

3- پس از پرداخت مبلغ حق الثبت به واحد حسابداری اداره ثبت شرکت ها مراجعه و واحد مربوطه پس از رویت فیش پرداختی نسبت به ممهور نمودن ذیل اظهارنامه اقدام می نماید.

4- مدارک به قسمت ثبت دفاتر اداره ثبت شرکت ها تحویل داده شود و مسئول مربوطه پس از ثبت در دفتر وتعیین شماره ثبت شرکت و درج بر روی اظهارنامه اقدام ودر ذیل ثبت دفتر از شخص معرفی شده توسط سهامداران ( که خود یا سهامداران بوده یا وکیل رسمی شرکت می باشد) با قید ثبت با سند برابر است امضاء اخذ می نماید وسپس آگهی تایپ شده باید به امضاء رئیس اداره ثبت شرکت ها برسد.

یک از نسخه مدارک ضبط در پرونده شرکت که در بایگانی اداره ثبت شرکت ها نگه داری خواهد شد و یک نسخه دیگر از مدارک ( اظهارنامه یک برگ، اساسنامه یک جلد،صورتجلسه مجمع عمومی موسسین یک نسخه، صورتجلسه هیأت مدیره یک نسخه ) ممهور به مهر اداره شده وتحویل متقاضی می گردد.

5- متقاضی پس از گرفتن مدارک به خود نسخه دوم آگهی تأسیس را به واحد روابط عمومی مستقر در اداره ثبت شرکت ها جهت در روزنامه کثیرالانتشار شرکت تحویل ونسخه اول آگهی تایپ شده را در دفتر شرکت سهامی روزنامه رسمی جمهوری اسلامی جهت درج در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران ( پس از پرداخت حق الدرج که توسط مسئول مربوطه تعیین می شود) تسلیم می نماید.

• شرکت با مسئولیت محدود :

مطابق ماده 94 قانون تجارت، شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل می شود وهر یک ازشرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول پرداخت بدهی ها و تعهدات شرکت است.

طبق ماده 95 دراسم شرکت باید عبارت (با مسئولیت محدود) قید شود و در غیر این صورت آن شرکت در مقابل اشخاص ثالث شرکت تضامنی محسوب وتابع مقررات آن خواهد بود.

اسم شرکت نباید متضمن اسم هیچ یک از شرکاء باشد و در غیر این صورت شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده باشد در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت.

• شرایط ثبت شرکت با مسئولیت محدود :

– حضور حداقل دو نفر به عنوان اعضاء

– سرمایه شروع کار برای ثبت شرکت صنایع دستی با مسئولیت محدود صد هزار تومان می باشد.

– تعهد به پرداخت کل سرمایه

• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود :

1- پرداخت مبلغ تعیین شده به نام سازمان ثبت اسناد واملاک کشور جهت تعیین نام

2- تکمیل فرم تعیین نام

3- دو برگ تقاضانامه شرکت با مسئولیت محدود وتکمیل آن وامضاء ذیل شرکت نامه توسط کلیه شرکاء

4- دونسخه شرکت نامه با مسئولیت محدود وتکمیل وامضاء ذیل شرکت نامه توسط کلیه سهامداران

5- دو جلد اساسنامه شرکت با مسئولیت محدود وامضاء ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران

6- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین وهیأت مدیره که به امضاء سهامداران وبازرسین رسیده باشد.

7- دونسخه صورتجلسه هیأت مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد.

8- تصویر شناسنامه وکارت ملی برابر اصل شده کلیه سهامداران ودر صورتی که مدیر عامل خارج از اعضاء هیأت مدیره باشد.

9- فتوکپی شناسنامه وکارت ملی بازرسین

10- معرفی نمایندگان، در صورتی که سهامداران واعضاء هیأت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند وارائه تصویر روزنامه رسمی وآگهی تأسیس با آخرین تغییرات آن

11- تأییدیه هیأت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار،مبنی برغیر دولتی بودن آن

تذکر: در صورتی که مقداری از سرمایه شرکت آورده غیر نقدی باشد(اموال منقول وغیر منقول) ارائه گزارش کارشناس رسمی دادگستری الزامی است ودر صورتی که اموال غیر منقول جزء سرمایه شرکت قرار داده شود ارائه مستندات مربوطه الزامی است

12- اخذ مجوز در صورت نیاز بنا به تشخیص کارشناس اداره ثبت شرکت ها.

• مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود :

1. پس از تکمیل دوبرگ تقاضانامه و دونسخه شرکت نامه وتهیه دوجلد اساسنامه وامضاء ذیل تمام اوراق توسط تمام شرکاء نسبت به پرداخت هزینه تعیین نام وارائه فیش پرداختی به واحد حسابداری اداره ثبت شرکت ها اقدام و واحد مزبور نسبت به ممهور نمودن اوراق اقدام می نماید.

2. مدارک رابا توجه به مواردی که ذکرشد تحویل قسمت پذیرش مدارک اداره ثبت شرکت ها داده ورسید دریافت شود وباعنایت به تاریخ تعیین شده برای اعلام نتیجه در روز موعد توسط احدی از شرکاء یا وکیل رسمی شرکت به باجه مربوطه اداره ثبت شرکت ها مراجعه نماید.

3. در صورتی که کارشناس اداره ثبت شرکت ها ایرادی یا نقصی در مدارک ابرازی مشاهده ننماید نسبت به تهیه پیش نویس آگهی ثبت اقدام وپیش نویس مربوطه پس از تأیید مسئولین اداره ثبت شرکت ها تهیه ودر روز مراجعه تحویل متقاضی داده می شود؛ متقاضی بایستی به بانک مستقر در اداره مراجعه ونسبت به پرداخت حق الثبت که ذیل پیش نویس مبلغ آن قید شده اقدام نماید.

تذکر1: قبل از مراجعه به بانک به نمایندگی روابط عمومی مستقر در واحد حسابداری جهت تعیین مبلغ حق الدرج آگهی تأسیس در روزنامه کثیرالانتشار و اخذ فیش مراجعه شود ومبلغ حق الثبت وحق الدرج در یک مرحله به بانک پرداخت شود.

تذکر2: در صورتی که کارشناس اداره ثبت شرکت ها ایراد یا نقصی در مدارک مشاهده نماید مراتب کتبا به متقاضی اعلام خواهد شد که نسبت به رفع یا ایراد اقدام نماید.

4. در صورتی که کارشناس اداره ثبت شرکت ها موضوع فعالیت شرکت را نیازمند اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح تشخیص دهد نسبت به تهیه استعلام اقدام وبرگ استعلام پس از اخذ امضاء از مسئولین مربوطه در دبیرخانه اداره کل ثبت شرکت ها ثبت دفتر شده وبه مرجع مربوطه همراه با یک نسخه فتوکپی از مدارک تحویل داده شود.

5. پس از پرداخت مبلغ حق الثبت، جهت درج اطلاعات فیش درسامانه مکانیزه، به واحد حسابداری اداره ثبت شرکت ها مراجعه و واحد مربوطه نسبت به ممهور نمودن ذیل اوراق اقدام می نماید.

6. مدارک به واحد ثبت تأسیس وتغییرات اداره ثبت شرکت ها تحویل داده شود ومسئول مربوطه پس از ثبت در دفتر وتعیین شماره ثبت شرکت ودرج اظهارنامه اقدام ودر ذیل ثبت دفتر از شخص معرفی شده توسط شرکاء ( که خود از شرکاء ویا وکیل رسمی شرکت می باشد) با قید جمله " ثبت با سند برابر است" امضاء اخذ می نماید وسپس آگهی تایپ شده به امضاء رئیس اداره ثبت شرکت های برسد.یک نسخه از مدارک ضبط در پرونده شرکت شده ودر بایگانی اداره ثبت شرکت ها نگهداری خواهد شد ویک نسخه دیگر از مدارک (تقاضانامه، شرکت نامه، اساسنامه، صورتجلسه مجمع عمومی موسس، صورتجلسه هیأت مدیره) ممهور به مهر اداره کل ثبت شرکت ها ومالکیت صنعتی شده وتحویل متقاضی می گردد.

7. متقاضی مدارک مربوط به خود و پرونده متشکله را به قسمت دبیرخانه اداره کل ثبت شرکت ها ومالکیت صنعتی برده وپس از ثبت آگهی در " دفتراندیکاتور"،مسئول مربوطه نسبت به درج شماره ثبت دفتر وممهور نمودن آگهی تایپ شده اقدام و پرونده متشکله را ضبط وبقیه مدارک تحویل متقاضی می گردد.

8. متقاضی پس از تحویل گرفتن مدارک مربوطه به خود، نسخه دوم آگهی تأسیس را به واحد روابط عمومی مستقر در اداره کل ثبت شرکت ها ومالکیت صنعتی جهت درج در روزنامه کثیرالانتشار تحویل ونسخه اول آگهی تایپ شده تأسیس شرکت را به دفتر شرکت سهامی روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران جهت درج در روزنامه رسمی (پس از پرداخت حق الدرج که توسط مسئول مربوطه تعیین می گردد) تسلیم می نماید.

 

ثبت برند لبنیات

ali بازدید : 45 چهارشنبه 30 بهمن 1398 نظرات ()

 

هر محصولی برای اینکه بتواند راحت به فروش برسد و مشتریان بیشتری را جذب خود نماید تولیدکننده آن محصول باید برند آن را به ثبت رسانند تا هم شناسنامه و اعتبار ویژه ای به محصول خود بدهد و هم دست سود جویان را کوتاه نماید و تولیدکنندگان قدیمی به خوبی این موضوع را درک کرده اند. به همین منظور قبل از اینکه محصول را به صورت انبوه روانه بازار نمایند اول برند آن را ثبت می نمایند.

 

امروزه، ثبت برند در حوزه های متعددی انجام می گیرد . از جمله در حوزه مواد غذایی مانند لبنیات که این موضوع در  جذب و ماندگاری مشتریان و همین طور افزایش کیفیت محصولات بسیار اهمیت دارد . با توجه به آنچه آمد، در این مقاله، به بررسی نکات اساسی در ثبت برند لبنیات می پردازیم.

 

چه اشخاصی می توانند نسبت به ثبت برند لبنیات اقدام نمایند ؟

هر شخص اعم از حقیقی یا حقوقی (شرکت یا فرد) مدارکی دال بر تولید- توزیع- بسته بندی- خرید و فروش و یا واردات و صادرات کالا) و یا مدارکی جهت فعالیت در زمینه خدماتی خاص داشته باشد می تواند در همان زمینه تقاضای ثبت نام و لوگوی خود را بدهد.

 

علائم ممنوع

علایم تجاری باید واجد شرایط ذیل باشند :

الف) موجب گمراه کردن مشتریان نگردد.

ب) باید وجه تمایز داشته و ابتکاری باشد.

مطابق ماده 5 قانون ثبت علائم و اختراعات ایران، ثبت علامت ذیل ممنوع است :

1- پرچم مملکتی ایران و هر پرچم دیگری که دولت ایران استعمال آن را به طور علامت تجاری منع کند و همچنین مدال ها و نشان ها و انگ های دولت ایران .

2- کلمات و یا عباراتی که موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد از قبیل دولتی و امثال آن

3- علائم موسسات رسمی مانند هلال احمر و نظایر آن

4- علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت باشد.

 

ضوابط قانونی ثبت برند مواد غذایی

" داشتن علامت تجاری اختیاری است مگر در مواردی که دولت آن را الزامی قرار دهد".

به موجب مصوبه ی سوم اردیبهشت 1328 هیاًت وزیران، ثبت علائم برای هر یک از این موارد اجباری است :

1. داروهای اختصاصی ( سپسیالتیه ) مورد استعمال طبی یا بیطاری که با نسخه پزشک یا بدون آن مصرف می شود.

2. مواد غذایی که در لفاف و یا ظروف و به اسم مشخصی باشد مانند کنسرو و مواد غذایی ، آردهای مخصوص، چای های مختلف ، شکلات ، آب نبات، پنیر، شیر، مربا، ترشی، کره و روغن های مختلف و غیره

3. آب های معدنی یا گازدار، شربت آب های میوه … که در تحت اسم و ظرف مشخصی به معرض فروش گذارده می شود.

4. لوازم آرایش و وجاهت که برای استعمال مستقیم بر روی بدن انسان به کار می رود مانند صابون ، خمیر ، پودر ، محلول عطریات ، ادکلن و پماد

 

اظهارنامه ثبت علامت تجاری لبنیات

ثبت علامت تجاری مستلزم تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت است. اظهارنامه عبارت است از برگ های چاپی که از طرف اداره کل مالکیت صنعتی، در اختیار متقاضیان گذاشته می شود و به وسیله آن ها تکمیل می گردد.

اظهارنامه یا تقاضانامه ثبت علامت تجاری ، باید به زبان فارسی در سه نسخه تنظیم شده و دارای تاریخ و امضاء متقاضی بوده و حاوی نکات ذیل باشد :

1- اسم، شماره ملی، نشانی، کد پستی و تابعیت متقاضی و در صورتی که متقاضی شخص حقوقی است، ذکر نام، نوع فعالیت،اقامتگاه، محل و شماره ثبت،تابعیت، مرکز اصلی و عنداللزوم هر شناسه دیگر آن الزامی است.

2- اسم، شماره ملی، نشانی و کدپستی نماینده قانونی متقاضی،در صورت وجود.

3- اسم، نشانی و کدپستی شخص یا اشخاصی که صلاحیت دریافت ابلاغ ها در ایران را دارند،در صورتی که متقاضی مقیم ایران نباشد.

4- الصاق نمونه ای از علامت در کادر مربوط

5- توصیف و تعیین اجزاء علامت و تعیین حروف مشخص در صورتی که علامت مورد درخواست ثبت مشتمل بر حروف خاص باشد.

6- ذکر کالاها و خدماتی که علامت برای تشخیص آن ها به کار می رود،با تعیین طبقه یا طبقات درخواست شده طبق طبقه بندی بین المللی

7- ذکر حق تقدم درصورت درخواست

8- رشته فعالیت مالک علامت

9- ذکر علامت جمعی در صورتی که ثبت آن مورد درخواست باشد.

10- در صورتی که علامت مشتمل بر کلمه یا کلماتی غیر از فارسی باشد،درج آوانویسی و ترجمه آن

11- ذکر رنگ،در صورتی که رنگ به عنوان صفت مشخصه و یا ویژگی خاص علامت باشد.

12- ذکر سه بعدی بودن علامت در صورت ثبت آن

13- تعیین ضمائم

تاریخ اظهارنامه همان تاریخ وصول اظهارنامه یا تاریخ داده پیام است، مشروط بر اینکه در زمان تسلیم حاوی اطلاعات ذیل باشد :

1- اسم متقاضی

2- نشانی که ابلاغ ها باید در آن جا صورت گیرد.

3- نمونه ای از علامت

4- کالاها و خدماتی که علامت برای تشخیص آن ها ثبت می شود.

5- پرداخت حق ثبت اظهارنامه.

 

طبقه بندی علائم تجاری در ثبت برند لبنیات

در بحث مربوط به تنظیم اظهارنامه برای ثبت علامت تجاری، یکی از شرایط ثبت علامت این است که طبقه نوع کالا با طبقات مربوط تطبیق نماید. اینک ضمن توضیح مختصری راجع به طبقه بندی علائم تجاری، به تقسیم بندی طبقه های آن اشاره می کنیم تا معلوم گردد که منظور از طبقه نوع کالا چیست ؟

برای روشن شدن مطلب باید گفت که اجناس و اشیاء و کالاهای متعدد و متنوعی که مورد استفاده عموم مردم و یا گروه های خاص می باشد و در امر تجارت مورد مبادله قرار می گیرد منحصر و محدود به موارد مشخصی نیست و شمارش همه آن ها به سادگی میسر و ممکن نمی باشد. به این جهت برای سهولت امر ، کالاها را با توجه به نوع جنس و خواص، مشابهت ، کیفیات ، ترکیبات ، کاربرد، نحوه مصرف، و اینکه از مواد شیمیایی است یا معدنی و لوازم و وسایل فنی مهندسی و یا طبی و جراحی و یا وسایل و یا اشیاء و فلزات گرانبها و یا لوازم و اشیاء پلاستیکی، کائوچو ، چسب ، چرم و … با در نظر گرفتن جمیع جهات و اوصاف و خصوصیات و وجوه مشترکی که بین آن ها وجود دارد و می توان آن ها را در یک گروه جای داد به انواع و طبقاتی تقسیم نموده اند که به طور کلی شامل 45 طبقه می باشد که به ترتیب ذیل است :

طبقه ١ – مواد شيميائی مورد استفاده در صنايع ، علوم عكاسی و همچنين كشاورزی ، باغبانی و جنگلبانی ؛ رزين های مصنوعی پردازش نشده ، پلاستيكهای پردازش نشده ؛ كودهای گياهی ؛ تركيبات اطفاء حريق ؛ مواد آبكاری و جوشكاری فلزات؛ مواد شيميائی برای نگهداری مواد غذائی ؛ مواد دباغی ؛  چسب های صنعتي .

 

طبقه ٢- رنگ روغن ؛ جلا ؛ لاك ؛ مواد ضد زنگ زدگی و جلوگيری كننده از فاسد شدن چوب ؛ مواد رنگی؛ مواد تثبيت رنگ ؛ رزين يا صمغ های خام طبيعی ؛ فلزات به صورت پودر يا ورق برای نقاشان ساختمان ؛ چاپگرها و هنرمندان.

 

طبقه ٣- تركيبات سفيد كننده و ساير مواد مخصوص شستشوی لباس ؛ مواد مخصوص تميزكردن، براق كردن، لكه گيری و سائيدن ؛ صابون ، عطريات ، روغن های اسانس ، مواد آرايشی ؛ لوسيونهای مو ؛ گرد و خميردندان .

 

طبقه٤- روغن ها و گريس های صنعتی؛ روان كننده ها ؛ تركيبات گردگيری ، مرطوب كردن و جذب رطوبت ؛ انواع سوخت ( شامل سوخت موتور) و موادروشنائی، انواع شمع و فتيله چراغ.

 

طبقه ٥- مواد داروئی و بيطاری ؛ مواد بهداشتی برای مصارف پزشكی ؛  مواد رژيمی برای مصارف پزشكی ، غذای كودكان  ؛ انواع گچ شكسته بندی ، لوازم زخم بندی ؛ مواد پركردن دندان ، موم دندان سازی ؛  ضدعفونی كننده ها ؛ مواد نابودكننده حشرات موذی ؛  قارچ كش ، مواد دفع نباتات هرزه .

 

طبقه ٦- فلزات عادی و آلياژهای آنها ؛ مواد ساختمانی فلزی ؛ ساختمانهای فلزی قابل حمل ؛ مواد فلزی خطوط مجراهای فلزی گاوصندوق اجناس ساخته شده از فلزات عادی كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند؛ سنگهای معدنی فلزات

 

طبقه ٧- انواع ماشين و ماشين های افزار ؛ انواع موتور ( استثناء موتور وسائط نقليه زميني) ؛ قفل وبست و حلقه های اتصال قطعات ماشين ها و قطعات انتقال قوه ( به غير از اتصالات و اجزائ انتقال قوه وسائط نقليه زمينی) ؛ لوازم و ابزاركشاورزی ( به استثنای ابزارهای دستی ) ؛ ماشين جوجه كشی .

 

طبقه ٨- انواع ابزار ولوازم دستی ( كه با دست كارمی كنند) ؛ سرويس كارد و قاشق و چنگال ، سلاح كمری، تيغ.

 

طبقه ٩- اسباب و آلات علمی،  دريانوردی، مساحی، عكاسی، سينمايی، بصری، وزن كردن، اندازه گيری، علامت دادن، كنترل ومراقبت (نظارت)، نجات و آموزش ؛ اسباب و لوازم هدايت ، قطع و وصل ، تبديل ، ذخيره سازی، تنظيم يا كنترل جريان برق،  آلات واسباب ضبط ، ماشين های فروش خودكار ومكانيسم دستگاه هايی كه با سكه كار مي كنند ،صندوق های ثبت مبلغ دريافتی،  ماشين های حساب ، تجهيزات داده پردازی و رايانه ای؛ دستگاه آتش نشاني .

 

طبقه ١٠- آلات وابزار جراحی،  پزشكی، دندانسازی وبيطاری، اندام های مصنوعی، دندان و چشم مصنوعی؛ اقلام ارتوپدی؛ مواد بخيه زنی

 

طبقه ١١- دستگاه های روشنائی، حرارتی، مولد بخار، طبخ ، خنك كردن ، تهويه، تامين آب بهداشتی

 

طبقه ١٢- وسايط نقليه ، دستگاه های حمل و نقل زمينی ، دريائی و هوائی .

 

طبقه ١٣- اسلحه گرم ؛ مهمات و انواع پرتابه ( از قبيل موشك، خمپاره و غيره) ؛ مواد منفجره؛ مواد وسايل آتش بازی

طبقه ١٤- فلزات گرانبها وآلياژهای آنها و كالاهائی كه با فلزات گرانبها ساخته شده يا با آنها روكش شده اند ودرساير طبقات ذكر نشده اند؛ جواهرات ، سنگ های گرانبها ؛ اسباب و لوازم ساعت سازی و زمان سنجی .

 

طبقه ١٥- آلات موسيقی .

 

طبقه ١٦- كاغذ مقوا و كالاهای ساخته شده ازآن ها كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند ؛ مطاب چاپ شده ، مواد صحافی، عكس؛ نوشت افزار ؛ چسب برای مصارف تحريری يا خانگی؛ لوازم نقاشی؛ قلم مو نقاشی؛ ماشين تحرير و لوازم ملزومات دفتری ( به استثنای مبلمان) مواد آموزشي و تدريس ( به استثنای دستگاه ها)؛ موادپلاستيكی برای بسته بندی ( كه در سايرطبقات ذكر نشده اند) ؛حروف و كليشه چاپ.

 

طبقه ١٧- لاستيك ، كائوچو ، صمغ، آزبست ( پنبه نسوز) ، ميكا ( سنگ طلق) و كالاهای ساخته شده از اين مواد كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند ؛ پلاستيك دارای شكل و قالب خاص برای استفاده در توليد ساير كالاها ؛ مواد بسته بندی،  در پوش گذاری،  انسداد و عايق بندی ؛ لوله های قابل ارتجاع غير فلزی .

 

طبقه ١٨- چرم و چرم مصنوعی و كالاهای ساخته شده از آنها كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند؛ پوست حيوانات ؛ چمدان ؛ كيسه و كيف های مسافرتی؛ چتر، چترآفتابگير و عصا ؛ شلاق ؛ يراق و زين و برگ.

 

طبقه ١٩- مواد و مصالح ساختماني ( غير فلزی) ؛ لوله های غير فلزی سخت و غير قابل انعطاف برای استفاده درساختمان ؛ آسفالت ؛ قيرو قطران ؛ ساختمانهای متحرك غير فلزی، بناهای يادبود غير فلزی .

 

طبقه ٢٠- مبلمان و اثاثيه ، آئينه ، قاب عكس ؛ كالاهای ساخته شده از چوب ، چوب پنبه ،نی ،حصير ، شاخ ، استخوان، عاج، استخوان آرواره نهنگ ، صدف ،كهربا ،صدف مرواريد، كف دريا وبدل كليه اين مواد يا ساخته شده از پلاستيك ( كه در ساير طبقات ذكر نشده اند).

 

طبقه ٢١- ظروف خانگی يا لوازم آشپزخانه ( كه از فلزات قيمتی ساخت يا روكش نشده اند)؛ شانه وابر و اسفنج ؛ انواع برس و قلم مو ( به استثنای قلم موهای نقاشی ) ؛ مواد ساخت برس ؛ لوازم نظافت و تميزكاری؛ سيم ظرف شويی؛ شيشه كارشده يا نيمه كارشده ( به استثنای شيشه مورد استفاده در ساختمان ها) شيشه آلات ، اشياء ساخته شده از چينی و سفال كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند.

 

طبقه ٢٢- طناب ، ريسمان ، تور ، چادر،  سايبان ، برزنت ( تارپولين ) ، بادبان وشراع ، کيسه و گونی كه در طبقات ديگر ذكر نشده است؛ مواد لایی و لايه گذاری و پوشال) به استثنائ لاستيك و پلاستيك ) ؛ مواد خام ليفی برای نساجی.

 

طبقه ٢٣- انواع نخ ورشته برای مصارف پارچه بافی و نساجی .

 

طبقه ٢٤- محصولات نساجی و پارچه ای كه درطبقات ديگر ذكر نشده اند؛ انواع روتختی و روميزی

 

طبقه ٢٥- انواع لباس و پوشاك ، پاپوش و پوشش سر.

 

طبقه ٢٦- انواع توری و قلاب دوزی روبان ، بند (نوار) حاشيه وقيطان ؛ دکمه قزن قفلی، سنجاق و سوزن ته گرد ؛ گل های مصنوعي .

 

طبقه ٢٧- انواع فرش ، قاليچه ، حصير وزيرانداز، لينويوم و ساير كف پوش ها، آويزهای ديواری ( غير پارچه ای).

 

طبقه ٢٨- انواع بازی و اسباب بازی؛ لوازم ورزشی و ژيمناستيك كه در طبقات ديگرذكر نشده اند ؛ تزئينات درخت كريسمس.

 

طبقه ٢٩- گوشت ،گوشت ماهی، گوشت طيور وشكار، عصاره گوشت؛ سبزيجات وميوه جات به صورت كنسرو ،خشك شده و پخته شده، انواع ژله، مربا وكمپوت ،تخم مرغ ،شیر و محصولات لبنی، روغن ها و چربی های خوراکی.

طبقه ٣٠ – قهوه ،چای، كاكائو، شكر، برنج ، نشاسته كاسار يا مانيوك ( تاپيوكا)، نشاسته نخل خرما) ساگو)، بدل قهوه ،آرد و فراورده های تهيه شده از غلات ،نان ،نان شيرينی، شرينی جات شيرينی يخی؛ عسل ، ملاس يا شيره قند، مايه خمير، گرد مخصوص شيرينی پزی يا پخت نان؛ نمك خردل ؛ سركه؛ انواع سس ( چاشنی ) ادويه جات ، يخ .

 

طبقه ٣١- محصولات كشاورزی، باغداری و جنگلبانی و دانه هايی كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند ؛حيوانات زنده ؛ ميوه و سبزيجات تازه؛ بذر ؛ گياهان وگل های طبيعی؛ غذای حيوانات ؛ مالت ( جو سبز خشك شده ).

 

طبقه٣٢- ماء الشعير؛ آب های معدنی و گازدار و ساير نوشيدني های غير الكلی؛ آب ميوه وشربتهای ميوه ای؛ شربت و تركيبات مخصوص ساخت نوشابه.

 

طبقه ٣٣-…………………….

 

طبقه ٣٤- تنباكو،  لوازم تدخين ؛ كبريت .

 

طبقه ٣٥- تبليغات ؛ مديريت تجاری؛ امور اداری تجارت ؛ كارهای دفتری و اداری .

 

طبقه ٣٦- بيمه؛ امور مالی، امور پولی، امور مربوط به معاملات املاك و مستغلات .

 

طبقه ٣٧- ساختمان سازی، تعميرو بازسازی، خدمات نصب.

 

طبقه ٣٨- مخابرات از راه دور.

 

طبقه٣٩- حمل و نقل ، بسته بندی و نگهداری كالاها؛ تهيه مقدمات و ترتيب دادن مسافرت ها .

 

طبقه ٤٠- بهسازی و عمل آوری مواد.

 

طبقه ٤١- آموزش و پرورش ؛دوره های كارآموزی و تعليمی؛ تفريح و سرگرمی، فعاليت هاي ورزشی و فرهنگی .

 

طبقه ٤٢- خدمات عملی و فن آوری و تحقيق و پژوهش و طراحي در اين زمينه ؛خدمات تجزيه و تحيل و تحقيقات صنعتی؛ طراحی و توسعه نرم افزار و سخت افزار رایانه ای .

 

طبقه ٤٣- خدمات عرضه اغذيه و نوشابه ، تامين مسكن و محل اقامت موقت.

 

طبقه ٤٤- خدمات پزشكی ، خدمات بيطاری، مراقبت های بهداشتی و زيبائی برای انسانها يا حيوانات ، خدمات كشاورزی ، باغداری و جنگلداری .

 

طبقه ٤٥- خدمات شخصی يا اجتماعی كه توسط ديگران برای رفع نيازهای افراد ارائه می شوند ، خدمات امنيتی برای محافظت از افراد ،اموال و دارائيها ، خدمات حقوقی …

چند نکته :

– برای ثبت هر علامت باید از اظهارنامه جداگانه استفاده شود.

– استفاده از یک اظهارنامه برای ثبت یک علامت جهت کالاها و خدمات مندرج در یک یا چند طبقه بلامانع است.

 

مدارک لازم جهت ثبت برند لبنیات

1- اظهارنامه ثبت برند در 3 نسخه

2- نسخه اصلی یا رونوشت گواهی شده وکالتنامه ، در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.

3- ارائه ده نمونه از علامت به صورت گرافیکی که با علامت الصاق شده روی اظهارنامه یکسان بوده و ابعاد آن حداکثر 10 در 10 سانتی متر باشد.اگر ارائه علامت به صورت گرافیکی نباشد ده نمونه از کپی یا تصویر علامت حداکثر در همین ابعاد و به نحوی که مرجع ثبت مناسب تشخیص دهد،ارائه خواهد شد.

درخواست کننده باید بر روی هر اظهارنامه یک نمونه از علامت را الصاق و آن را امضاء نماید . نمونه سوم در موقع ثبت بر روی صفحه مربوطه در دفتر ثبت و نمونه چهارم بر روی تصدیق ثبت الصاق می شود. علاماتی که برجسته یا گود در روی شیی ء نشان داده می شود بر روی کاغذ نفش خواهد شد. ابعاد نمونه نباید از ده سانتیمتر از هر طرف تجاوز کند. 

بر روی هر نمونه الصاق شده به طریق بالا مهر شعبه ثبت شرکت ها و علایم تجاری و اختراعات زده می شود به طریقی که یک قسمت از مهر بر روی نمونه و قسمت دیگر بررو.ی صفحه قرار گیرد.

چنانچه مرجع ثبت نمونه علامت ارائه شده را مناسب تشخیص ندهد، تسلیم نمونه مناسب را درخواست می نماید.در هر حال،علامت باید به همان نحو که درخواست و ثبت می شود استعمال گردد.

4- در صورت سه بعدی بودن علامت،ارائه علامت به صورت نمونه های گرافیکی یا تصویر دو بعدی روی برگه به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد که همان علامت سه بعدی را تشکیل دهند،الزامی است.

5- مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.

6- ارائه مدارک دال بر فعالیت در حوزه ذی ربط بنا به تشخیص مرجع ثبت.

7- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و ارائه گواهی مقام صلاحیتدار،اتحادیه یا دستگاه مرتبط،در صورتی که ثبت علامت جمعی مورد درخواست باشد.

8- مدارک مثبت هویت متقاضی

9- رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی

10- مدارک نمایندگی قانونی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.

لازم به ذکر است ، چنانچه برند لاتین باشد یا ریشه عربی داشته باشد باید کارت بازرگانی داشته باشید.

در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما در ثبت شرکت  تماس حاصل فرمایید.

کارشناسان ما در این مرکز، با سال ها تجربه ، آماده ی ارائه ی خدمات به شما عزیزان می باشند.

نکات کلیدی در فرآیند افزایش سرمایه شرکت

ali بازدید : 51 سه شنبه 29 بهمن 1398 نظرات ()

همانند دوران حیات انسان ، سرمایه شرکت نیز می تواند افزایش یا کاهش یابد. تغییرات سرمایه به معنای بالا و پایین بردن سرمایه اولیه و ثبت شده شرکت است و ارتباطی با تغییر سرمایه واقعی ندارد. در این مقاله به فرآیند افزایش سرمایه شرکت پرداخته می شود. لازم به یادآوری است ، افزایش سرمایه از دو طریق قابل تحقق است :

 

1. افزایش مبلغ اسمی : مثلاَ مبلغ اسمی هر سهم از 500 به 700 تومان افزایش پیدا کند.

2. صدور سهام جدید ( افزایش تعداد سهام ) : در این روش مبلغ اسمی سهم هیچ تغییری نمی کند. مثلاَ اگر شرکت بخواهد به اندازه 200 میلیون تومان افزایش سرمایه دهد، معادل 200 میلیون سهام صادر می کند. در این صورت اولویت برای خرید سهام جدید با سهامداران شرکت است مگر آن که حق تقدم در خرید از سهامداران سلب شود و یا این که آنان نخواهند حق تقدم را اعمال کنند. در این روش، مبلغ اسمی سهم بدون تغییر باقی می ماند.

به موجب ماده 165 لایحه ، از شروط الزامی افزایش سرمایه، تادیه تمام سرمایه قبلی شرکت می باشد و اگر قبل از پرداخت تمام مبلغ اسمی سهام جدید صادر شود، در ماده 261 لایحه برای رئیس و اعضای هیات مدیره و مدیر عامل ، ضمانت اجرای جزایی پیش بینی شده است.

 

فرآیند افزایش سرمایه

به موجب ماده 161 لایحه، افزایش سرمایه با موافقت اکثریت دو ثلث آرای حاضر مجمع عمومی فوق العاده امکان پذیر است ، زیرا به موجب ماده 83 لایحه تغییر سرمایه در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد. افزایش سرمایه پس از پیشنهاد هیات مدیره و قرائت گزارش بازرس یا بازرسان به تصویب می رسد. تشریفات تصویب افزایش سرمایه عبارتند :

1. پیشنهاد هیات مدیره

2. قرائت گزارش بازرس یا بازرسان

3. تصویب مجمع عمومی فوق العاده

 

پیشنهاد هیات مدیره راجع به افزایش سرمایه

به موجب تبصره 2 ماده 161 لایحه، 2 مورد ذیل باید در پیشنهاد هیات مدیره رعایت شود :

1. توجیه لزوم افزایش سرمایه

2. گزارش درباره ی امور شرکت از بدو سال مالی در جریان شرکت . ( اگر راجع به سال مالی قبل تصمیم گیری نشده باشد، حاکی از وضعیت شرکت از سال مالی قبل باشد ).

 

گزارش بازرسان

به موجب تبصره 2 ماده 161 لایحه، گزارش بازرس شامل اظهارنظر درباره پیشنهاد هیات مدیره است. نهایتاَ به موجب تبصره یک ماده 161 لایحه، مجمع عمومی فوق العاده ضمن تصویب افزایش سرمایه شرایط مربوط به فروش سهام جدید و قیمت و نحوه پرداخت آن را مشخص و یا اختیار تعیین آن را به هیات مدیره می دهد.

 

تفویض عملی کردن افزایش سرمایه به هیات مدیره

به موجب مواد 162 و 163 لایحه، تصویب افزایش سرمایه منحصراَ با مجمع عمومی فوق العاده می باشد نه هیات مدیره . مجمع عمومی فوق العاده تنها می تواند اختیار عملی کردن افزایش سرمایه را به هیات مدیره واگذار کند نه اینکه اختیار تصویب آن را به هیات مدیره واگذار کند. مجمع عمومی فوق العاده می تواند به هیات مدیره اجازه دهد، ظرف مدتی که از 5 سال تجاوز نکند سرمایه شرکت را به مبلغ معین و به یکی از طرق قانونی افزایش دهد.

هم چنین به موجب ماده 164 لایحه ، " اساسنامه شرکت نمی تواند اختیار افزایش سرمایه را به هیات مدیره بدهد ".

مجمع عمومی فوق العاده می تواند اختیار عملی افزایش سرمایه را با تعیین 2 مورد به هیات مدیره واگذار کند :

1. مدت عملی شدن افزایش سرمایه که حداکثر 5 سال می باشد.

2. سقف مبلغ افزایش سرمایه .

 

اصلاح اساسنامه توسط هیات مدیره پس از افزایش سرمایه

به موجب ماده 163 لایحه، هیات مدیره در هر نوبت پس از عملی ساختن افزایش سرمایه باید حداکثر ظرف یک ماه مبلغ سرمایه مندرج در اساسنامه را اصلاح کند و مراتب را به مرجع ثبت شرکت ها اعلام دارد تا در پرونده شرکت ثبت و برای اطلاع عموم آگهی بشود.

 

حق تقدم در خرید سهام جدید

به موجب ماده 166 لایحه، هنگام افزایش سرمایه هر سهامدار شرکت به نسبت ( نه میزان ) سهامی که در شرکت دارد، در خرید سهام جدید حق تقدم دارد. مثلاَ اگر شخصی ده درصد سهام شرکت را مالک باشد و در زمان افزایش سرمایه 500 سهام جدید صادر شود، این سهامدار نسبت به ده درصد پانصد، یعنی پنجاه سهم حق تقدم خواهد داشت.

ایجاد حق تقدم مبنای قانونی دارد و منوط به پیش بینی در اساسنامه یا مجمع عمومی نمی باشد. حق تقدم زمانی مطرح می شود که سهام جدید منتشر شود والا اگر افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام صورت پذیرد، دیگر بحثی از حق تقدم به میان نمی آید زیرا شخص ثالثی وارد شرکت نمی شود. حق تقدم خرید سهام جدید یک حق مالی است، پس امکان نقل و انتقال آن وجود دارد.

ثبت اسم تجارتی

ali بازدید : 63 شنبه 19 بهمن 1398 نظرات ()
 
یکی دیگر از مصادیق حقوق مالی تجارتی عبارت است از اسم تجارتی که جزو مایه ی تجارتی محسوب می گردد و قابل نقل و انتقال و خرید و فروش است.به بیانی دیگر،اسم تجارتی عنوانی است که تاجر تحت آن اسم به تجارت می پردازد.این اسم ممکن است نام خانوادگی تاجر باشد یا نام دیگری که تاجر برای نوع عملیات تجارتی خود انتخاب کرده است.اسم تجارتی نباید با ثبت تجارتی اشتباه شود، زیرا ثبت تجارتی در واقع معرف تاجر و ثبت مشخصات فردی او و درج تبعیت و رشته و نوع تجارت وی می باشد.در حالی که اسم تجارتی بیانگر و گویای نام تجارتخانه است و معرف تجارتخانه می باشد و برابر ماده 576 قانون تجارت ثبت آن اختیاری است مگر در مواردی که وزارت دادگستری آن را الزامی نماید.
اسم تجاری نباید به گونه ای انتخاب شود که باعث اشتباه مشتریان شود،بلکه باید به گونه ای انتخاب شود که در زمینه ی مشارکت با دیگران ایجاد شبهه ننماید.لذا،ثبت اسم تجاری در صورتی امکان دارد که مشابه اسم تجاری دیگری نباشد و حقوقی تضییع نگردد.چنانچه ماده ی 577 قانون تجارت مقرر می دارد:"صاحب تجارتخانه که شریک در تجارتخانه ندارد،نمی تواند اسمی برای تجارتخانه ی خود انتخاب کند که موهوم وجود شریک باشد."
ثبت اسم تجارتی به صورت اعلامی است.به عبارت دیگر متقاضی ثبت با تنظیم اظهارنامه و طی تشریفات مربوط به ثبت و آگهی ثبت علامت را به وسیله اداره ی ثبت اعلام می نماید تا بدین وسیله اشخاص ذینفع با اطلاع از موضوع و عنداللزوم با اعتراض به ثبت اسم تجارتی مانع ثبت آن شده و حقوق خود را استیفا نمایند. برای حمایت از تجار ماده 578 قانون تجارت بیان می دارد:"اسم تجارتی ثبت شده را هیچ شخص دیگری در همان محل نمی تواند اسم تجارتی خود قرار دهد،ولو اینکه اسم تجارتی ثبت شده با نام خانوادگی او،یکی باشد."بنابراین اگر اسم تجاری تاجر،همان نام خانوادگی او باشد می تواند دیگران را از استعمال آن منع کند.
در قانون تجارت ایران،مدت اعتبار ثبت اسم تجارتی 5 سال مقرر شده است .بنابراین هرگاه از تاریخ ثبت اسم تجارتی 5 سال بگذرد،اعتبار ثبت آن از بین می رود و حمایت قانون از آن،مبنی بر این که شخص دیگری در همان محل نمی تواند آن اسم را اسم تجارتی خود قرار دهد،منتفی می شود.لذا اعتبار اسم تجارتی محدود است و محدود به زمان معین و مشخصی است. ضمناَ بیان این نکته لازمست که صاحب اسم تجارتی می تواند دوباره نسبت به ثبت اسم تجارتی اقدام کند.
اسم تجارتی به سه طریق پایان می یابد:
1)از بین رفتن موسسه ای که اسم تجارتی تابع آن است.
2)ترک استعمال اسم تجارتی.
3)انتخاب اسم تجارتی دیگری به جای اسم تجارتی پیشین.
لطفاَ درصورت وجود هرگونه سوال یا ابهامی در رابطه با اسم تجارتی با کارشناسان ما در ثبت شرکت فکر برتر تماس حاصل نمایید.
چند نکته:
-نام تجارتی ممکن است اسم تاجر باشد.
-اسم تجارتی بعد از ثبت طبق مقررات ارزش تجارتی دارد و می تواند از طریق ارث یا فروش یا به هر نحو دیگری مثل سایر کالاها و حقوق تجارتی به دیگری انتقال یابد.
-اسم تجارتی ثبت شده را هیچ شخص دیگری در همان محل نمی تواند اسم تجارتی خود قرار دهد ولو اینکه اسم تجارتی ثبت شده با اسم خانوادگی او یکی باشد.(ماده ی 578 قانون تجارت)
-صاحب تجارت خانه ای که شریک ندارد نمی تواند اسمی برای تجارت خانه ی خود انتخاب کند که موهم وجود شریک باشد.(ماده 577)
-اسم تجارتی قابل انتقال است و مدت اعتبار آن پس از ثبت 5 سال می باشد. بنابراین چنانچه گفته شد،تاجر می تواند اسم تجارتی خود را بفروشد و هم چنین وراث او می توانند از اسم تجارتی او مانند سایر ترکه اش استفاده نمایند (مستفاد از مواد579 و 580 ق.ت)
-در صورتی که وزارت دادگستری به موجب آیین نامه ترتیب ثبت اسم تجارتی و آگهی آن را بدهد مدت اعتبار پنج سال خواهد بود و بعد از هر پنج سال مجدداَ باید ثبت آن تجدید شود.
-چون علامت تجارتی قابل حمایت است و سوءاستفاده از آن جرم است اکثراَ نام تجارتی را همراه با علامت تجارتی به ثبت می دهند که در این صورت نام تجارتی در حقیقت جزیی از علامت تجارتی است و استفاده از آن در حکم استفاده از علامت دیگران  وجرم محسوب می شود.
-در مواردی که ثبت اسم تجارتی الزامی شده و در موعد مقرر،ثبت به عمل نیاید،اداره ثبت اقدام به ثبت کرده و سه برابر حق الثبت ماخوذ خواهد داشت."(ماده ی 581 قانون تجارت)

هزینه ثبت علامت تجاری بین المللی مطابق موافقتنامه مادرید

ali بازدید : 72 سه شنبه 15 بهمن 1398 نظرات ()

 

  

امروزه ، تحولات بزرگ اقتصادی باعث شده است تا شرکت های تجاری علاوه بر فعالیت های درون مرزی، به فعالیت های برون مرزی و بین المللی نیز بپردازند. لذا حمایت از حقوق برند این شرکت ها در سایر کشورها نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است.

 

همین طور که می دانیم ، اولین اقدام اساسی جهت حمایت بین المللی از علامت تجاری و برخورداری از حقوق مرتبط با ثبت علامت ، انعقاد معاهده پاریس بوده است . به موجب این کنوانسیون جهت حمایت از علائم تجاری در سطح بین المللی، مالک علامت ( شخص حقیقی یا حقوقی ) می بایست به طور جداگانه تعدادی تقاضانامه را در ادارات ثبت کشورهای مختلف عضو به زبان های گوناگون و با پرداخت هزینه های متفاوت و صرف زمان طولانی، تودیع نماید. اما در عین حال ماده 19 کنوانسیون مزبور به کشورهای عضو این اجازه را می دهد که بین خود ، موافقتنامه های ویژه ای برای حمایت از مالکیت صنعتی منعقد کنند. این موافقتنامه ها نباید ناقص مفاد کنوانسیون باشد.

معاهدات مزبور می تواند دو جانبه یا چند جانبه باشند.

به منظور ایجاد تسهیلات و رفع موانع موجود در راه گسترش علائم تجاری، تعدادی از کشورهای عضو کنوانسیون پاریس، اتحادیه ای بین المللی را در راستای کنوانسیون مزبور تشکیل داده و در آن سیستم مادرید را به عنوان دستورالعمل ثبت بین المللی علائم تجاری تصویب نمودند .

ذیلاَ ضمن تشریح چگونگی ثبت علامت تجاری بین المللی مطابق این سیستم، هزینه های ثبت آن را نیز مورد بررسی قرار می دهیم . پیش از هر چیز، پیشنهاد می شود جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه به مقالات ذیل مراجعه نمایید :

- مدارک لازم جهت ثبت بین المللی نام و علامت تجاری

- نتایج ثبت بین المللی علامت تجاری

 

• نحوه ثبت علامت تجاری بین المللی مطابق سیستم مادرید

سیستم مادرید تحت مقررات دو معاهده یعنی موافقتنامه مادرید و پروتکل مادرید قرار دارد.

موافقتنامه مادرید در تاریخ 14 آوریل 1891 منعقد شده و به مورخه های 14 دسامبر 1900 در بروکسل ، 2 ژوئن 1911 در واشنگتن ، 6 نوامبر 1925 در لاهه ، 2 ژوئن 1934 در لندن ، 15 ژوئن 1957 در نیس و 12 ژوئیه 1967 در استکهلم مورد بازنگری قرار گرفته است. آخرین اصلاحات انجام شده در این موافقتنامه به تاریخ 24 سپتامبر 1969 بوده است. پروتکل مربوط به این موافقت نامه نیز به تاریخ 27 ژوئن 1989 در مادرید تصویب شده و در سال 2000 میلادی وارد مرحله اجرایی شده است.

سیستم مادرید توسط دفتر بین المللی سازمان جهانی مالکیت فکری که ثبت بین المللی را انجام می دهد ، اداره می شود. هر کشوری که در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی عضویت دارد می تواند طرف موافقتنامه یا پروتکل یا هر دو قرار گیرد.

در حال حاضر بیش از 85 کشور جهان عضو سیستم مادرید می باشند و با این نوع ثبت بین المللی علامت شما در یک یا همه این کشورها به انتخاب شما به ثبت می رسد.

به موجب سیستم مادرید علامت با توجه به قوانین داخلی هر کشور مورد بررسی قرار می گیرد و سپس وارد مسیر بین المللی خود می شود. یعنی ثبت بین المللی علائم تجاری در مرحله اول با ثبت ملی در اداره مربوطه در کشور مبدا صورت می گیرد و سپس به صورت خودکار با تعیین کشورهای مورد نظر در سطح بین المللی انجام می شود.

به این ترتیب با توجه به ماده 3 بند 1 موافقت نامه می توان مراحل ذیل را در ثبت یک علامت تجاری قائل بود :

1- تکمیل فرم تقاضانامه ثبت

2- ارائه به اداره کشور مبدا

3- مطابقت مشخصات علامت مورد تقاضا در تقاضانامه ارائه شده با مشخصات موجود در دفتر ثبت ملی

4- صدور گواهی و همچنین ذکر شماره های تشکیل پرونده و ثبت علامت در کشور مبدا و نیز تاریخ تقاضانامه برای ثبت بین المللی

5- ارائه مدارک تکمیل شده با همه ضمائم به دفتر بین المللی

با ثبت کردن علامت تجاری بین المللی ، مالک آن از حمایت های قانونی برخوردار می شود و وی می تواند برای متمایز نمودن کالا یا خدمات خود از آن استفاده نموده و یا در ازاء اخذ وجه ، شخص دیگری را مجاز به استفاده از این علامت خاص بنماید. در واقع حق استفاده انحصاری از علامت ثبت شده جهت استفاده بر روی محصولات و خدمات مورد نظر و یا ارائه مجوز استفاده از آن به دیگری، صرفاَ در اختیار صاحب علامت می باشد.

شایان ذکر است ، تعداد علائم قابل ثبت در سطح جهان تقریباَ نامحدود هستند و مطابق با قانون مصوب کشورها، علامت تجاری ممکن است متشکل از یک یا چند کلمه ، حرف یا عدد باشد.

همچنین علامت تجاری ممکن است برگرفته از شکل، نماد ، اشکال سه بعدی، نمادهای صوتی مانند اصوات موسیقی ، رایحه و یا رنگ دارای ویژگی متمایزکننده باشد، علامت تجاری می تواند شامل کلمه ، حرف و یا عدد و یا ترکیبی از آن ها باشد. علاوه بر علائم تجاری که مبدا تجاری کالاها یا خدمات را معین می کند، چند دسته دیگر از علائم به نام علائم جمعی و تاییدی نیز وجود دارند.

علائم جمعی : علائم جمعی نشان ، برچسب ، کلمه یا عبارت یا هر علامت دیگری است که نشان می دهد کالاهای تولیدشده یا خدمات ارائه شده مربوط به اعضای یک سازمان یا اتحادیه خاص است. به طور مثال حروف "ILGWU" روی هر پیراهنی باشد نشان می دهد که این پیراهن از تولیدات اعضای یک اتحادیه بین المللی تولیدکننده لباس می باشد و بدین وسیله این پیراهن را از آن هایی که اشخاص خارج از اتحادیه تولید می کنند ممتاز می سازد.

علائم تاییدی : علائم تایید کننده یا تصدیقی علائمی هستند که در جهت تایید کیفیت ، منبع ، منشاء و اصالت کالا یا خدمات به کار می رود. این علامت تصدیق و تایید می کند که کالا و خدمات مورد نظر موازین کیفی خاصی را حائزند.

معمولاَ وقتی علامت تایید کننده بر روی کالاها به کار می رود ، مصرف کنندگان با اطمینان بیشتری به خرید کالاها یا خدمات می پردازند.

علائم تجاری چنانچه " فاقد صفت مشخصه " و " وجه تمایز " باشند و با " منافع عمومی " مغایرت داشته باشند ، شرایط لازم برای ثبت شدن را ندارند.

 

• هزینه ثبت علامت تجاری بین المللی

مساله هزینه های پروسه ثبت یکی از مسائل مهمی است که ثبت کردن علامت در دفتر بین المللی، بدان موکول شده است. تمامی هزینه های ثبت شامل هزینه اصلی، هزینه بین المللی ، وصولی های اضافی ، هزینه های تبعی و هزینه های تکمیلی در 6 بند با ترتیب پرداخت و میزان و نحوه محاسبه آمده است. طبق موافقتنامه این هزینه ها عبارتند از :

- حق الثبت اساسی : جهت پوشش دادن هزینه های دفتر بین الملل مرتبط با ثبت بین المللی

- حق الثبت تکمیلی : که برای تعیین کشورهای مورد نظر برای تحصیل حمایت می باشد و هزینه آن برای تمام کشورها یکسان است. ( 73 فرانک سوئیس )

- حق الثبت ضمیمه ای : زمانی که فهرست کالاها و خدمات درخواست شده جهت حمایت ، بیش از سه طبقه بندی بین المللی می باشد. ( 73 فرانک سوئیس برای هر طبقه )

با توجه به آنچه گفته شد، امتیاز استفاده از این سیستم در ارزان و موثر بودن آن می باشد. یعنی تنها به وسیله یک تقاضانامه بین المللی واحد به یک زمان ( فرانسوی یا انگلیسی ) و پرداخت یک تعرفه به فرانک سوئیس، تحصیل و تامین حمایت از علائم اجباری در کشورهای تعیین شده در فرم درخواست میسر می گردد.

پس از طی روند لازم برای ثبت کردن علامت در دفتر بین المللی، علامت ثبت شده برای مدت 20 سال معتبر خواهد بود.

البته باید در نظر داشت که در طی پنج سال اول از تاریخ ثبت بین المللی، اعتبار ثبت بین المللی وابسته به ثبت اساسی در کشور مبدا است در بطلان ثبت اساسی طی این دوره ثبت بین المللی نیز هیچ اثری در کشورهای تعیین شده نخواهد داشت و می تواند به تقاضای اداره کشور مبدا باطل گردد. همچنین در صورت اعلام نتیجه دعوی نزد یک دادگاه پیش از انقضای دوره مزبور در خصوص لغو حمایت ملی مثلاَ به دلیل تعارض با یک علامت متقدم در آن کشور نیز ثبت بین المللی باطل می شود.

ثبت بین المللی باید هر 10 سال یکبار با پرداخت تعرفه های مشخص تجدید شود. 6 ماه قبل از تاریخ انقضا علامت دفتر بین الملل یادداشتی را برای دارنده علامت یا وکیل وی جهت تجدید علامت ارسال خواهد کرد.

مدارک مورد نیاز برای ثبت انحلال شرکت تضامنی چیست ؟

ali بازدید : 47 یکشنبه 13 بهمن 1398 نظرات ()

شرکت تضامنی شرکتی است بین دو یا چند شریک به منظور امور تجاری که در آن در صورتی که دارایی شرکت در زمان انحلال برای تادیه دیون کافی نباشد، هر شریک مسئول تادیه کلیه دیون است و سرمایه شرکا نیز برخلاف شرکت سهامی به قطعات سهم تقسیم نمی شود.

هنگامی که شرکت مقصودی را که برای آن تشکیل شده است ، انجام داده یا انجام آن غیر ممکن شده باشد ، زمانی که شرکت برای مدت معینی تشکیل و مدت مقتضی شده باشد و بالاخره در صورت ورشکستگی شرکت ، شرکت تضامنی منحل می شود.

 

موارد دیگری که باعث انحلال شرکت می شوند، عبارتند از:

تقاضای فسخ از طرف یکی از شرکاء، ورشکستگی یکی از شرکاء، صدور حکم انحلال از دادگاه ، تراضی تمام شرکاء و در خاتمه فوت یا محجوریت یکی از شرکاء .

شرکاء شرکت تضامنی مکلفند که انحلال خود را با تقدیم مدارک مقرر بدواَ در اداره ثبت شرکت ها به ثبت برسانند و سپس در ظرف ماه اول از تاریخ ثبت ، انحلال آن را به هزینه خود شرکت توسط اداره ثبت محل در روزنامه رسمی و یکی از جراید کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت منتشر نمایند.

 

مدارک مورد نیاز جهت ثبت انحلال شرکت تضامنی به قرار ذیل است:

1. کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ملی همه شرکاء و مدیر تصفیه

2. روزنامه رسمی مربوط به مرحله ثبت شرکت و مرحله آخرین تغییرات شرکت

3. اصل صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده که به امضاء شرکاء و مدیر تصفیه رسیده باشد.

4. اگر وکیل دادگستری امور مربوط به ثبت انحلال شرکت را انجام می دهد ، اصل وکالتنامه نیز لازم است.

5. چنانچه مجمع عمومی فوق العاده با حضور کلیه شرکاء تشکیل نشده و بلکه با حضور اکثریت شرکاء باشد ، ارائه اصل روزنامه کثیرالانتشار شرکت که حاکی از رعایت تشریفات دعوت از مجمع عمومی فوق العاده است الزامی است.

 

در رابطه با انحلال شرکت تضامنی به موارد ذیل توجه فرمایید:

- شرکت تضامنی پس از انحلال باید تصفیه شود. امر تصفیه در شرکت تضامنی با مدیر یا مدیران شرکت می باشد مگر آنکه شرکای ضامن ، اشخاص دیگری را از خارج یا از بین خود برای تصفیه معین نمایند . در صورت عدم توافق سایر شرکاء با اشخاص تعیین شده ، دادگاه عمومی ، اشخاصی را برای امر تصفیه تعیین خواهد کرد.

- اسامی مدیرانی که غیر از مدیران شرکت باشند، باید در اداره ثبت شرکت ها در تهران و در دایره ثبت شرکت ها در شهرستان ها به ثبت و آگهی برسد.

- از کارهایی که مدیر تصفیه مکلف به اجرای آن می باشد، خاتمه دادن به کارهای جاری شرکت و اجرا نمودن تعهدات شرکت می باشد و در صورت نیاز می تواند برای اجرای تعهدات شرکت معاملات جدیدی نیز بنمایند. از جمله کارهای دیگر مدیر تصفیه وصول مطالبات شرکت تضامنی و تقسیم دارایی شرکت می باشد. آن قسمت از دارایی شرکت که در مدت تصفیه مورد نیاز نمی باشد ، به طور موقت بین شرکاء تقسیم می شود.

- دفاتر هر شرکتی که منحل شده با نظر مدیر ثبت اسناد در محل معینی از تاریخ ختم تصفیه تا ده سال محفوظ خواهد ماند . ضمناَ مدت مرور زمان در دعاوی مطروحه از طرف اشخاص ثالث علیه شرکاء یا وراث آن ها راجع به معاملات شرکت در صورتی که شرکاء یا وراث قانوناَ مسئول باشند ، 5 سال است .

- مبدا مرور زمان از روزی است که انحلال شرکت تضامنی یا استعفاء شریک یا اخراج او از شرکت در اداره ثبت شرکت ها به ثبت رسیده و در روزنامه رسمی آگهی شود. چنانچه طلب پس از ثبت و آگهی مزبور قابل مطالبه شده باشد، مرور زمان از روزی شروع می شود که طلبکار حق مطالبه پیدا کرده باشد.

- مرور زمان پیش بینی شده در ماده 219 ق. ت که مدت آن 5 سال است، مانند سایر مرور زمان های مندرج در قانون تجارت ، قاعده خاص بوده و به قوت خود باقی است و با احراز شرایط ذیل جاری می گردد :

الف. دعوی شخص ثالث علیه شرکای شرکت تضامنی یا وراث آن ها باشد.

ب. شرکاء یا وراث آن ها قانوناَ مسئول قرار داده شده باشند.

آنچه راجع به کاهش سرمایه شرکت سهامی باید بدانید

ali بازدید : 53 یکشنبه 13 بهمن 1398 نظرات ()

کاهش سرمایه به معنای آن است که شرکتی ، سرمایه ثبت شده خود را کاهش دهد. در این خصوص باید توجه داشت که فروش قسمتی از دارایی شرکت به وسیله شرکت ، کاهش سرمایه محسوب نمی شود ؛ بلکه کاهش سرمایه به معنای کاهش سرمایه مندرج در اساسنامه از طریق تعداد سهام شرکت یا کاهش مبلغ اسمی سهام شرکت است.

 

اقسام کاهش سرمایه

1. کاهش اجباری سرمایه ؛

2. کاهش اختیاری سرمایه ؛

3. کاهش قضائی سرمایه .

 

کاهش اجباری سرمایه

اگر بر اثر زیان های وارده حداقل نصف سرمایه شرکت از بین برود ، باید سرمایه شرکت به طور اجباری کاهش پیدا کند، وگرنه شرکت منحل می شود.

سوال : منظور از اینکه نصف سرمایه شرکت از بین برود، نصف سرمایه اولیه شرکت است ، یا نصف سرمایه فعلی شرکت ؟

جواب : منظور نصف سرمایه فعلی شرکت است که در اساسنامه شرکت مندرج است با همه افزایش ها و کاهش هایی که در طول حیات شرکت داشته است.

 

روند کاهش اجباری سرمایه

1. مجمع عمومی فوق العاده تشکیل می شود تا در موضوع انحلال یا بقای شرکت تصمیم گیری کند.

2. اگر رای به انحلال شرکت داده نشد ، باید در همان جلسه ، سرمایه شرکت را حداقل به میزان سرمایه موجود کاهش دهند ، به شرط آنکه شرط مذکور در ماده 6 لایحه اصلاحی قانون تجارت بعد از انحلال نیز رعایت شود ، یعنی همچنان حداقل 20% سهام شرکت از آن موسسین باقی بماند.

3. اگر هیات مدیره دعوت مجمع عمومی فوق العاده اقدام ننماید یا مجمع نتواند مطابق قانون تشکیل شود هر ذی نفع می تواند انحلال شرکت را از دادگاه درخواست کند.

4. دادگاه صالح برای این امر، دادگاه مرکز اصلی شرکت است. ( م 22 ق. آ. د. م )

5. کاهش اجباری سرمایه در صورتی مجاز است که سرمایه شرکت از حداقل مقرر در ماده 5 ل. ا. ق. ت یعنی یک میلیون ریال برای شرکت های سهامی خاص و پنج میلیون ریال برای شرکت های سهامی عام کمتر نشود. اگر چنین شود به جای کاهش سرمایه باید ترمیم سرمایه صورت گیرد ، یعنی سرمایه به شرکت تزریق شود تا این افت سرمایه جبران شود یا آنکه شرکت به نوع دیگری از شرکت ها تغییر یابد.

 

روش های کاهش اجباری سرمایه

کاهش اجباری سرمایه ممکن است به یکی از این دو طریق ذیل صورت گیرد :

1. کاهش تعداد سهام ؛

2. کاهش مبلغ اسمی سهام .

 

کاهش اختیاری سرمایه

اگر بدون آنکه کاهش سرمایه الزامی شود، مجمع عمومی فوق العاده رای به کاهش سرمایه دهد ، این کاهش را کاهش اختیاری سرمایه گوییم.

 

روند کاهش اختیاری سرمایه

1. مرجع تصمیم گیرنده درباره آن ، مجمع عمومی فوق العاده شرکت است که به پیشنهاد هیات مدیره در آن مورد تصمیم گیری می کند.

2. کاهش اختیاری سرمایه در صورتی مجاز است که :

- بر اثر آن به تساوی حقوق سهام داران لطمه ای وارد نشود ؛

- سرمایه شرکت از حداقل مقرر در ماده 5 ل. ا. ق. ت یعنی یک میلیون ریال برای شرکت های سهامی خاص و پنج میلیون ریال برای شرکت های سهامی عام کمتر نشود.

3. کاهش اختیاری سرمایه فقط از یک طریق قابل اجرا است و آن ، کاهش بهای اسمی سهام به نسبت مساوی و رد مبلغ کاهش یافته هر سهم به صاحب آن است. ( م 189 ل. ا. ق. ت )

توجه داشته باشید که در کاهش اجباری سرمایه گفتیم که باید همچنان حداقل 20 درصد سهام شرکت از آن موسسین شرکت باقی بماند ، اما در کاهش اختیاری سرمایه چنین شرطی نگذاشتیم ، چرا که این شرط در کاهش اختیاری سرمایه ، این الزام خود به خود فراهم می شود و نیازی به ذکر آن نیست ، به این دلیل که در کاهش اختیاری سرمایه ، بهای اسمی هر سهم به نسبت مساوی کاهش می یابد و مبلغ کاهش یافته هر سهم به صاحب آن رد می شود، بنابراین نسبت بین سهام موسسین و پذیره نویسان همچنان به همان ترتیبی که بوده ، باقی می ماند.

 

رعایت حداقل سرمایه در کاهش سرمایه

در این خصوص که در کاهش سرمایه ، آیا باید حداقل سرمایه شرکت های سهامی یعنی یک میلیون ریال برای سهامی خاص و پنج میلیون ریال برای سهامی عام رعایت شود یا خیر، توجه داشته باشید که :

1. قانون گذار در ماده 189 ل. ا. ق. ت فقط در خصوص کاهش اختیاری سرمایه بیان کرده که پس از کاهش سرمایه ، نباید سرمایه شرکت از حداقل مقرر قانونی که برای شرکت های سهامی بیان شده، کمتر شود.

3. گرچه در خصوص کاهش اجباری سرمایه چنین تصریحی وجود ندارد ، ولی بر مبنای وحدت ملاک و طبق ماده 5 ل. ا. ق. ت که بیان داشته است : " در صورتی که سرمایه شرکت بعد از تاسیس به هر علت از حداقل مذکور در این ماده کم تر شود باید ظرف یک سال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر اقدام به عمل آید " می توان این مقرره را در خصوص کاهش اجباری سرمایه نیز جاری دانست.

3. بنا بر مراتب فوق توجه داشته باشید که هم در کاهش اختیاری و هم در کاهش اجباری سرمایه ، سرمایه شرکت نباید از حداقل مقر در قانون کمتر شود.

 

تشریفات کاهش سرمایه

1. ابتدا هیات مدیره پیشنهاد این امر را می دهد. این پیشنهاد باید حداقل 45 روز قبل از تشکیل مجمع عمومی فوق العاده به بازرس یا بازرسان شرکت تسلیم شود. در این پیشنهاد باید لزوم کاهش سرمایه توجیه شده باشد و شامل گزارش درباره امور شرکت از بدو سال مالی در جریان باشد و اگر تا آن موقع ، مجمع عمومی نسبت به حساب های سال مالی قبل تصمیم نگرفته باشد، باید حاکی از وضع شرکت از ابتدای سال مالی قبل باشد. ( م 190 ل. ا. ق. ت )

2. بازرس یا بازرسان شرکت به پیشنهاد هیات مدیره رسیدگی کرده و نظر خود را طی گزارشی به مجمع عمومی فوق العاده تسلیم خواهند کرد. ( م 191 ل. ا. ق. ت )

3. مجمع عمومی فوق العاده پس از استماع گزارش بازرس تصمیم خواهد گرفت. ( م 191 ل. ا. ق. ت )

4. اگر کاهش سرمایه اختیاری باشد، هیات مدیره قبل از اقدام به کاهش باید تصمیم مجمع عمومی را درباره کاهش ، حداکثر ظرف یک ماه در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های مربوط به شرکت در آن نشر می شود، آگهی کند. ( م 192 ل . ا. ق. ت )

5. چه کاهش سرمایه ، اختیاری و چه اجباری باشد ، برای کاهش بهای اسمی سهام و در رد مبلغ کاهش یافته هر سهم ، هیات مدیره شرکت باید مراتب را طی اطلاعیه ای به اطلاع کلیه سهام سهام داران برساند. اطلاعیه شرکت باید در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های مربوط به شرکت در آن نشر می شود، منتشر شود. این اطلاعیه حاوی موارد مذکور در ماده 197 ل. ا. ق. ت است. علاوه بر آن، این اطلاعیه برای صاحبان سهام بانام توسط پست سفارشی ارسال می شود.

 

اعتراض به کاهش سرمایه

1. در قانون در خصوص کاهش اجباری سرمایه ، اعتراض به کاهش سرمایه پیش بینی نشده و فقط در خصوص کاهش اختیاری سرمایه پیش بینی شده است.

2. در کاهش اختیاری سرمایه لازم است که حقوق اشخاص ثالث محفوظ بماند. برای مثال اگر شخص ثالثی مانند یک موسسه مالی به اعتبار سرمایه شرکت ، وامی به شرکت داده باشد، ممکن است از کاهش سرمایه احساس خطر کند ؛ زیرا بیم آن می رود که در صورت عدم تادیه اقساط وام ، سرمایه شرکت برای پرداخت وام کفایت نکند. ( م 193 ل. ا. ق. ت )

3. در مورد کاهش اختیاری سرمایه شرکت ، هر یک از دارندگان اوراق قرضه و یا بستانکارانی که منشا طلب آن ها قبل از تاریخ نشر آخرین آگهی مبنی بر کاهش سرمایه است، می توانند اعتراض خود را نسبت به کاهش سرمایه شرکت به دادگاه تقدیم کنند. اگر تاریخ انتشار آگهی فوق در روزنامه های مزبور متفاوت باشد، مهلت این اعتراض ، ظرف دو ماه از تاریخ نشر آخرین آگهی است. ( م 193 ل. ا. ق. ت )

4. اگر به نظر دادگاه ، اعتراض نسبت به کاهش سرمایه وارد باشد و شرکت جهت تامین تادیه طلب معترض، وثیقه ای که به نظر دادگاه کافی باشد، نسپارد ، در این صورت آن دین حال شده و دادگاه به تدیه آن حکم خواهد داد. ( م 194 ل. ا. .ق. ت )

5. در مهلت دو ماه مذکور در بند سوم و در صورتی که اعتراضی شده باشد تا خاتمه اجرای حکم قطعی دادگاه، شرکت از کاهش سرمایه ممنوع است. ( م 195 ل. ا. ق. ت )

 

کاهش قضایی سرمایه

همان طور که می دانیم، در شرکت های سهامی ممکن است که تمام سرمایه در زمان تشکیل شرکت تادیه نشده باشد. در این صورت بقیه مبلغ در طول حیات شرکت ( حداکثر تا 5 سال از ثبت شرکت ) مطالبه می شود. در این خصوص باید توجه داشت که : ( م 33 ل. ا. ق. ت )

1. مهلت این مطالبه باید در اساسنامه درج شود و مطالبه باید ظرف مهلتی که در اساسنامه مقرر شده است ، صورت گیرد. ( م 33 ل. ا. ق. ت )

2. مهلت مطالبه که در اساسنامه درج می شود، نمی تواند بیش از 5 سال باشد. ( بند 7 م 8 ل. ا. ق. ت )

3. اگر مطالبه صورت نگیرد ، هیات مدیره شرکت باید مجمع عمومی فوق العاده سهام داران شرکت را برای کاهش سرمایه شرکت تا میزانی که سرمایه تادیه شده، دعوت کند. ( م 33 ل. ا. ق. ت )

4. اگر مطالبه صورت نگیرد و هیات مدیره ، مجمع عمومی فوق العاده سهام داران شرکت را برای کاهش سرمایه شرکت دعوت نکند یا مجمع مزبور تشکیل نشود یا نتواند نسبت به کاهش سرمایه تصمیم گیری کند، هر ذی نفع می تواند با رجوع به دادگاه ، صدور حکم بر کاهش سرمایه را درخواست کند. ( م 33 ل. ا. ق. ت ) این کاهش سرمایه را که به موجب حکم دادگاه صورت می گیرد ، کاهش قضایی سرمایه می نامیم.

از همراهیتان سپاسگزاریم .

تعداد صفحات : 5

تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آمار سایت
  • کل مطالب : 190
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • آی پی امروز : 13
  • آی پی دیروز : 19
  • بازدید امروز : 63
  • باردید دیروز : 41
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 251
  • بازدید ماه : 4,406
  • بازدید سال : 16,271
  • بازدید کلی : 65,692